ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸਿ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਤਪੋਵਨਮ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਫਲ ਹਨ; ਉਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਉਹੀ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲਾ ਅਸ਼ਰਮ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾਪ੍ਯਰ੍ਹਣਾਭਿਰ੍ਵਾ ਕਿਮੁ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਭਾਵੇਂ ਭਜਨ ਨਾਲ ਜਾਂ ਭਾਵੇਂ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਧਿਆਨ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ?
ਸਾਦਿਤਿਰ੍ਨੈਵ ਦਗ੍ਧਾਭੂਦ੍ਵਿष੍ਣੁਚਕ੍ਰਾਭਿਰ ਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਅਦਿਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਨਾ ਜਲੀ, ਨਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਤ੍ਸਮੀਪੇ ऽਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਾਂਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਕਰੇਣ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਹ ਕਸ਼੍ਯਪਵਲ੍ਲਭਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਥ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਚਿਰਂ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾਸਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਭਵਿਸ਼ष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮਾ ਭੈਰ੍ਭਦ੍ਰੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਭੈ ਨਾ ਕਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ; ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੈਨਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ।
ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਦਿਗੁਣਭੇਦੇਨ ਲੋਕਵ੍ਯਾਪਾਰਕਾਰਣ
ਸੱਤਵ ਆਦਿ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੈਕਰੁਪਰੁਪਾਯ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਯ ਗੁਣਾਤ੍ਮਨੇ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਇਕ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਸ ਦੀ ਅਸਲਤ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸਦ੍ਭਕ੍ਤਜਨਵਾਤ੍ਸਲ੍ਯਸ਼ਾਲਿਨੇ ਮਙ੍ਗਲਾਤ੍ਮਨੇ
ਸੱਚੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਸਰੂਪਤਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।
ਤਮਾਦਿਪੁਰੁषਂ ਦੇਵਂ ਨਮਾਮਿ ਹ੍ਯਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਉਸ ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ।
ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਜਗਦ੍ਧੇਤੁਂ ਸਮਾਯਂ ਚਾਪ੍ਯਮਾਯਿਨਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਜੋ ਆਪ ਵਿਚ ਇਕ ਹੈ ਤੇ ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਜਗਦ੍ਰੂਪਂ ਜਗਦ੍ਧੇਤੁਂ ਤਂ ਵਨ੍ਦੇਂ ਸਰ੍ਵਵਨ੍ਦਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਸੰਸਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਵਾਪੁਃ ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਤਂ ਵਨ੍ਦੇ ਕਮਲਾਧਵਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਰਵੋਚ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਮੈਂ ਕਮਲ-ਨਾਭ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਤ੍ਯਾਸਨ੍ਨਂ ਚ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤਂ ਵਨ੍ਦੇ ਭਕ੍ਤਸਂਗਿਨਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਰੋਤਿ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਨਃ ਸਙ੍ਗਂ ਤਂ ਦੇਵਂ ਸਙ੍ਗਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੰਗਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਨਮਾਮਿ ਯਜ੍ਞਫਲਦਂ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਪ੍ਰਬੋਧਕਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤ੍ਪਵਾਨ੍ਪਰਮਂ ਧਾਮ ਤਂ ਵਨ੍ਦੇ ਲੋਕਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਰੰਭ 'ਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਕਸ਼ੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਠਿਕਾਣਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਲੋਕਸ੍ਯ ਨੇਤਾ ਯਸ੍ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਪਰਂ ਭਾਵਂ ਤਂ ਵਨ੍ਦੇ ਸਰ੍ਵਨਾਯਕਮ੍
ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਸੁਰਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਮੈਂ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਮਾਣਾਤੀਤਸਦ੍ਭਾਵਸ੍ਤਂ ਵਨ੍ਦੇ ਜ੍ਞਾਨਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਅਸਲੀ ਹਸਤੀ ਸਾਰੇ ਸਬੂਤਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਊਰ੍ਵੋਰ੍ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪਦ੍ਯਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ऽਭ੍ਯਜਾਯਤ
ਉਸ ਦੀਆਂ رانਾਂ ਤੋਂ ਵੈਸ਼ ਆਏ, ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੂਦਰ ਜਨਮਿਆ।
ਮੁਖਾਦਗ੍ਨਿਸ੍ਤਰ੍ਥੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਦ੍ਵਾਯੁਰਜਾਯਤ
ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਅੱਗ ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਤੇ ਸਾਹ ਤੋਂ ਵਾਯੂ ਜਨਮਿਆ।
षਡਙ੍ਗਰੁਪਿਣੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਭੂਯੋਭੂਯੋ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨਿਰ੍ਨਿਰृਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਰੁਣਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਹੋ।
ਗਿਰਯਃ ਸਿਦ੍ਧਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨਦ੍ਯੋ ਭੂਮਿਸ਼੍ਚ ਸਾਗਰਾਃ
ਪਹਾੜ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ—
ਤ੍ਵਦ੍ਰੂਪਮਖਿਲਂ ਦੇਵ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।
ਦੈਤੇਯੈਰ੍ਬਾਧਿਤਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਮਮ ਪਾਹਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਹਰ੍षਾਸ਼੍ਰੁਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਸ੍ਤਨੀ
ਉਹ ਨੇ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬੋਲੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਏ।