ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਚ੍ਛੇਦਨੇਤਿ ਤਤੋ ਮਮ ਪਰਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ 'ਸਭ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ।
ਸਰ੍ਵਜੀਵਪਦਾਨ੍ਤੇ ਤੁ ਜਾਤਂ ਵਸ਼ਯਯੁਗ੍ਮਕਮ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, 'ਜੋ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ' ਇਹ ਜੋੜਾ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਾਨਾਨਾਮਧੇਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ ਸਂਪਠੇਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਮ ਪੜ੍ਹਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵੀਤ੍ਯਨ੍ਤੇ षਾਣਿ ਵਿਧ੍ਵਂਸਯ ਦ੍ਵਯਮ੍
ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, 'ਦੋਵੇਂ ਨਾਸ ਕਰ' ਇਹ ਜੋੜਾ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਲੋਮਂ ਪਞ੍ਚਕੂਟਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਹਨਦ੍ਵਯਮ੍
ਪੰਜ ਤੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਉਲਟ ਕਰ ਪੜ੍ਹੋ, ਤੇ 'ਸਭ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ' ਇਹ ਜੋੜਾ ਕਹੋ।
ਪਰਬਲਾਨਿ ਪਰਾਨ੍ਤੇ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਦ੍ਵਯਮ੍
ਵੈਰੀ ਪਾਸੇ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਗੱਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, 'ਸੈਨਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ' ਇਹ ਜੋੜਾ ਕਹੋ।
ਮਮ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਰ੍ਯਜਾਤਂ ਸਾਧਯੇਤਿ ਦ੍ਵਯਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ 'ਮੇਰੇ ਸਭ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋਣ' ਇਹ ਜੋੜਾ ਕਹੋ।
ਧੇਤ੍ਰਯਂ ਵਰ੍ਮਤ੍ਰਿਤਯਂ ਫਟ੍ਤ੍ਰਯਂ ਹਾਨ੍ਤ੍ਰਯਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ 'ਧੇ', ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ 'ਕਵਚ', ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ 'ਫਟ', ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ 'ਹਾਨ' ਕਹੋ।
ਵਹ੍ਨਿਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਯਂ ਮਾਲਾਸਂਜ੍ਞੋ ऽਖਿਲੇष੍ਟਦਃ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਵष੍ਟਬਾਣਵਰ੍ਣੋ ऽਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵੇष੍ਟਾਸਾਧਕਃ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ 'ਵ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ 'ਬ' ਤੇ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਲਕੜੇ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰ੍ਣਸ੍ਯ षਟ੍ਕੂਟਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬੀਜਂ ਤਥਾਦਿਮਮ੍
ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਛੇ ਭਾਗ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਬੀਜ ਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ।
ਰਾਮਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਛਨ੍ਦ ਈਰਿਤਮ੍
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਹਨ; ਛੰਦ ਗਾਯਤਰੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਬੀਜੈਃ ਸਮਸ੍ਤੇਨ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਪੰਜ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੀਤਾਸ਼ੋਕਵਿਨਾਸ਼ੋ ऽਯਂ ਲਙ੍ਕਾਪ੍ਰਾਸਾਦਭਞ੍ਜਨਃ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸੀਤਾ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
षਡਙ੍ਗਮਨਵੋ ਹ੍ਯੇਤੇ ਧ੍ਯਾਨਪੂਜਾਦਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਇਹ ਛੇ-ਅੰਗੀ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ; ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹਨ।
ਪਞ੍ਚਕੂਟਾਨਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਯਂ ਰੁਦ੍ਰਾਰ੍ਣਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਦਃ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਰੁਦਰ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਯਮਾਰਾਧਿਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾਯਕਃ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਨੇਯਾਯ ਮਹਾਨ੍ਤੇ ਤੁ ਬਲਾਯਾਨ੍ਤੇ ऽਗ੍ਨਿਵਲ੍ਲਭਾ
ਜਨੇਯਾ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਕਰਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਬਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜੋ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ—
ਛਨ੍ਦੋ ऽਨੁष੍ਟੁਪ੍ਦੇਵਤਾ ਤੁ ਹਨੁਮਾਨ੍ਪਵਨਾਤ੍ਮਜਃ
ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁੱਪ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ ਹਨੁਮਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਪਵਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਆਞ੍ਜਨੇਯਾਯ ਹृਦਯਂ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਅੰਜਨੇਯਾ ਲਈ ਹਿਰਦਾ; ਰੁਦਰ-ਸਰੂਪ ਲਈ ਸਿਰ।
ਰਾਮਦੂਤਾਯ ਨੇਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਬਹ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਾਯਾਸ੍ਤ੍ਰਮੀਰਿਤਮ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਅੱਖਾਂ; ਬਾਹਰੀ ਅਸਤ੍ਰ ਲਈ ਅਸਤ੍ਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਚਲਤ੍ਕੁਣ੍ਡਲਦੀਪ੍ਤਾਸ੍ਯਂ ਪਦ੍ਮਕ੍ਸ਼ਂ ਮਾਰੁਤਿਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਮਾਰੁਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਕੁੰਡਲ ਹਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਵੈष੍ਣਵੇ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪੀਠੇ ਪ੍ਰਾਗੁਦ੍ਦਿष੍ਟੇਨ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਪੀਠ ਤੇ, ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਪਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਰੋਗੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਛੋਟੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌਘਂ ਵਿਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਂ ਕਪਿਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਧਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਕਪੀ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ poverty ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਸਮਂ ਰਾਮਂ ਸਂਦਧਾਨਂ ਕਪਿਂ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਜਦੋਂ ਕਪੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਲਙ੍ਕਾਂ ਦਹॄਨ੍ਤਂ ਤਮਯੁਤਂ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਚ ਕੇ, ਮਨਤਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਣਸਮਯੇ ਹਨੁਮਨ੍ਤਂ ਜਪੇਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਜਦੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣਾ ਹੋਵੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਮਨਤਰ ਜਪੋ।
ਹਨੁਮਨ੍ਤਂ ਸਦਾ ਗੇਹੇ ਯੋਰ੍ऽਚਯੇਜ੍ਜਪਤਤ੍ਪਰਃ
ਜੋ ਜਪ ਵਿਚ ਲਗਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਘਰ ਵਿਚ ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਕਾਨਨੇ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚੌਰੇਭ੍ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ੇਨ੍ਮਨੁਰਯਂ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇਹ ਮਨਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਬਾਘ ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।