ਏਵਂ ਯੋ ਭਜਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਵਾਯੁਪੁਤ੍ਰਂ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਸੁਤਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਨ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਤੁਲਂ ਯਸ਼ਃ
ਉਹ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯਾਨਿ ਚ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਂਗਰੇ ਵਿਜਯਂ ਤਥਾ
ਤੇ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਕੰਮ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਉਪਾਸਿਤੋਂऽਜਨਾਗਰ੍ਭਸਂਭੂਤਃ ਪ੍ਰਦਦਾਤ੍ਯਲਮ੍
ਅੰਜਨਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਫਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਿਦ੍ਧੋ ਭਵਤਿ ਸਾਧਕਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਧਕ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰਵ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਵੈ ਤਤ੍ਤੁ ਮਾਨਮਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਦਵਾਈ ਦੀ ਮਾਤਰਾ, ਉਸਦਾ ਮਾਪ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਵਾਸਿਤਤੈਲੇਨ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਮਤਮ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ ਤੇਲ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਸੀਤੈਲਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਵਸ਼੍ਯਕਰ੍ਮਣਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਅਤਸੀ ਦਾ ਤੇਲ ਆਕਰਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਪੱਕਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਾਰਣੇ ਰਾਜਿਕੋਤ੍ਥਂ ਵਾ ਵਿਭੀਤਕਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਰਾਜਸੀ ਜਾਂ ਵਿਭੀਤਕਾ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਤੇਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਲਾਭੇ ਸਰ੍ਵਤੈਲਾਨਾਂ ਤਿਲਜਂ ਤੈਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੇ ਹੋਰ ਤੇਲ ਨਾ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਤਿਲ ਦਾ ਤੇਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਧਾਨ੍ਯਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨਿਤ੍ਯਦੀਪਂ ਤੁ ਮਾਰੁਤੇਃ
ਇਹ ਪੰਜ ਅਨਾਜਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਤੇਲ ਮਾਰੁਤ ਦੇ ਦੀਵੇ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਦੀਪਦਾਨਕੇ
ਦੀਵੇ ਦੀ ਭੇਟ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤੇਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਞ੍ਚਾਟਨੇ ਕृष੍ਣਤਿਲਪਿष੍ਟਜਂ ਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਉਚਾਟਨ ਲਈ ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਦੇ ਪੀਠ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਤੇਲ ਵਰਤਣ ਦੀ ਉਪਦੇਸ਼ੀ ਹੈ।
ਮੋਹਨੇ ਤ੍ਵਾਢਕੀਜਾਤ ਵਿਦ੍ਵੇषੇ ਚ ਕੁਲਤ੍ਥਜਮ੍
ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਢਕੀ ਤੋਂ ਤੇਲ, ਵਿਦਵੈਸ਼ ਲਈ ਕੁਲਥਾ ਤੋਂ ਤੇਲ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਧੌ ਤ੍ਰਿਪਿष੍ਟਜਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਹੇਤੋਃ ਕਸ੍ਤੂਰਿਕਾਭਵਮ੍
ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਤਿੰਨ ਪੀਠਾਂ ਤੋਂ ਤੇਲ, ਧਨ ਲਈ ਕਸਤੂਰੀ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਤੇਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤ੍ਯੈ ਤਥਾ ਰਾਜਵਂਸ਼੍ਯੇ ਸਖ੍ਯੇ ਤਥੈਵ ਚ
ਕੰਨਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਰਾਜਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਤੇਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਮੁष੍ਟਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦष੍ਟੌ ਚਃ ਪੁष੍ਕਲਮ੍
ਅੱਠ ਮੁਸ਼ਤ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਤੇ ਅੱਠ ਵਾਰ ਵਧੇਰੇ।
ਚਤੁਰਾਢਕੋ ਭਵੇਦ੍ਦ੍ਰੋਣਃ ਖਾਰੀ ਦ੍ਰੋਣਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਚਾਰ ਆਢਕੇ ਇੱਕ ਦ੍ਰੋਣ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚਾਰ ਦ੍ਰੋਣ ਇੱਕ ਖਾਰੀ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਅਥਵਾਨ੍ਯਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਮਾਨਮਤ੍ਰ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੋਰ ਮਾਪਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਕੁਡਵੈਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ੍ਤਥਾਢਕਃ
ਚਾਰ ਕੁਡਵੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਥ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਸਥ ਇੱਕ ਆਢਕਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਮੇਣੈਤੇਨ ਤੇ ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪਾਤ੍ਰੇ षਟ੍ਕਰ੍ਮਸਂਭਵੇ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਛੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੀ ਪਾਤਰ ਦੀ ਮਾਪ ਜਾਣੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸੌਗਨ੍ਧੇ ਨੈਵ ਮਾਨਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਦ੍ਯਥਾਰੁਚਿ ਸਂਮਤਮ੍
ਸੁਗੰਧੀ ਤੇਲਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਨਿਯਤ ਮਾਪ ਨਹੀਂ, ਮਨਪਸੰਦ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋਮਵਾਰੇ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਤਦ੍ਧ੍ਵਾਨ੍ਯਂ ਤੋਯਪ੍ਲੁਤਂ ਧਰੇਤ੍
ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਅਨਾਜ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜਾ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪਿष੍ਟਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਪਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਨਦੀਤੋਯੇਨ ਪਿਣ੍ਡਿਤਮ੍
ਉਹ ਪੀਠ, ਸਾਫ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਗੋਲੇ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੀਪਪਾਤ੍ਰੇ ਜ੍ਵਾਲ੍ਯਮਾਨੇ ਮਾਰੁਤੇਃ ਕਵਚਂ ਪਠੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਦੀਵੇ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਦੀਵਾ ਜਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਰੁਤ ਦੇ ਕਵਚ ਦੀ ਪਾਠ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਾਲਾਮਨੂਨਾਂ ਯੇ ਵਰ੍ਣਾਃ ਸਾਧ੍ਯਨਾਮਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਮਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਅੱਖਰ ਉਹ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਧਨ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤਤ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਵਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਗੁਰੁਕਾਰ੍ਯੇ ऽਖਿਲਾਢ੍ਯਤਾ
ਗੁਰੂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਪੂਰੀ ਤਰੱਕੀ ਹੋਵੇ।
ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਕੂਟਗਣਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਨ ਪਾਤ੍ਰੇ ਨਿਯਮੋ ਮਤਃ
ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਕੂਟ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਭਾਂਡੇ ਦੀ ਕੋਈ ਪਾਬੰਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤਸੂਤ੍ਰਂ ਹਨੁਮਤੋ ਦੀਪਦਾਨੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ ਦੀ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਸਮੇਂ ਲਾਲ ਧਾਗਾ ਵਰਤਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਕੂਟਤੁਲ੍ਯਪਲਂ ਤੈਲਂ ਗੁਰੁਕਾਰ੍ਯੇ ਸ਼ਿਵੈਰ੍ਗੁਣਮ੍
ਗੁਰੂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਕੂਟ ਅੱਖਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਭਾਰ ਵਾਲਾ ਤੇਲ ਸ਼ਿਵਾਂ ਵਲੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।