ਨਿਤ੍ਯੇ ਪਞ੍ਚਪਲਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਥਵਾ ਮਾਨਸੀ ਰੁਚਿਃ
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੂਜਾ ਲਈ ਪੰਜ ਪਲਾ ਤੇਲ ਲਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ।
ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ ऽਥਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੇ ਸ੍ਥਲੇ
ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇषੋ ऽਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਾਰੁਤੇ ਰੁਚ੍ਯਤੇ ਮਯਾ
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਖਾਸ ਵੱਖਰਾ ਪੱਖ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਰੁਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁष੍ਪਥੇ ਤਥਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ षਟ੍ਸੁ ਦੀਪਪ੍ਰਦਾਪਨਮ੍
ਚੌਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਕਰਨਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਛੇ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਦੀਵੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਨਾਨਾਭੋਗਸ਼੍ਰਿਯੈ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦੀਪਦਾਨਂ ਹਨੂਮਤਃ
ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ ਨੂੰ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਅਤੇ ਤਰੱਕੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਵਿषਵ੍ਯਾਧਿਭਯੇ ਘੋਰੇ ਹਨੁਮਤ੍ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਡਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁष੍ਪਥੇ ਵ੍ਯਾਧਿਨष੍ਟੌ ਦੁष੍ਟਦृष੍ਟੌ ਤਥੈਵ ਚ
ਚੌਕ ਤੇ, ਜਾਂ ਬਿਮਾਰੀ, ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਮੰਦੀ ਨਜ਼ਰ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਵਟਮੂਲੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਅਸ਼ਵਥ ਜਾਂ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੇਠਾਂ, ਹਰ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ।
ਦ੍ਯੂਤੇ ਦृष੍ਟਿਸ੍ਤਂਭਨੇ ਚ ਵਿਦ੍ਵੇषੇ ਮਾਰਣੇ ਤਥਾ
ਜੂਏ ਵਿੱਚ, ਨਜ਼ਰ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਵੈਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ।
ਵਿषੇ ਵ੍ਯਾਧੌ ਜ੍ਵਰੇ ਭੂਤਗ੍ਰਹੇ ਕ੍ਰृਤ੍ਯਾਵਿਮੋਚਨੇ
ਜ਼ਹਿਰ, ਬਿਮਾਰੀ, ਬੁਖਾਰ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਵੱਸ ਜਾਂ ਤੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਲੈਣ ਲਈ।
ਕ੍ਰੂਰਸਤ੍ਤ੍ਵੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦੂਨ੍ਧਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਸਾਰੇ ਕਠੋਰ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ।
ਆਗਮੇ ਨਿਰ੍ਗਮੇ ਚੈਵ ਰਾਜਦ੍ਵਾਰੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਆਉਣ ਜਾਂ ਜਾਣ ਸਮੇਂ, ਰਾਜ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਇਹ ਕਰਨਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦੀਪਦਾਨਂ ਹਨੁਮਤੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੂੰ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹਿਚਕ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਲਘੁਮਾਨਂ ਸ੍ਮृਤਂ ਪਞ੍ਚ ਸਪ੍ਤ ਵਾ ਨਵ ਵਾ ਤਥਾ
ਛੋਟਾ ਮਾਪ ਪੰਜ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਨੌਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਕਰਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਾਰੁਤੇਰ੍ਦੀਪਦਾਪਨੇ
ਪਵਨ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖਂ ਵੀਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੇਸਰਿਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਵੀਰ ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਚਾਲ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਲਿਖੇਦ੍ਭਿਤ੍ਤੌ ਪਟੇ ਵਾਪਿ ਪੀਠੇ ਵਾ ਮਾਰੁਤੇਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਦੀ ਸੁਭ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਕੰਧ, ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਅਸਣ ਤੇ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਿਤ੍ਯਦੀਪਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਵਿਦ੍ਯਯਾ
ਦਵਾਦਸ਼ ਅੱਖਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਦਾ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
षष੍ਟ੍ਯਾਦੌ ਚ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਦਾਵਿਮਂ ਦੀਪਮਿਤੀਰਯੇਤ੍
ਸਠ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਦੂਜੇ ਤੇ, ਇਹ ਦੀਵਾ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕੂਟਾਦੌ ਨਿਤ੍ਯਦੀਪੇ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸੂਰ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਵਦੇਤ੍
ਵੇਦਿਕ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਅਤੇ ਸਦਾ ਦੀਵਾ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਗੋਮਯੇਨੋਪਲਿਪ੍ਤਾਯਾਂ ਭੂਮੌ ਤਦ੍ਗਤਮਾਨਸਃ
ਗੋਮੈ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗਾ ਕੇ,
ਕਮਲਂ ਚ ਲਿਖੇਦ੍ਭਦ੍ਰਂ ਤਤ੍ਰ ਦੀਪਂ ਨਿਧਾਪਯੇਤ੍
ਉਥੇ ਸੁਭ ਕਮਲ ਬਣਾਉਣਾ ਤੇ ਉਸ ਤੇ ਦੀਵਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕੂਟषਟ੍ਕਂ ਚ षਟ੍ਕੋਣੇ ਅਨ੍ਤਰਾਲੇ ਪਰਲਿਖੇਤ੍
ਛੇ ਕੋਣ ਵਾਲੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਛੇ ਕੋਣ ਵਾਲਾ ਚਿੱਤਰ ਵੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸੌਮ੍ਯਂ ਮਧ੍ਯਗਤਂ ਲੇਖ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਮਾਰੁਤਿਮ੍
ਮੱਧ ਵਿਚ ਨਰਮ ਰੂਪ ਬਣਾਉਣਾ ਤੇ ਉਥੇ ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਵਸੁਪਤ੍ਰੇ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਪੂਜ੍ਯਾ ਅष੍ਟਾਵੇਤੇ ਚ ਵਾਨਰਾਃ
ਵਸੁ ਪੱਤੇ ਤੇ, ਇਹ ਅੱਠ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨੀਲਾਯਾਥੋ ਜਾਂਬਵਤੇ ਪ੍ਰਹਸ੍ਤਾਯ ਤਥੈਵ ਚ
ਨੀਲ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਜਾਮਬਵੰਤ ਨੂੰ, ਤੇ ਪ੍ਰਹਸਤ ਨੂੰ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ।
ਆਦਾਵਞ੍ਜਨਾਪੁਤ੍ਰਾਯ ਤਤਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਜਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਰੁਦਰ ਰੂਪ ਨੂੰ।
ਰਾਮਦੂਤਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਨਿਵਾਰਣਾਯ ਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ, ਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ।
ਕੁਸ਼ੋਦਕਂ ਸਮਾਦਾਯ ਦੀਪਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮੁਞ੍ਚਰੇਤ੍
ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਦੀਵਾ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕੂਟਧਾ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਜਲਂ ਭੂਮੌ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਵੇਦਿਕ ਵਿਚ ਜਪ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।