ਦੁਰ੍ਜਯਂ ਵਾਪਿ ਵੇਗੇਨ ਜਯੇਦ੍ਰਿਪੁਕੁਲਂ ਮਹਤ੍
ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਔਖੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਂ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪੁਰੁਹੂਤਾਦਿਕਾਨ੍ ਜਯੇਤ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਪੁਰੁਹੂਤ ਆਦਿ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਪਲ੍ਲਙ੍ਕ੍ਸ਼ਮੇਕਾਨ੍ਤੇ ਮਹਾਰੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਭਾਰੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਨਿਸ਼੍ਛੇਦ੍ਰੈਃ ਸ਼ਾਤਪਤ੍ਰਕੈਃ
ਅਠ ਸੌ ਅਠ ਪੂਰੇ, ਤਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਸਲਾਮਤ ਸ਼ਾਤਪਤ੍ਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ—
ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕੁष੍ਟਰੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਨੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਕੋੜ੍ਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਯਰੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯੇਤ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਕਸ਼ੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਸੱਚ ਹੈ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਵਾ ਪਿਬੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਰੋਗਤਃ
ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੀ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿषਾਦਿਦੋषਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋ ਨ ਭਵੇਤ੍ਤੁ ਕਦਾਚਨ
ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਪਰਕ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮੁਖਨੇਤ੍ਰਾਦਿਸਂਭੂਤਾਞ੍ਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵ੍ਰੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣਾਨ੍
ਮੂੰਹ, ਅੱਖਾਂ ਆਦਿ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਭਾਰੀ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਵਿਮਲਾਪਾਣਿਗ੍ਰਹਣਾਸਕ੍ਤਮਾਨਸਃ
ਜੋ ਕੁੜੀ ਲਈ ਵਿਆਹ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਆਹ ਵੱਲ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ,
ਈਪ੍ਸਿਤਾਂ ਲਭਤੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ੀਗ੍ਰਮੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਕੁੜੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਧਿਵਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਪੇਨ੍ਮਾਸਤ੍ਰਯਂ ਮਨੁਮ੍
ਉਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਮੰਤਰ ਜਪੇ।
ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਪਿ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਯਂਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਮਹਤੋ ਭਯਾਤ੍
ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਚਾਰਨਿਯਤੋ ਦਾਨ੍ਤੋ ਗृਹਸ੍ਥੋ ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਆਪਣੇ ਆਚਾਰ 'ਚ ਨਿਯਮਤ, ਸੰਯਮੀ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ,
ਸ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯਪਾਪੌਧਾਨ੍ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਮਲਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ-ਪਾਪ ਦੇ ਢੇਰ ਸਾੜ ਕੇ, ਮਨ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਕਾਮੋ ਵਾਞ੍ਛਿਤਾਨ੍ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨ੍ ਮਨੋਗਤਾਨ੍
ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਨ ਚਾਹੀਦੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਪਾ ਕੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚੇ ਹੋਏ ਭੋਗ ਭੋਗਦਾ ਹੈ,
ਨਿਦ੍ਰਾਚਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਵਿਤਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭਰਤਾਯ ਹृਦਨ੍ਤਿਮਃ
ਫਿਰ, ਨੀਂਦ ਤੇ ਚੰਦ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਭਰਤ ਲਈ ਆਖਰੀ ਅੱਖਰ 'ਹ੍ਰਿ' ਹੈ।
ਬਕਃ ਸੇਂਦੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਧ੍ਨਪਰਂ ਙੇਤਂ ਹृਦਨ੍ਤਿਮਃ
'ਬਕ', 'ਸੇਂਦੁ' ਅਤੇ 'ਸ਼ਤ੍ਰੁਧਨ'—'ਹ੍ਰਿ' ਦਾ ਆਖਰੀ ਅੱਖਰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ऽਯਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਧ੍ਨਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵੇष੍ਟਸਿਦ੍ਧਿਦਃ
ਇਹ ਸੱਤ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ 'ਸ਼ਤ੍ਰੁਧਨ' ਮੰਤਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨ੍ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਾਚਰਣਾ ਨਰਾਃ
ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਆਚਾਰ ਕਰਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਹਸਫਆਗ੍ਨਿਨਿਸ਼ਾਧੀਸ਼ਾਃਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਬੀਜਮੀਰਿਤਮ੍
'ਹ', 'ਸ', 'ਫ', 'ਆਗਨੀ', 'ਨਿਸ਼ਾਧ', 'ਈਸ਼ਾ'—ਦੂਜਾ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਯਦ੍ਭृਗ੍ਵਗ੍ਨਿਮਨ੍ਵਿਨ੍ਦੁਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਯਾਞ੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਥਕਮ੍
'ਵੀ', 'ਯਦ', 'ਭ੍ਰਿਗੁ', 'ਅਗਨੀ', 'ਮਨ', 'ਬਿੰਦੂ' ਨਾਲ—ਇਹ ਚੌਥਾ ਅੱਖਰ ਹੈ।
ਮਨ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਵਾਢ੍ਯੌ ਹਸੌ षष੍ਟਂ ਙੇਂਤਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਨੁਮਾਂਸ੍ਤਤਃ
'ਮਨ', 'ਵਿੰਦ', 'ਵਾਢਿਆ', 'ਹ', 'ਸ'—ਛੇਵਾਂ 'ਙੇਂਤਹ', ਫਿਰ 'ਹਨੁਮਾਨ'।
ਰਾਮਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਜਗਤੀਛਨ੍ਦ ਈਰਿਤਮ੍
'ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ' ਅਤੇ 'ਮੁਨੀ' ਇਸ ਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਦੀ ਛੰਦ 'ਜਗਤੀ' ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
षਡ੍ਬੀਜੈਸ਼੍ਚ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਸ਼ਿਰੋਭਾਲੇ ਦृਸ਼ੋਰ੍ਮੁਖੇ
ਛੇ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਅਤੇ ਛੇ ਅੰਗ: ਸਿਰ, ਮੱਥਾ, ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ।
ਧ੍ਵਜੇ ਜਾਨੁਦ੍ਵਯੇ ਪਾਦਦ੍ਵਯੇ ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਕ੍ਰਮਾਨ੍ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਝੰਡੇ ਉੱਤੇ, ਦੋ ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖੋ।
ਨਾਭਾਵੂਰ੍ਵੋਰ੍ਜਙ੍ਘਯੋਸ਼੍ਚ ਪਾਦਯੋਰ੍ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਨਾਭੀ, ਰਾਣਾਂ, ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਲਗਾਓ।