ਅਸ੍ਯਾਪਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਹਸ੍ਯਂ ਸਾਧਨਂ ਤੁ ਵੈ
ਇਸ ਵਧੀਆ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਗੁਪਤ ਸਾਧਨਾ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਚੋਤ੍ਥਾਯ ਕृਤਨਿਤ੍ਯਕ੍ਰਿਯਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਬ੍ਰਾਹਮ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ ਉਠ ਕੇ, ਨਿੱਤ ਦੀ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਾਫ ਰੱਖੇ।
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਿਂਚੇਦਾਦਿਤ੍ਯਸਂਖ੍ਯਯਾ
ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਵਤੇ ਵਾ ਵਨੇ ਵਾਪਿ ਭੂਮਿਗ੍ਰਹਣਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਚਾਹੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਲੈਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰੇਚਕਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਯਾਦ੍ਯੈਰੇਵਂ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਨਿਯਨ੍ਯ ਚ
ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਦੁਬਾਰਾ ਸਾਹ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਨਿਕਾਸ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਚ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਢੰਗ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਕਪੀਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮੇ ਦਿਵਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕੁਰ੍ਯਾਞ੍ਚ ਪੂਜਨਂ ਮਹਤ੍
ਜਦੋਂ ਸੱਤਵਾਂ ਦਿਨ ਆਵੇ, ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਭਯਂ ਪ੍ਰਦਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਭਾਗਸ਼ੇषਾਸੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਵੱਡਾ ਡਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਪੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੀ ਬਚਦਾ ਹੈ।
ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਂ ਵਰਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਾਧਕਾਯ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਕਪੀਸ਼ਵਰ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਚਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸਚਮੁਚ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਦ੍ਯਾਚਿਤਂ ਵਾਯੁਯੁਗ੍ਮਂ ਹਨੂਮਨ੍ਤੇਤਿ ਚੋਦ੍ਧਰੇਤ੍
ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਮੰਗਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, 'ਹਨੂਮਾਨ' ਕਹਿ ਕੇ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਗ੍ਗਨ੍ਤੇ ਧਗਿਤੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਆਯੁਰਾਸ੍ਵ ਪਦਂ ਤਤਃ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ 'ਧੱਗ ਧੱਗ' ਕਹਿ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਯੁ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੁਨ੍ਯਾਦਿਕਂ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਲੀਹਰੋਗਹਰੋ ਹਰਿਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਮੁਨੀ ਆਦਿ ਅਤੇ ਹਰਿ, ਪਲੀਹਾ ਰੋਗ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਨਾਗਵਲ੍ਲੀਦਲਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਮੁਪਰ੍ਯਾਚ੍ਛਾਦਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਨਾਗਵੱਲੀ ਦਾ ਪੱਤਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਉੱਤੇ ਢੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕਲਂ ਵਂਸ਼ਜਂ ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਮੁਞ੍ਚੇਤ੍ਕਪਿਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬਾਂਸ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਕਪੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਦਰੀਭੂਰੁਹੋਤ੍ਥਾਂ ਤਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸਪ੍ਤਧਾ
ਬਦਰੀ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਉੱਗੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵਃ ਪ੍ਲੀਹਰੋਗੋ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪਲੀਹਾ ਰੋਗ ਪੱਕਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮੁਕਸ੍ਯ ਸ਼ृਙ੍ਖਲਾਂ ਤ੍ਰੋਟਯਦ੍ਵਿਤਯਮੀਰਯੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸ੍ਰਿੰਖਲਾ ਤੋੜ ਕੇ, ਜੋੜਾ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਈਸ਼੍ਵਰੋ ऽਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ऽਨੁष੍ਟੁਪ੍ਚ ਦੇਵਤਾ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਈਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਮੁਨੀ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁੱਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ।
ਹਂ ਬੀਜਂ ਠਦ੍ਵਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਬਨ੍ਧਮੋਕ੍ਸ਼ੇ ਨਿਯੋਗਤਾ
'ਹੰ' ਬੀਜ ਹੈ, 'ਠ' ਦੋ ਵਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਬੰਨ੍ਹਣ ਤੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਮੇ ਸ਼ੈਲਂ ਵੈਰਿਭਿਦਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਟਙ੍ਕਮਨ੍ਯਤਃ
ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਚੋਟੀ ਵੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਜਪੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਚੂਤਪਲ੍ਲਵੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਮ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾਰਾਗृਹੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਹ੍ਯਯੁਤਂ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਨਰਃ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਡੇ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰੇ।
ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬਨ੍ਧਮੋਕ੍ਸ਼ਕਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਚਿੱਤਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸੁਭਾਵਕ ਤੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
षਟ੍ਕੋਣੇषੁ ਧ੍ਰੁਵਂ ਙੇਂਤਮਾਞ੍ਜਨੇਯਪਦਂ ਲਿਖੇਤ੍
ਛੇ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਨੂਮਾਨ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਅਟਲ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਿਖੋ।
ਗੋਰੋਚਨਾਕੁਙ੍ਕੁਮੇਨ ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਯਨ੍ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਗਉਮੈਣ ਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਕੇ,
ਯਨ੍ਤ੍ਰਮੇਤਲ੍ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮृਤ੍ਤਿਕੋਪਰਿ ਮਾਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਹ ਚਿੱਤਰ ਲਿਖ ਕੇ, ਮਿੱਟੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਮਹਾਕਾਰਾਗृਹਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਤੇ, ਮੰਤਰੀ ਵੱਡੇ ਜੇਲ੍ਹ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੋਯਂ ਸ਼ਸ਼ੇषੇ ਮਕਰੇ ਪਰਿਮੁਞ੍ਚਤਿ ਮੁਞ੍ਚਤਿ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਖਰਗੋਸ਼ ਜਾਂ ਮਕਰ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਕਰੇ ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਵਾਮਹਸ੍ਤਤਃ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸੱਜੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਲਿਖ ਕੇ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਤੋਂ—