ਬਕਃ ਸੇਂਦੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਧ੍ਨਪਰਂ ਙੇਤਂ ਹृਦਨ੍ਤਿਮਃ
'ਬਕ', 'ਸੇਂਦੁ' ਅਤੇ 'ਸ਼ਤ੍ਰੁਧਨ'—'ਹ੍ਰਿ' ਦਾ ਆਖਰੀ ਅੱਖਰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ऽਯਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਧ੍ਨਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵੇष੍ਟਸਿਦ੍ਧਿਦਃ
ਇਹ ਸੱਤ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ 'ਸ਼ਤ੍ਰੁਧਨ' ਮੰਤਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨ੍ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਾਚਰਣਾ ਨਰਾਃ
ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਆਚਾਰ ਕਰਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਹਸਫਆਗ੍ਨਿਨਿਸ਼ਾਧੀਸ਼ਾਃਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਬੀਜਮੀਰਿਤਮ੍
'ਹ', 'ਸ', 'ਫ', 'ਆਗਨੀ', 'ਨਿਸ਼ਾਧ', 'ਈਸ਼ਾ'—ਦੂਜਾ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਯਦ੍ਭृਗ੍ਵਗ੍ਨਿਮਨ੍ਵਿਨ੍ਦੁਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਯਾਞ੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਥਕਮ੍
'ਵੀ', 'ਯਦ', 'ਭ੍ਰਿਗੁ', 'ਅਗਨੀ', 'ਮਨ', 'ਬਿੰਦੂ' ਨਾਲ—ਇਹ ਚੌਥਾ ਅੱਖਰ ਹੈ।
ਮਨ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਵਾਢ੍ਯੌ ਹਸੌ षष੍ਟਂ ਙੇਂਤਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਨੁਮਾਂਸ੍ਤਤਃ
'ਮਨ', 'ਵਿੰਦ', 'ਵਾਢਿਆ', 'ਹ', 'ਸ'—ਛੇਵਾਂ 'ਙੇਂਤਹ', ਫਿਰ 'ਹਨੁਮਾਨ'।
ਰਾਮਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਜਗਤੀਛਨ੍ਦ ਈਰਿਤਮ੍
'ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ' ਅਤੇ 'ਮੁਨੀ' ਇਸ ਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਦੀ ਛੰਦ 'ਜਗਤੀ' ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
षਡ੍ਬੀਜੈਸ਼੍ਚ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਸ਼ਿਰੋਭਾਲੇ ਦृਸ਼ੋਰ੍ਮੁਖੇ
ਛੇ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਅਤੇ ਛੇ ਅੰਗ: ਸਿਰ, ਮੱਥਾ, ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ।
ਧ੍ਵਜੇ ਜਾਨੁਦ੍ਵਯੇ ਪਾਦਦ੍ਵਯੇ ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਕ੍ਰਮਾਨ੍ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਝੰਡੇ ਉੱਤੇ, ਦੋ ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖੋ।
ਨਾਭਾਵੂਰ੍ਵੋਰ੍ਜਙ੍ਘਯੋਸ਼੍ਚ ਪਾਦਯੋਰ੍ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਨਾਭੀ, ਰਾਣਾਂ, ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਲਗਾਓ।
ਉਦ੍ਯਤ੍ਕੋਟ੍ਯਰ੍ਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਕਾਰਕਮ੍
ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਉੱਗਦੇ ਕੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਲਚਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਤ੍ਰਾਸਯਨ੍ਤਂ ਨਾਦੇਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਮਾਰੁਤਿਂ ਭਜੇਤ੍
ਮਾਰੁਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ।
ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਬੀਹੀਨ੍ਪਯੋਦਧ੍ਯਾਜ੍ਯਮਿਸ਼੍ਰਿਤਾਨ੍
ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ, ਚਾਵਲ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰੋ।
ਆਵਾਹ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਾਦ੍ਯਾਦਿਭਿਰੁਪਾਯਨੈਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ।
ਰਾਮਭਕ੍ਤੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕਪਿਰਾਜੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਰਾਮ ਦਾ ਭਗਤ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼ਾਭਾਸ੍ਕਰਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਕਃ
ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦਾ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਮਙ੍ਗਦ ਨੀਲਂ ਜਾਂਬਵਨ੍ਤਂ ਨਲਂ ਤਥਾ
ਸੁਗਰੀਵ, ਅੰਗਦ, ਨੀਲ, ਜਾਮਬਵੰਤ ਤੇ ਨਲ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿਓ।
ਵਜ੍ਰਾਦ੍ਯਾਨਪਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਸ਼੍ਚੈਵਂ ਮਨੁਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਵਜਰ ਆਦਿ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਤਰ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਨਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਜਸ਼ਤ੍ਰੂਤ੍ਥਭੀਤਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦুশਮਣਾਂ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਡਰ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਤਿਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਸਂਭੋਜਯੇਚ੍ਛੁਚੀਨ੍
ਉਹ ਬਾਈਂ ਵਿੱਥ pure ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਪੰਡਤਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ।
ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਵਿਦ੍ਵੇषਿਗ੍ਰਹਦਾਨਵਾਃ
ਵੈਰੀ ਗ੍ਰਹ ਤੇ ਦਾਨਵ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੂਤਾਪਸ੍ਮਾਰਕृਤ੍ਯੋਤ੍ਥਜ੍ਵਰੇ ਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੈਃ
ਭੂਤ, ਅਪਸਮਾਰ ਤੇ ਜਾਦੂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਬੁਖਾਰ, ਉਹ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਦਿਨਾਜ੍ਜ੍ਵਰਮੁਕ੍ਤੋ ऽਸੌ ਸੁਖਂ ਚ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਬੁਖਾਰ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਰੋਗਾਨ੍ਪਰਾਭੂਯ ਸੁਖੀ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਗਚ੍ਛੇਚ੍ਚ ਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਂਘੈਰ੍ਂਨ ਬਾਧ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਮੰਤਰੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਉਸ ਨੂੰ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਤ੍ਰਿਰ੍ਜਪ੍ਤੇਨ ਚ ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਾਃ ਸ਼ੁष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਪ੍ਤਦਿਨਂ ਯਾਵਞ੍ਚਾਦਾਯ ਭਸ੍ਮਕੀਲਕੌ
ਮੰਤ੍ਰ, ਭਸਮ ਤੇ ਕੀਲ ਲੈ ਕੇ, ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਵੇषਂ ਮਿਥ ਆਪਨ੍ਨਾਃ ਪਲਾਯਨ੍ਤੇ ऽਰਯੋ ऽਚਿਰਾਤ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੈਰ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਲਦੀ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦਿਯੋਜਿਤਂ ਯਸ੍ਮੈ ਦਦਾਤਿ ਸ ਤੁ ਦਾਸਵਤ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਨੌਕਰ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹੀਤ੍ਵੇਸ਼ਨਦਿਸ੍ਕਂਸ੍ਥਂ ਕਰਞ੍ਜਤਰੁਮੂਲਕਮ੍
ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਬਰਤਨ ਤੇ ਕਰੰਜ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ ਲੈ ਕੇ,