ਪ੍ਰਾਯੋਗਾ ਬਹਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਦ੍ਗਦਿਤਾ ਮਯਾ
ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯਾਸਾਧ੍ਯਂ ਨ ਵੈ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ
ਉਸ ਲਈ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਅਵਿਨੀਤਾਯ ਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਪਿਸ਼ੁਨਾਯ ਕਦਾਚਨ
ਇਹ ਗਿਆਨ ਕਦੇ ਵੀ ਅਣਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਜਾਂ ਚੁਗਲਖੋਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਬਹੁਨਾ ਕਿਮਿਹੋਕ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ? ਕਪੀਸ਼ਵਰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰੋ ਨਮੋ ਹਨੁਮਤੇ ਜਾਠਰਤ੍ਰਯਮੀਰਯੇਤ੍
‘ਤਾਰੋ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਆੰਤਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਯੁਗਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸਵਰੂਪ ਦੀ ਪਹਚਾਣ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਚਾਨਣਾਂ ਦੀ ਅਗਲੀ ਪਹਚਾਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਸਿष੍ਠੋ ऽਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ऽਨੁष੍ਟੁਪ੍ ਚ ਦੇਵਤਾਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਲਈ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁਪ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਮੁੜ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇ ਅੰਗ ਬਣਾਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮਚਿਤ੍ਤਮਾਸੀਨਂ ਕਦਲੀਵਨਮਧ੍ਯਗਮ੍
ਆਤਮਕ ਚਿੰਤਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿਚ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵੈਵਂ ਪ੍ਰਜਪੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਿਲੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਪ੍ਤੋ ऽਯਂ ਮਦਨਕ੍ਸ਼ੋਭਂ ਨਾਸ਼ਯਤ੍ਯੇਵ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਇਹ ਜਪ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵਾਸਨਾ ਦੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਤਰਂ ਵਾਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਭੂਤਵਿਦ੍ਰਾਵਣਂ ਪਰਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਪਵਨੋ ਵਨਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਆਵੇਸ਼ਿਦ੍ਵਯਮੀਰਯੇਤ੍
ਜੰਗਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਦੋ ਵੱਲਾਂ ਚਲਣ ਲਈ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮੁਨਿਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਛਨ੍ਦੋ ऽਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਛੰਦ ਗਾਯਤਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਮੁੜ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
षਡ੍ਦੀਰ੍ਘਾਢ੍ਯੇਨ ਬੀਜੇਨ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਛੇ ਲੰਬੇ ਸੁਰਾਂ ਵਾਲੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਾਰਿਜਾਤਦ੍ਰੁਮੂਲਸ੍ਥਂ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ਸਾਧਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਪਾਰਿਜਾਤ ਰੁੱਖ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਮਧ੍ਵਕ੍ਤੈਰ੍ਯਞ੍ਜਤ੍ਪੀਠੇ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤੇਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਮਧੂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਅਸਨ 'ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਕ੍ਰਨ੍ਦਂਸ੍ਤਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯਾਥ ਗ੍ਰਹਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪਲਾਯਤੇ
ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਕੜਨ ਵਾਲਾ ਭੂਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਯ ਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਦੇਯਾ ਵਾ ਨਿਜਸੂਨਵੇ
ਇਹ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਯਨ੍ਤੇ ऽਥ ਪ੍ਰਲੀਯਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵਸ੍ਵਕਰ੍ਮਾਨੁਸਾਰਤਃ
ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਮੁਲ੍ਲਙ੍ਘ੍ਯ ਨृਪਾਨਨ੍ਯਾਨੇਤਨ੍ਮੇ ਨੁਦ ਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰ।
ਯਥਾ ਸੇਵ੍ਯਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਃ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨੋ ਭੁਵਿ
ਕਿਵੇਂ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਅਰਜੁਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੇਵਾ ਯੋਗ ਬਣਿਆ।
ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਲਬ੍ਧਵਾਂਸ੍ਤੇਜ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੇਜਸਵੀਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਤ੍ਰੂਞ੍ਜਯਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਨष੍ਟਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਛੇਤੀ ਵਾਪਸ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਿष੍ਯੇ ऽਹਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਰਾਜ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵੇਧਾਧਰੇਨ੍ਦੁਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਾਢ੍ਯੋ ਨਿਦ੍ਰਯਾਸ਼ਾਗ੍ਨਿ ਬਿਨ੍ਦੁਯੁਕ੍
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਨੀਂਦ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਅਤੇ ਬਿੰਦੂ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਰੇਫੋਵਾ ਦ੍ਯਾਸਨੋ ऽਨਨ੍ਤੋ ਵਹ੍ਨਿਜੌ ਕਰ੍ਣਸਂਸ੍ਥਿਤੌ
‘ਰੈਫ’ ਜਾਂ ‘ਵਾ’ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਆਸਨ ਅੰਤਹੀਨ ਹੈ; ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਊਨਰ੍ਵਿਸ਼ਤਿਵਰ੍ਣੋ ऽਯਂ ਤਾਰਾਦਿਰ੍ਨਖਵਰ੍ਣਕਃ
ਇਹ ਵੀਹ ਤੋਂ ਘੱਟ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ‘ਤਾਰਾ’ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਖ-ਵਾਂਗ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨਿਤ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨੋ ਦੇਵੋ ਬੀਜਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਧ੍ਰੁਵਸ਼੍ਚ ਹृਤ੍
ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਅਰਜੁਨ ਦੇਵਤਾਮੈ ਹੈ, ਬੀਜ-ਸ਼ਕਤੀ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।