ਦਧ੍ਯੋਦਨੇਨ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਾਧਕਸਤ੍ਤਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਧਕ ਦਹੀਂ ਵਾਲਾ ਉਬਲਿਆ ਚਾਵਲ ਭੋਗ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਤੁ ਨष੍ਟਾਨਾਂ ਮਹਿषੀਣਾਂ ਗਵਾਮਪਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਗੁੰਮ ਹੋਈਆਂ ਮਾਹੀਣ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਵੀ
ਚੌਰਾਦਿਦੁष੍ਟਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਾਂ ਸਰ੍ਪਾਦੀਨਾਂ ਭਯੇ ਪੁਨਃ
ਚੋਰਾਂ ਜਾਂ ਸੱਪਾਂ ਵਰਗੇ ਮਾੜੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਡਰ ਵਿਚ,
ਪੂਰ੍ਵਦ੍ਵਾਰੇ ਗਜਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਮਹਿषਸ੍ਤਥਾ
ਪੂਰਬ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਤੇ ਮਾਹੀਣ ਰੱਖੋ।
ਏਵਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਖਡ੍ਗਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਰਿਕਾਦਣ੍ਡਮੁਦ੍ਗਰਾਨ੍
ਇਸ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ, ਛੁਰੀ, ਲਾਠੀ ਤੇ ਗੱਡਾ ਰੱਖੋ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਡਮਰੁਹਸ੍ਤਾਂ ਚ ਚਕਿਤਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ḍamaru ਫੜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਵੀ ਰੱਖੋ।
ਜਾਤੀਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤੁ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਧੂਪ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਜਾਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਗਗਨਂ ਦੀਪਿਕੇਨ੍ਦ੍ਵਾਢ੍ਯਾਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਪੁਰਤੋ ਜਪੇਤ੍
ਅਕਾਸ਼ੀ ਚਾਨਣ ਵਾਲੇ ਦੀਵੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੜ੍ਹੋ।
ਅਨਯੋਰ੍ਭੌਂਮਵਾਰੇ ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਰਂਭਮਾਦਰਾਤ੍
ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਦੇ ਦਿਨ, ਇਹ ਰਸਮ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦਨ੍ਤਰੇ ਤਾਲਮੀष੍ਟਨ੍ਨਮ੍ਰਂ ਸਮਾਲਿਖੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹਾ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤਾਲ ਪੱਤਾ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਮਹਸ੍ਤੇਨ ਤਾਲਾਗ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਜ੍ਞਾਨਮੁਦ੍ਰਿਕਾ
ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਤਾਲ ਪੱਤੇ ਦੀ ਨੋਕ ਛੂਹੋ, ਤੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਦੀ ਮੁਦਰਾ ਬਣਾਓ।
ਚਤੁਰਸ੍ਰ ਵਿਧਾਯਾਥ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਲਿਖੇਤ੍
ਫਿਰ ਚੌਕੋਣ ਬਣਾਕੇ, ਉਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੋਯੇਨ ਸ੍ਨਾਨਗਨ੍ਧਾਦਿ ਯਥਾਸਂਭਵਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ, ਨ੍ਹਾਉਣ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਿਲਿਦ੍ਵਯਂ ਜਪਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮੇਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਦੋ ਕਿਲਕਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਜਪ ਰੋਜ਼ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਯਾਮਪਾषਾਣਖਣ੍ਡੇਨ ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਭੂਪਤੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਕਾਲੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਰਚਨਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ 'ਚ ਲਿਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਪੁਚ੍ਛ ਰਿਧਿਤ੍ਰਯਯੁਕ੍ਤਾਂ ਹਨੂਮਤਃ
ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਧਾਈ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੂੰਛਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟ ਕੇ ਦਰਸਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਟਾਮਾਂਸੀਭਵਂ ਧੂਪਂ ਤੈਲਾਕ੍ਤਘृਤਦੀਪਕਮ੍
ਜਟਾਮਾਂਸੀ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਧੂਪ, ਤੇ ਤੇਲ-ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਦੀਵਾ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯੇਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਹਸ੍ਤੇਨ ਰੋਟਿਕਾਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਹਰਿਃ
ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਨਾਰਯਨ੍ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਭੀषਯਨ੍ਮਥਯਨ੍ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਭ੍ਰੂ ਭੰਨ ਕੇ, ਡਰਾਉਂਦੇ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦੇ ਹੋਏ ਗਰਜਦਾ ਖੜਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕृਤਵਿਧਾਨੇਨ ਪਰਸੈਨ੍ਯਂ ਵਿਨਾਸ਼ਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਸਮ ਕਰਕੇ, ਵੈਰੀ ਦੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯੋਗਾ ਬਹਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਦ੍ਗਦਿਤਾ ਮਯਾ
ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯਾਸਾਧ੍ਯਂ ਨ ਵੈ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ
ਉਸ ਲਈ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਅਵਿਨੀਤਾਯ ਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਪਿਸ਼ੁਨਾਯ ਕਦਾਚਨ
ਇਹ ਗਿਆਨ ਕਦੇ ਵੀ ਅਣਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਜਾਂ ਚੁਗਲਖੋਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਬਹੁਨਾ ਕਿਮਿਹੋਕ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ? ਕਪੀਸ਼ਵਰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰੋ ਨਮੋ ਹਨੁਮਤੇ ਜਾਠਰਤ੍ਰਯਮੀਰਯੇਤ੍
‘ਤਾਰੋ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਆੰਤਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਯੁਗਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸਵਰੂਪ ਦੀ ਪਹਚਾਣ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਚਾਨਣਾਂ ਦੀ ਅਗਲੀ ਪਹਚਾਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਸਿष੍ਠੋ ऽਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ऽਨੁष੍ਟੁਪ੍ ਚ ਦੇਵਤਾਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਲਈ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁਪ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਮੁੜ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇ ਅੰਗ ਬਣਾਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮਚਿਤ੍ਤਮਾਸੀਨਂ ਕਦਲੀਵਨਮਧ੍ਯਗਮ੍
ਆਤਮਕ ਚਿੰਤਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿਚ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵੈਵਂ ਪ੍ਰਜਪੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਿਲੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।