ਵਾਮੋਰੁਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਤਦ੍ਧਸ੍ਤਂ ਸੀਤਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਵਾਮ ਪੱਥ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਹੱਥ ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਕੇਵਲਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਸਾਫ ਸਫਟਿਕ ਵਰਗਾ, ਸਿਰਫ਼ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।
ਸਰ੍ਵ੍ਵਂ षਡਰ੍ਣਵਞ੍ਚਾਸ੍ਯ ਹੋਮਨਿਤ੍ਯਾਰ੍ਚਨਾਦਿਕਮ੍
ਛੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਦੀ ਨਿੱਤ ਹੋਮ ਤੇ ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਕਾਕ੍ਸ਼ਰੋਕ੍ਤ ਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮੁਨਿਧ੍ਯਾਨਾਰ੍ਚਨਾਦਿਕਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ, ਇੱਕ ਅਖ਼ਰ ਵਾਲਾ ਜਿਵੇਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।
ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਰਾਜਃ ਸ੍ਯਾਤ੍षਡ੍ਵਿਧਃ ਸਕਲੇष੍ਟਦਃ
ਤਿੰਨ ਅਖ਼ਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਛੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਤ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਏਕਾਰ੍ਣੋਕ੍ਤਵਦੇਤੇषਾਂ ਮੁਨਿਧ੍ਯਾਨਾਰ੍ਚਨਾਦਿਕਮ੍
ਇੱਕ ਅਖ਼ਰ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਰ੍ਣੋ ऽਯਂ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਮੁਨ੍ਯਾਦ੍ਯਰ੍ਚਾ षਡਰ੍ਣਵਤ੍
ਇਹ ਮਹਾਨ ਮੰਤਰ ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵੋਮਾਰਾਮਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਯਮष੍ਟਾਰ੍ਣਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਦਃ
ਇਹ ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ 'ਸ਼ਿਵੋਮਾਰਾਮ' ਮੰਤਰ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵੋਮਾਰਾਮਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ऽਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
'ਸ਼ਿਵੋਮਾਰਾਮਚੰਦ੍ਰ' ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਵਿਧਾਯਾਥ ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਧृਦਿ ਸੁਰਾਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਛੇ ਅੰਗ ਬਣਾਕੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਸ੍ਮੋਦ੍ਧੂਲਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਕਪਰ੍ਦ੍ਦਿਨਮੁਪਾਸ੍ਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਉਹ ਜਟਾਧਾਰੀ ਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਭਸਮ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ਧਨੁਰ੍ਬਾਣਧਰਾਂ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਹ ਤ੍ਰਿਨੈਨੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਧਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਾਸ, ਅੰਕੁਸ਼, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਬਾਣ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਬਿਲ੍ਪਪਤ੍ਰੈਃ ਫਲੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਿਲੈਰ੍ਵਾ ਪਙ੍ਕਜੈਰ੍ਹੁਨੇਤ੍
ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ, ਫਲਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਤਿਲ ਜਾਂ ਕਮਲ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰੋ ਮਾਯਾ ਚ ਭਰਤਾਗ੍ਰਜਰਾਮਮਨੋਭਵਃ
'ਤਾਰਾ' ਅੱਖਰ, ਮਾਇਆ, ਭਰਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਰਾਮ ਅਤੇ ਮਨੋਭਵ।
ਅਙ੍ਗਿਰਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਦੇਵਤਾ ਪੁਨਃ
ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਛੰਦ ਮਾਪ ਹੈ, ਤੇ ਗਾਇਤਰੀ ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰੈਕਮੁਨਿਭੂਨੇਤ੍ਰੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਣੈਰਙ੍ਗਕਲ੍ਪਨਮ੍
ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਰਤ ਕੇ ਅੰਗ-ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਵੋ ਹृਦਯਂ ਸੀਤਾਪਤੇ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਙੇਂਤਿਮਃ
'ਪ੍ਰਣਵ' ਅੱਖਰ ਹਿਰਦਾ ਹੈ, ਸੀਤਾਪਤੀ ਰਾਮ ਹੈ, ਤੇ 'ਣੇੰਤਿਮਹ' ਅੰਤ ਹੈ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ऽਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ਬृਹਤੀ ਦੇਵਤਾ ਪੁਨਃ
ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਛੰਦ ਮਾਪ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਤੀ ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਹੈ।
ਰਾਮਾਬ੍ਧਿਵਹ੍ਨਿਵੇਦਾਕ੍ਸ਼ਿਵਰ੍ਣੈਃ ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗਕਲ੍ਪਨਾ
ਰਾਮ, ਸਮੁੰਦਰ, ਅੱਗ, ਵੇਦ ਤੇ 'ਅਕ੍ਸ਼ੀ' ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਾਰੋ ਹृਞ੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸੇਵ੍ਯਾਯ ਪਦਮੀਰਯੇਤ੍
'ਤਾਰਾ' ਤੇ 'ਹ੍ਰੀਂ' ਅੱਖਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਾ ਯੋਗ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਮਸ਼੍ਲੋਕਧੁਰ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਂ ਭृਗੁਃ ਕਾਮਿਕਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉੱਤਮ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਲਈ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ।
ऋषਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਤਥਾਨੁष੍ਟੁਪ੍ਛਨ੍ਦੋ ਰਾਮੋ ऽਸ੍ਯ ਦੇਵਤਾ
ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਅਨੁਸ਼ਟੁਪ ਛੰਦ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਮ ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪੋ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਪਾਯਸੈਃ ਸੁਧੀਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਲੱਖ ਜਪ ਕਰੇ, ਤੇ ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਖੀਰ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਆਦੌ ਦਾਸ਼ਰਥਾਯਾਨ੍ਤੇ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ਪਦਮੁਚ੍ਚਰੇਤ੍
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ 'ਦਾਸਰਥ', ਅੰਤ ਵਿਚ 'ਵਿਦਮਹੇ', ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨੋ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰੋਚੋ ਵਰ੍ਣੋ ਦਯਾਦਿਤਿ ਚ ਸਂਵਦੇਤ੍
ਰਾਮ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰੋ ਅਤੇ 'ਦਇਆ' ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਬੋਲੋ।
ਪਦ੍ਮਾਸੀਤਾਪਦਂ ਙੇਤਂ ਠਦ੍ਵਯਾਨ੍ਤਃ षਡਕ੍ਸ਼ਰਃ
ਕਮਲਾਂ ਤੇ ਬੈਠੀ ਸੀਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਇੱਥੇ ਰੱਖੋ, ਜੋ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋ ਸੰਯੁਕਤ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸੀਤਾ ਭਗਵਤੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰੀਂ ਬੀਜਂ ਵਹ੍ਨਿਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਭਗਵਤੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਬੀਜ 'ਸ਼੍ਰੀ' ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਹੈ।
ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਸੀਤਾਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪੂਜਿਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਮਹਾ ਦੇਵੀ ਸੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਭੂषਣਸ੍ਫੂਰ੍ਜਦ੍ਦਿਵ੍ਯਦੇਹਾਂ ਸ਼ੁਭਾਤ੍ਮਿਕਾਮ੍
ਉਹ ਚੰਗੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਰਾਘਵਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਰ੍ਧ੍ਯਾਂ षਡ੍ਗੁਣੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ੈਯਾ ਸਾਂਝੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਛੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।