ਕ੍ਰੂਰਸਤ੍ਤ੍ਵੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦੂਨ੍ਧਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਸਾਰੇ ਕਠੋਰ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ।
ਆਗਮੇ ਨਿਰ੍ਗਮੇ ਚੈਵ ਰਾਜਦ੍ਵਾਰੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਆਉਣ ਜਾਂ ਜਾਣ ਸਮੇਂ, ਰਾਜ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਇਹ ਕਰਨਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦੀਪਦਾਨਂ ਹਨੁਮਤੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੂੰ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹਿਚਕ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਲਘੁਮਾਨਂ ਸ੍ਮृਤਂ ਪਞ੍ਚ ਸਪ੍ਤ ਵਾ ਨਵ ਵਾ ਤਥਾ
ਛੋਟਾ ਮਾਪ ਪੰਜ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਨੌਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਕਰਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਾਰੁਤੇਰ੍ਦੀਪਦਾਪਨੇ
ਪਵਨ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖਂ ਵੀਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੇਸਰਿਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਵੀਰ ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਚਾਲ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਲਿਖੇਦ੍ਭਿਤ੍ਤੌ ਪਟੇ ਵਾਪਿ ਪੀਠੇ ਵਾ ਮਾਰੁਤੇਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਦੀ ਸੁਭ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਕੰਧ, ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਅਸਣ ਤੇ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਿਤ੍ਯਦੀਪਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਵਿਦ੍ਯਯਾ
ਦਵਾਦਸ਼ ਅੱਖਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਦਾ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
षष੍ਟ੍ਯਾਦੌ ਚ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਦਾਵਿਮਂ ਦੀਪਮਿਤੀਰਯੇਤ੍
ਸਠ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਦੂਜੇ ਤੇ, ਇਹ ਦੀਵਾ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕੂਟਾਦੌ ਨਿਤ੍ਯਦੀਪੇ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸੂਰ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਵਦੇਤ੍
ਵੇਦਿਕ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਅਤੇ ਸਦਾ ਦੀਵਾ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਗੋਮਯੇਨੋਪਲਿਪ੍ਤਾਯਾਂ ਭੂਮੌ ਤਦ੍ਗਤਮਾਨਸਃ
ਗੋਮੈ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗਾ ਕੇ,
ਕਮਲਂ ਚ ਲਿਖੇਦ੍ਭਦ੍ਰਂ ਤਤ੍ਰ ਦੀਪਂ ਨਿਧਾਪਯੇਤ੍
ਉਥੇ ਸੁਭ ਕਮਲ ਬਣਾਉਣਾ ਤੇ ਉਸ ਤੇ ਦੀਵਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕੂਟषਟ੍ਕਂ ਚ षਟ੍ਕੋਣੇ ਅਨ੍ਤਰਾਲੇ ਪਰਲਿਖੇਤ੍
ਛੇ ਕੋਣ ਵਾਲੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਛੇ ਕੋਣ ਵਾਲਾ ਚਿੱਤਰ ਵੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸੌਮ੍ਯਂ ਮਧ੍ਯਗਤਂ ਲੇਖ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਮਾਰੁਤਿਮ੍
ਮੱਧ ਵਿਚ ਨਰਮ ਰੂਪ ਬਣਾਉਣਾ ਤੇ ਉਥੇ ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਵਸੁਪਤ੍ਰੇ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਪੂਜ੍ਯਾ ਅष੍ਟਾਵੇਤੇ ਚ ਵਾਨਰਾਃ
ਵਸੁ ਪੱਤੇ ਤੇ, ਇਹ ਅੱਠ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨੀਲਾਯਾਥੋ ਜਾਂਬਵਤੇ ਪ੍ਰਹਸ੍ਤਾਯ ਤਥੈਵ ਚ
ਨੀਲ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਜਾਮਬਵੰਤ ਨੂੰ, ਤੇ ਪ੍ਰਹਸਤ ਨੂੰ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ।
ਆਦਾਵਞ੍ਜਨਾਪੁਤ੍ਰਾਯ ਤਤਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਜਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਰੁਦਰ ਰੂਪ ਨੂੰ।
ਰਾਮਦੂਤਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਨਿਵਾਰਣਾਯ ਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ, ਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ।
ਕੁਸ਼ੋਦਕਂ ਸਮਾਦਾਯ ਦੀਪਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮੁਞ੍ਚਰੇਤ੍
ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਦੀਵਾ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕੂਟਧਾ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਜਲਂ ਭੂਮੌ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਵੇਦਿਕ ਵਿਚ ਜਪ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਨੇਨ ਦੀਪਵਰ੍ਯੇਣ ਉਦਙ੍ਮੁਖਗਤੇਨ ਵੈ
ਇਸ ਵਧੀਆ ਦੀਵੇ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਰੱਖੋ,
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੈਵਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਗੋਮਯਂ ਮृਤ੍ਤਿਕਾ ਮਸੀ
ਇਹ ਤੈਰਾਂ ਦ੍ਰਵਿਆ: ਗੋਮਯਾ, ਮਿੱਟੀ, ਕਾਲੀ ਸਿਆਹ,
ਕਸ੍ਤੂਰਿਕਾ ਦਧਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਨਵਨੀਤਂ ਘऋਤਂ ਤਥਾ
ਕਸਤੂਰੀ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਤਾਜਾ ਮੱਖਣ ਤੇ ਘੀ ਵੀ,
ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿਨष੍ਟਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪ੍ਤੌ ਮਾਹਿषਂ ਗੋਮਯਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਮਾਹੀਣ ਦੀ ਗੋਮਯਾ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬਾਲਾਦਿਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਚੈਵ ਚੌਰਾਦਿਭਯਨਾਸ਼ਨੇ
ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਚੋਰਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ,
ਭੂਮਿਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਨ ਤਦ੍ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਞ੍ਚ ਭਾਜਨੇ
ਜੋ ਚੀਜ਼ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ; ਉਹਨੂੰ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ।
ਤਤ੍ਰ ਗੋਪੀਚਨ੍ਦਨਂ ਤੁ ਹਰਿਤਾਲਂ ਚ ਗੌਰਿਕਮ੍
ਉਥੇ ਗੋਪੀਚੰਦਨ, ਹਰਿਤਾਲ ਤੇ ਗੌਰੀਕਾ ਵਰਤੋ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਗੋਪੀਚਦਂਨੇਨ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਗृਹਂ ਸੁਧੀਃ
ਸਿਆਣੇ ਨੇ ਗੋਪੀਚੰਦਨ ਨਾਲ ਚੌਕੋਣਾ ਘਰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬੀਜਂ ਕ੍ਰੋਧਾਞ੍ਚ ਤਤ੍ਪੁਚ੍ਛਂ ਲਿਖੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਪੂੰਛ ਲਿਖੇ।
ਸ਼ਤਪਤ੍ਰਸਮੋ ਧੂਪਃ ਸ਼ਾਲਨਿਰ੍ਯਾਸਸਂਭਵਃ
ਧੂਪ ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸ਼ਾਲ ਦੇ ਰਸ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ।