ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਵਿष੍ਣੁਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਤਕੇਨ ਸ੍ਵਜਨਾਨੁਕਮ੍ਪਿਨਾ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬਚਾਈ ਗਈ।
ਸ ਵਹ੍ਨਿਰਦਿਤਿਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਥਂ ਤਾਨਦਹਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਹ ਅੱਗ ਨੇ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ?
ਪਰੋਪਦੇਸ਼ਨਿਰਤਾਃ ਸਜ੍ਜਨਾ ਹਿ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਚੰਗੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹਰਿਧ੍ਯਾਨਪਰਾਨ੍ਸਾਧੂਨ੍ਕਃ ਸਮਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਬਾਧਿਤੁਮ੍
ਜੋ ਸਾਧੂ ਹਰਿ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਦੇਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਿष੍ਟਨ੍ਤਿ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹਰਿਨਾਮਪਰਾਣਾਂ ਚ ਕਿਮੁ ਧ੍ਯਾਨਰਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਜੋ ਹਰਿ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਮਗਨ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕਹਿਣਾ?
ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਟਤਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਾ ਵਾ ਤਸ੍ਕਰੋ ਵਾਪਿ ਵ੍ਯਾਧਯਸ਼੍ਚ ਨ ਸਨ੍ਤਿ ਹਿ
ਉਥੇ ਨਾ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਨਾ ਚੋਰ, ਨਾ ਬਿਮਾਰੀਆਂ।
ਡਾਕਿਨ੍ਯੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚੈਵ ਨ ਬਾਧਨ੍ਤੇ ऽਚ੍ਯੁਤਾਰ੍ਚਕਮ੍
ਡਾਕਣਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਅਚਲ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ ਨੂੰ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਟਤਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸਿ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਤਪੋਵਨਮ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਫਲ ਹਨ; ਉਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਉਹੀ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲਾ ਅਸ਼ਰਮ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾਪ੍ਯਰ੍ਹਣਾਭਿਰ੍ਵਾ ਕਿਮੁ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਭਾਵੇਂ ਭਜਨ ਨਾਲ ਜਾਂ ਭਾਵੇਂ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਧਿਆਨ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ?
ਸਾਦਿਤਿਰ੍ਨੈਵ ਦਗ੍ਧਾਭੂਦ੍ਵਿष੍ਣੁਚਕ੍ਰਾਭਿਰ ਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਅਦਿਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਨਾ ਜਲੀ, ਨਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਤ੍ਸਮੀਪੇ ऽਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਾਂਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਕਰੇਣ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਹ ਕਸ਼੍ਯਪਵਲ੍ਲਭਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਥ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਚਿਰਂ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾਸਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਭਵਿਸ਼ष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮਾ ਭੈਰ੍ਭਦ੍ਰੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਭੈ ਨਾ ਕਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ; ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੈਨਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ।
ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਦਿਗੁਣਭੇਦੇਨ ਲੋਕਵ੍ਯਾਪਾਰਕਾਰਣ
ਸੱਤਵ ਆਦਿ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੈਕਰੁਪਰੁਪਾਯ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਯ ਗੁਣਾਤ੍ਮਨੇ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਇਕ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਸ ਦੀ ਅਸਲਤ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸਦ੍ਭਕ੍ਤਜਨਵਾਤ੍ਸਲ੍ਯਸ਼ਾਲਿਨੇ ਮਙ੍ਗਲਾਤ੍ਮਨੇ
ਸੱਚੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਸਰੂਪਤਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।
ਤਮਾਦਿਪੁਰੁषਂ ਦੇਵਂ ਨਮਾਮਿ ਹ੍ਯਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਉਸ ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ।
ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਜਗਦ੍ਧੇਤੁਂ ਸਮਾਯਂ ਚਾਪ੍ਯਮਾਯਿਨਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਜੋ ਆਪ ਵਿਚ ਇਕ ਹੈ ਤੇ ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਜਗਦ੍ਰੂਪਂ ਜਗਦ੍ਧੇਤੁਂ ਤਂ ਵਨ੍ਦੇਂ ਸਰ੍ਵਵਨ੍ਦਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਸੰਸਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਵਾਪੁਃ ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਤਂ ਵਨ੍ਦੇ ਕਮਲਾਧਵਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਰਵੋਚ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਮੈਂ ਕਮਲ-ਨਾਭ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਤ੍ਯਾਸਨ੍ਨਂ ਚ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤਂ ਵਨ੍ਦੇ ਭਕ੍ਤਸਂਗਿਨਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਰੋਤਿ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਨਃ ਸਙ੍ਗਂ ਤਂ ਦੇਵਂ ਸਙ੍ਗਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੰਗਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਨਮਾਮਿ ਯਜ੍ਞਫਲਦਂ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਪ੍ਰਬੋਧਕਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤ੍ਪਵਾਨ੍ਪਰਮਂ ਧਾਮ ਤਂ ਵਨ੍ਦੇ ਲੋਕਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਰੰਭ 'ਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਕਸ਼ੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਠਿਕਾਣਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਲੋਕਸ੍ਯ ਨੇਤਾ ਯਸ੍ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।