ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਾਹਾਤ੍ਪ੍ਰਬਦ੍ਧੋ ऽਸੌ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪੋ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਸ਼ੁਭੈਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਹੋਮਯੇਤ੍
ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਾष੍ਟਕੈਰ੍ਲਿਖੇਦ੍ਵੂਪਂ ਕਪਿਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਅਠ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਲਈ ਸੋਹਣਾ ਵੇਦਿਕ ਲਿਖੋ।
ਤੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਭਿਜਪ੍ਤੇਨ ਸ਼ਿਰੋਬਦ੍ਧ੍ਵੇਨ ਭੂਮਿਪਃ
ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ ਤੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਰਾਜਾ—
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੋ ਪਰਾਗਾਦੌ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਲੇਖਯੇਦ੍ਧ੍ਵਜੇ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ, ਜੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਝੰਡੇ 'ਤੇ ਲਿਖੋ।
ਮਾਤृਕਾਂ ਜਾਪਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਚ ਹੋਮਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਅੱਖਰਮਾਲਾ ਜਪੋ, ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੋ।
ਗਜੇ ਧ੍ਵਜਂ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯੁਦ੍ਧ੍ਵਾਯ ਭੂਪਤਿਃ
ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਝੰਡਾ ਲਗਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਯੁੱਧ ਲਈ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਰਕ੍ਸ਼ਾਕਰਂ ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਧਨੂਮਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਚਿੱਤਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਧਨੁਮਤ ਦੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਕੇ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਲੇ ऽष੍ਟਕੋਣਮਾਲਿਖ੍ਯ ਮਾਲਾਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵੇष੍ਟਯੇਤ੍
ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਅੱਠ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਚੌਕ ਬਣਾਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ।
ਲਿਖਿਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਲੇਖਨ੍ਯਾ ਭੂਰ੍ਜਪਤ੍ਰੇ ਸੁਸ਼ੋਭਨੇ
ਸੁੰਦਰ ਭੂਰਜ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਲਿਖਣੀ ਨਾਲ ਇਹ ਲਿਖੋ।
ਸਮ੍ਪਾਤਸਾਧਿਤਂ ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਭੁਜੇ ਵਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਧਾਰਯੇਤ੍
ਜੋ ਯੰਤਰ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਬਾਂਹ ਜਾਂ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨੋ।
ਗ੍ਰਹੈਰ੍ਵਿਘ੍ਨੈਰ੍ਵਿषੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚੌਰੈਰ੍ਨੈਵਾਭਿਭੂਯਤੇ
ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਗ੍ਰਹ, ਰੁਕਾਵਟ, ਜ਼ਹਿਰ, ਹਥਿਆਰ ਜਾਂ ਚੋਰ ਤੋਂ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
षਡ੍ਦੀਰ੍ਘਯੁਕ੍ਤਂ ਗਗਨ ਵਹ੍ਨ੍ਯਾਖ੍ਯਂ ਤਾਰਸਂਪੁਟਮ੍
ਛੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ 'ਅਕਾਸ਼ ਅੱਗ' ਮੰਤ੍ਰ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਵੋ ਵਜ੍ਰਕਾਯੇਤਿ ਵਜ੍ਰਤੁਣ੍ਡੇਤਿ ਸਂਪਠੇਤ੍
'ਓਮ', 'ਵਜਰ-ਸਰੀਰ', ਅਤੇ 'ਵਜਰ-ਚੋਚ' ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੋ।
ਬਲਰਕ੍ਤਮੁਖਾਨ੍ਤੇ ਤੁ ਤਡਿਜ੍ਜਿਹ੍ਵ ਮਹਾ ਤਤਃ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ 'ਬਲ', 'ਰਕਤ', 'ਮੁਖ', ਫਿਰ 'ਤੜਿਤ-ਜਿਹਵਾ' ਅਤੇ 'ਮਹਾ' ਸ਼ਬਦ ਲਓ।
ਮਹਦृਢਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਲਙ੍ਕੇਸ਼੍ਵਰਵਧਾਤ੍ਤਤਃ
ਮਹਾਨ ਤੇ ਪੱਕੀ ਚੋਟ ਨਾਲ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।
ਸ਼ੈਲਪ੍ਰਵਾਹ ਗਗਨੇਚਰ ਏਹ੍ਯੇਹਿ ਸਂਵਦੇਤ੍
'ਪਹਾੜੀ ਧਾਰਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਆਓ ਆਓ!' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦਾ ਦਿਓ।
ਭੈਰਵਾਜ੍ਞਾਪਯੈਹ੍ਯੇਹਿ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਪਦਂ ਤਤਃ
'ਭੈਰਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਆਓ!'—ਇਹ ਮਹਾ ਭਿਆਨਕ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ।
ਜਂਭਯਦ੍ਵਯਮਾਭਾष੍ਯ ਵਰ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਮਨੁਰ੍ਮਤਃ
ਦੋ 'ਜੰਭਯ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਵਰਮ-ਅਸਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਪੂਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਲਾਮਨ੍ਤ੍ਰਾष੍ਟਾਰ੍ਣਯੋਸ਼੍ਚ ਮੁਨ੍ਯਾਦ੍ਯਰ੍ਚਾ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਮਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮੁਨੀ ਵੱਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਯੋ ਭਜਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਵਾਯੁਪੁਤ੍ਰਂ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਸੁਤਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਨ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਤੁਲਂ ਯਸ਼ਃ
ਉਹ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯਾਨਿ ਚ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਂਗਰੇ ਵਿਜਯਂ ਤਥਾ
ਤੇ ਵਸ਼ੀਕਰਨ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਕੰਮ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਉਪਾਸਿਤੋਂऽਜਨਾਗਰ੍ਭਸਂਭੂਤਃ ਪ੍ਰਦਦਾਤ੍ਯਲਮ੍
ਅੰਜਨਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਫਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਿਦ੍ਧੋ ਭਵਤਿ ਸਾਧਕਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਧਕ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰਵ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਵੈ ਤਤ੍ਤੁ ਮਾਨਮਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਦਵਾਈ ਦੀ ਮਾਤਰਾ, ਉਸਦਾ ਮਾਪ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਵਾਸਿਤਤੈਲੇਨ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਮਤਮ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ ਤੇਲ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਸੀਤੈਲਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਵਸ਼੍ਯਕਰ੍ਮਣਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਅਤਸੀ ਦਾ ਤੇਲ ਆਕਰਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਪੱਕਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਾਰਣੇ ਰਾਜਿਕੋਤ੍ਥਂ ਵਾ ਵਿਭੀਤਕਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਰਾਜਸੀ ਜਾਂ ਵਿਭੀਤਕਾ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਤੇਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਲਾਭੇ ਸਰ੍ਵਤੈਲਾਨਾਂ ਤਿਲਜਂ ਤੈਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੇ ਹੋਰ ਤੇਲ ਨਾ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਤਿਲ ਦਾ ਤੇਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।