ਧਾਨ੍ਯੈਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਧਾਨ੍ਯਮਨ੍ਨੈਰਨ੍ਨਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਯਃ
ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਅਨਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਦੀ ਵਾਧੂ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕਿਂ ਬਹੂਕ੍ਤੈਰ੍ਵਿषੇ ਵ੍ਯਾਧੌ ਸ਼ਾਨ੍ਤੌ ਮੋਹੇ ਚ ਮਾਰਣੇ
ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਜ਼ਹਿਰ, ਬਿਮਾਰੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਭੁਲਾਵੇ ਜਾਂ ਨਾਸ ਵਿੱਚ—
ਵਸ਼੍ਯੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਕ੍ਸ਼ਤੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਬਨ੍ਧਮੋਕ੍ਸ਼ੇ ਮਹਾਵਨੇ
ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਜਖਮੀ ਹੋਣ ਤੇ, ਅਸਮਾਨੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਲੈਣ ਤੇ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ—
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ऽਥ ਹਨੁਮਦ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਨੂਮਾਨ ਯੰਤਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਾਧ੍ਯਨਾਮ ਲਿਖੇਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪਾਸ਼ਿਬੀਜ ਪ੍ਰਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਵਿਚਕਾਰ 'ਸਾਧਿਆ' ਨਾਮ ਲਿਖੋ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾਸ਼ੀ ਬੀਜ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇ।
ਤਦ੍ਬਹਿਰ੍ਦਂਹਮਾਲਿਖ੍ਯ ਤਦ੍ਬਹਿਸ਼੍ਚਤੁਰਸ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰ ਇਕ ਲਕੀਰ ਬਣਾਓ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਬਾਹਰ ਚੌਕੋਣ ਬਣਾਓ।
ਸੈਂ ਬੀਜਂ ਭੂਪੁਰਸ੍ਯਾष੍ਟਵਜ੍ਰੇषੁ ਵਿਲਿਖੇਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਉਹੀ ਬੀਜ ਲਫ਼ਜ਼ ਭੂਪੁਰ ਦੇ ਆਠ ਵਜਰਾਂ ਵਾਲੇ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਲਿਖੋ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵੇष੍ਟਯੇਦ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਵਲਯਤ੍ਰਿਤਯੇਨ ਚ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਯੰਤਰ ਤਿੰਨ ਘੇਰੇ ਨਾਲ ਘੇਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਡਪਤ੍ਰੇ ऽਥ ਭੂਰ੍ਜੇ ਵਾ ਰੋਚਨਾਨਾਭਿਕੁਙ੍ਕੁਭੈਃ
ਫਿਰ, ਤਾੜ ਦੇ ਪੱਤੇ ਜਾਂ ਭੂਰਜ ਦੀ ਛਾਲ 'ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਰੋਚਨਾ ਨਾਲ ਇਹ ਬਣਾਓ।
ਕਪੇਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਟਾਪ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ
ਕਪਿ (ਹਨੂਮਾਨ) ਦੀ ਪ੍ਰਾਣ-ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜੋ।
ਮਾਰੀਜ੍ਵਰਾਭਿਚਾਰਾਦਿਸਰ੍ਵੋਪਦ੍ਰਵਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਮਾਰੀਚੀ ਦੇ ਬੁਖਾਰ, ਟੋਨੇ-ਟੋਟਕੇ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭੂਤਕृਤ੍ਯਾਪਿਸ਼ਾਚਾਨਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਭੂਤ, ਕਰਤਿਆ ਤੇ ਪਿਸਾਚਾਂ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਤ੍ਰਯਾਨ੍ਵਿਤਾ ਮਾਯਾ ਪ੍ਰਾਗੁਕ੍ਤਂ ਕੂਟਪਞ੍ਚਕਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੰਬੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਪੰਜ ਗੁਪਤ ਬੀਜ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਕ੍ਰਾਨ੍ਤਦਿਗ੍ਮਣ੍ਡਲਾਨ੍ਤੇ ਯਸ਼ੋਵਿਤਾਨਸਂਵਦੇਤ੍
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਯਸ਼ ਦਾ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਹਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਸੂਰ੍ਯ ਕੋਟ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਸਮਪ੍ਰਭ
ਇਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਜਲਦੇ ਅੱਗ ਜਾਂ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ।
ਲਙ੍ਕਾਪੁਰੀ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਦਹਨੋਦਧਿਲਙ੍ਘਨ
ਫਿਰ ਲੰਕਾ ਪੁਰੀ, ਤੇ ਜਲਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ—
ਸੀਤਾਨ੍ਤੇ ਸ਼੍ਵਸਨਪਦਂ ਵਾਯ੍ਵਨ੍ਤੇ ਸੁਤਮੀਰਯੇਤ੍
ਸੀਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਹਵਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਲਿਖੋ।
ਨਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਕਰ ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਤੇ ਸੈਨ੍ਯਪ੍ਰਾਕਾਰ ਈਰਯੇਤ੍
'ਨ' ਅੱਖਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਫੌਜ ਦਾ ਕਿਲਾ ਲਿਖੋ।
ਕਾਰਣਦ੍ਰੋਣਸ਼ਬ੍ਦਾਨ੍ਤੇ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਪਾਟਨੇਤਿ ਚ
'ਕਾਰਣ' ਅੱਖਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਡ੍ਰੋਣ ਡੰਗ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਪਹਾੜ ਉਖਾੜਨ ਲਿਖੋ।
ਛੇਦਨਾਨ੍ਤੇ ਵਨਰਕ੍ਸ਼ਾਕਰਾਨ੍ਤੇ ਤੁ ਸਮੂਹ ਚ
ਕੱਟਣ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਵਾਨਰ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਤੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸਮੂਹ ਲਿਖੋ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭੇਦਨਿਵਾਰਣਪਦਂ ਵਦੇਤ੍
ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤੀਰ ਦੇ ਵੰਡ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਾਲੋਦਿਤ ਤਤੋ ਭਾਨੁਮਣ੍ਡਲਗ੍ਰਸਨੇਤਿ ਚ
ਫਿਰ, ਜਦ ਬੱਚੇ ਦੀ ਗੱਲ ਆਵੇ, 'ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਕਤੀ ਦਾ ਗ੍ਰਹਣ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਦੂਧਕਾਰਾਨ੍ਤੇ ਣਸੀਤਾਸਕ੍ਸ਼ਕੇਤਿ ਚ
ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਦੀ ਠੱਗੀ ਦੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, 'ਬੁਰਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਂਭਕਰ੍ਣਾਦਿਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਯਵਧਾਨ੍ਤੇ ਚ ਪਰਾਯਣ
ਕੁੰਭਕਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਆਸਰਾ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯੋਮਦ੍ਰੁਮਲਙ੍ਘਨੇਤਿ ਮਹਾਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯ ਸਂਵਦੇਤ੍
ਅਕਾਸ਼ੀ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਕੂਦਣ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਣ ਤੇ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਮਿਵਚਨਸਂਪਾਦਿਤਾਰ੍ਜੁਨਾਨ੍ਤੇ ਚ ਸਂਯੁਗ
ਮਾਲਕ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਹੋਈ ਲੜਾਈ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਘਟਨਾ ਪੜ੍ਹਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਤ੍ਤਾਣ੍ਡਮੇਰੁ ਸ਼ਬ੍ਦਾਨ੍ਤੇ ਵਦੇਤ੍ਪਰ੍ਵਤਪੀਟਿਕਾ
'ਮਾਰਤਾਂਡ-ਮੇਰੂ' ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, 'ਪਹਾੜ ਦੀ ਬੈਠਕ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰ੍ਯਮਮ ਸ਼ਬ੍ਦਾਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਗ੍ਰਹਵਿਨਾਸ਼ਨ
'ਆਚਾਰਯ-ਮਮਾ' ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, 'ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ' ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਪਤ੍ਤਿਨਿਵਾਰਣ ਸਰ੍ਵਦੁष੍ਟਨਿਬਰ੍ਹਣ
ਸਭ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੀ ਰੋਕ ਅਤੇ ਸਭ ਬੁਰਿਆਂ ਦੀ ਕੱਢ।
ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧ੍ਯਾਦਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਭਯਾਨ੍ਤੇ ਚ ਨਿਵਾਰਣ
ਸਭ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਆਦਿ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਕੇ, ਡਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ 'ਰੋਕ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।