ਸਦ੍ਯਾਚਿਤਂ ਵਾਯੁਯੁਗ੍ਮਂ ਹਨੂਮਨ੍ਤੇਤਿ ਚੋਦ੍ਧਰੇਤ੍
ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਮੰਗਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, 'ਹਨੂਮਾਨ' ਕਹਿ ਕੇ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਗ੍ਗਨ੍ਤੇ ਧਗਿਤੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਆਯੁਰਾਸ੍ਵ ਪਦਂ ਤਤਃ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ 'ਧੱਗ ਧੱਗ' ਕਹਿ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਯੁ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੁਨ੍ਯਾਦਿਕਂ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਲੀਹਰੋਗਹਰੋ ਹਰਿਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਮੁਨੀ ਆਦਿ ਅਤੇ ਹਰਿ, ਪਲੀਹਾ ਰੋਗ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਨਾਗਵਲ੍ਲੀਦਲਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਮੁਪਰ੍ਯਾਚ੍ਛਾਦਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਨਾਗਵੱਲੀ ਦਾ ਪੱਤਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਉੱਤੇ ਢੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕਲਂ ਵਂਸ਼ਜਂ ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਮੁਞ੍ਚੇਤ੍ਕਪਿਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬਾਂਸ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਕਪੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਦਰੀਭੂਰੁਹੋਤ੍ਥਾਂ ਤਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸਪ੍ਤਧਾ
ਬਦਰੀ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਉੱਗੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵਃ ਪ੍ਲੀਹਰੋਗੋ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪਲੀਹਾ ਰੋਗ ਪੱਕਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮੁਕਸ੍ਯ ਸ਼ृਙ੍ਖਲਾਂ ਤ੍ਰੋਟਯਦ੍ਵਿਤਯਮੀਰਯੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸ੍ਰਿੰਖਲਾ ਤੋੜ ਕੇ, ਜੋੜਾ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਈਸ਼੍ਵਰੋ ऽਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ऽਨੁष੍ਟੁਪ੍ਚ ਦੇਵਤਾ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਈਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਮੁਨੀ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁੱਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ।
ਹਂ ਬੀਜਂ ਠਦ੍ਵਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਬਨ੍ਧਮੋਕ੍ਸ਼ੇ ਨਿਯੋਗਤਾ
'ਹੰ' ਬੀਜ ਹੈ, 'ਠ' ਦੋ ਵਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਬੰਨ੍ਹਣ ਤੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਮੇ ਸ਼ੈਲਂ ਵੈਰਿਭਿਦਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਟਙ੍ਕਮਨ੍ਯਤਃ
ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਚੋਟੀ ਵੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਜਪੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਚੂਤਪਲ੍ਲਵੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਮ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾਰਾਗृਹੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਹ੍ਯਯੁਤਂ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਨਰਃ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਡੇ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰੇ।
ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬਨ੍ਧਮੋਕ੍ਸ਼ਕਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਚਿੱਤਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸੁਭਾਵਕ ਤੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
षਟ੍ਕੋਣੇषੁ ਧ੍ਰੁਵਂ ਙੇਂਤਮਾਞ੍ਜਨੇਯਪਦਂ ਲਿਖੇਤ੍
ਛੇ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਨੂਮਾਨ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਅਟਲ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਿਖੋ।
ਗੋਰੋਚਨਾਕੁਙ੍ਕੁਮੇਨ ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਯਨ੍ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਗਉਮੈਣ ਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਕੇ,
ਯਨ੍ਤ੍ਰਮੇਤਲ੍ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮृਤ੍ਤਿਕੋਪਰਿ ਮਾਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਹ ਚਿੱਤਰ ਲਿਖ ਕੇ, ਮਿੱਟੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਮਹਾਕਾਰਾਗृਹਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਤੇ, ਮੰਤਰੀ ਵੱਡੇ ਜੇਲ੍ਹ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੋਯਂ ਸ਼ਸ਼ੇषੇ ਮਕਰੇ ਪਰਿਮੁਞ੍ਚਤਿ ਮੁਞ੍ਚਤਿ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਖਰਗੋਸ਼ ਜਾਂ ਮਕਰ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਕਰੇ ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਵਾਮਹਸ੍ਤਤਃ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸੱਜੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਲਿਖ ਕੇ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਤੋਂ—
ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਾਹਾਤ੍ਪ੍ਰਬਦ੍ਧੋ ऽਸੌ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪੋ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਸ਼ੁਭੈਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਹੋਮਯੇਤ੍
ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਾष੍ਟਕੈਰ੍ਲਿਖੇਦ੍ਵੂਪਂ ਕਪਿਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਅਠ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਲਈ ਸੋਹਣਾ ਵੇਦਿਕ ਲਿਖੋ।
ਤੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਭਿਜਪ੍ਤੇਨ ਸ਼ਿਰੋਬਦ੍ਧ੍ਵੇਨ ਭੂਮਿਪਃ
ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ ਤੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਰਾਜਾ—
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੋ ਪਰਾਗਾਦੌ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਲੇਖਯੇਦ੍ਧ੍ਵਜੇ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ, ਜੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਝੰਡੇ 'ਤੇ ਲਿਖੋ।
ਮਾਤृਕਾਂ ਜਾਪਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਚ ਹੋਮਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਅੱਖਰਮਾਲਾ ਜਪੋ, ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੋ।
ਗਜੇ ਧ੍ਵਜਂ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯੁਦ੍ਧ੍ਵਾਯ ਭੂਪਤਿਃ
ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਝੰਡਾ ਲਗਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਯੁੱਧ ਲਈ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਰਕ੍ਸ਼ਾਕਰਂ ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਧਨੂਮਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਚਿੱਤਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਧਨੁਮਤ ਦੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਕੇ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਲੇ ऽष੍ਟਕੋਣਮਾਲਿਖ੍ਯ ਮਾਲਾਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵੇष੍ਟਯੇਤ੍
ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਅੱਠ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਚੌਕ ਬਣਾਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ।
ਲਿਖਿਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਲੇਖਨ੍ਯਾ ਭੂਰ੍ਜਪਤ੍ਰੇ ਸੁਸ਼ੋਭਨੇ
ਸੁੰਦਰ ਭੂਰਜ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਲਿਖਣੀ ਨਾਲ ਇਹ ਲਿਖੋ।