ਵਾਮਹਸ੍ਤੇਨ ਤਾਲਾਗ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਜ੍ਞਾਨਮੁਦ੍ਰਿਕਾ
ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਤਾਲ ਪੱਤੇ ਦੀ ਨੋਕ ਛੂਹੋ, ਤੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਦੀ ਮੁਦਰਾ ਬਣਾਓ।
ਚਤੁਰਸ੍ਰ ਵਿਧਾਯਾਥ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਲਿਖੇਤ੍
ਫਿਰ ਚੌਕੋਣ ਬਣਾਕੇ, ਉਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੋਯੇਨ ਸ੍ਨਾਨਗਨ੍ਧਾਦਿ ਯਥਾਸਂਭਵਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ, ਨ੍ਹਾਉਣ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਿਲਿਦ੍ਵਯਂ ਜਪਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮੇਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਦੋ ਕਿਲਕਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਜਪ ਰੋਜ਼ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਯਾਮਪਾषਾਣਖਣ੍ਡੇਨ ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਭੂਪਤੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਕਾਲੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਰਚਨਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ 'ਚ ਲਿਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਪੁਚ੍ਛ ਰਿਧਿਤ੍ਰਯਯੁਕ੍ਤਾਂ ਹਨੂਮਤਃ
ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਧਾਈ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੂੰਛਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਕੇ ਦਰਸਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਟਾਮਾਂਸੀਭਵਂ ਧੂਪਂ ਤੈਲਾਕ੍ਤਘृਤਦੀਪਕਮ੍
ਜਟਾਮਾਂਸੀ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਧੂਪ, ਤੇ ਤੇਲ-ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਦੀਵਾ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯੇਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਹਸ੍ਤੇਨ ਰੋਟਿਕਾਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਹਰਿਃ
ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਨਾਰਯਨ੍ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਭੀषਯਨ੍ਮਥਯਨ੍ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਭ੍ਰੂ ਭੰਨ ਕੇ, ਡਰਾਉਂਦੇ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦੇ ਹੋਏ ਗਰਜਦਾ ਖੜਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕृਤਵਿਧਾਨੇਨ ਪਰਸੈਨ੍ਯਂ ਵਿਨਾਸ਼ਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਸਮ ਕਰਕੇ, ਵੈਰੀ ਦੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯੋਗਾ ਬਹਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਦ੍ਗਦਿਤਾ ਮਯਾ
ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯਾਸਾਧ੍ਯਂ ਨ ਵੈ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ
ਉਸ ਲਈ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਅਵਿਨੀਤਾਯ ਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਪਿਸ਼ੁਨਾਯ ਕਦਾਚਨ
ਇਹ ਗਿਆਨ ਕਦੇ ਵੀ ਅਣਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਜਾਂ ਚੁਗਲਖੋਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਬਹੁਨਾ ਕਿਮਿਹੋਕ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ? ਕਪੀਸ਼ਵਰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰੋ ਨਮੋ ਹਨੁਮਤੇ ਜਾਠਰਤ੍ਰਯਮੀਰਯੇਤ੍
‘ਤਾਰੋ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਆੰਤਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਯੁਗਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸਵਰੂਪ ਦੀ ਪਹਚਾਣ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਚਾਨਣਾਂ ਦੀ ਅਗਲੀ ਪਹਚਾਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਸਿष੍ਠੋ ऽਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ऽਨੁष੍ਟੁਪ੍ ਚ ਦੇਵਤਾਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਲਈ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁਪ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਮੁੜ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇ ਅੰਗ ਬਣਾਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮਚਿਤ੍ਤਮਾਸੀਨਂ ਕਦਲੀਵਨਮਧ੍ਯਗਮ੍
ਆਤਮਕ ਚਿੰਤਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿਚ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵੈਵਂ ਪ੍ਰਜਪੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਿਲੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਪ੍ਤੋ ऽਯਂ ਮਦਨਕ੍ਸ਼ੋਭਂ ਨਾਸ਼ਯਤ੍ਯੇਵ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਇਹ ਜਪ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵਾਸਨਾ ਦੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਤਰਂ ਵਾਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਭੂਤਵਿਦ੍ਰਾਵਣਂ ਪਰਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਪਵਨੋ ਵਨਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਆਵੇਸ਼ਿਦ੍ਵਯਮੀਰਯੇਤ੍
ਜੰਗਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਦੋ ਵੱਲਾਂ ਚਲਣ ਲਈ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮੁਨਿਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਛਨ੍ਦੋ ऽਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਛੰਦ ਗਾਯਤਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਮੁੜ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
षਡ੍ਦੀਰ੍ਘਾਢ੍ਯੇਨ ਬੀਜੇਨ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਛੇ ਲੰਬੇ ਸੁਰਾਂ ਵਾਲੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਾਰਿਜਾਤਦ੍ਰੁਮੂਲਸ੍ਥਂ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ਸਾਧਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਪਾਰਿਜਾਤ ਰੁੱਖ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਮਧ੍ਵਕ੍ਤੈਰ੍ਯਞ੍ਜਤ੍ਪੀਠੇ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤੇਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਮਧੂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਅਸਨ 'ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਕ੍ਰਨ੍ਦਂਸ੍ਤਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯਾਥ ਗ੍ਰਹਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪਲਾਯਤੇ
ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਕੜਨ ਵਾਲਾ ਭੂਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਯ ਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਦੇਯਾ ਵਾ ਨਿਜਸੂਨਵੇ
ਇਹ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।