ਸੁਖਂ ਤ੍ਵਂ ਤਿष੍ਟ ਸੁਭਗੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਖੇਦਯ
ਸੁਭਾਗੇ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੋ; ਸਾਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਕਰੋ।
ਗਾਵੋ ਵਾ ਪਸ਼ਵੋ ਵਾਪਿਯਤ੍ਰ ਗਾਵੋ ਮਹੀਰੁਹਾਃ
ਗਾਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਸ਼ੂ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਗਾਂ ਜਾਂ ਰੁੱਖ ਹੋਣ,
ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਵਾਪਿ ਰੋਗੀ ਵਾ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਤਰਗਤੋ ऽਪਿ ਵਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਪਰਦੇਸ ਗਿਆ ਹੋਵੇ,
ਅਨ੍ਨੇ ਵਾ ਸਲਿਲੇ ਵਾਪਿ ਧਨਾਦੌ ਵਾ ਪ੍ਰਿਯਾਸੁ ਚ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਧਨ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ,
ਸਾਧ੍ਵੀ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪਤਿਪ੍ਰਾਣਾ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤੇਨ ਵੈ ਵਨਮ੍
ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਔਰਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਂ ਚ ਮਾਰ੍ਯਾਤਨਯੇਰ੍ਵਿਹੀਨਂ ਯਥਾ ਤਥਾ ਮਾਤृਵਿਹੀਨਮਰ੍ਤ੍ਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਮਾਨਵ ਮਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਵੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਪ੍ਯਦਿਤਿਰ੍ਦੈਪ੍ਯੈਰ੍ਨ ਚਚਾਲ ਸਮਾਧਿਤਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਅਦਿਤੀ ਆਪਣੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਰਹੀ ਤੇ ਹਿਲੀ ਨਹੀਂ।
ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਹਨ੍ਤੁਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਮਨੋਰਥਮ੍
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਗ੍ਰੈਰਸृਜਨ੍ਵਹ੍ਨਿਂ ਸੋ ऽਦਹਤ੍ਕਾਨਨਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਨੈਵ ਦਗ੍ਧਾ ਦੈਤੇਯਾ ਯੇ ਪ੍ਰਧਰ੍षਯਿਤੁਂ ਗਤਾਃ
ਉਹੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਆਏ ਸੀ, ਉਹ ਸਾੜੇ ਗਏ।
ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਵਿष੍ਣੁਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਤਕੇਨ ਸ੍ਵਜਨਾਨੁਕਮ੍ਪਿਨਾ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬਚਾਈ ਗਈ।
ਸ ਵਹ੍ਨਿਰਦਿਤਿਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਥਂ ਤਾਨਦਹਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਹ ਅੱਗ ਨੇ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ?
ਪਰੋਪਦੇਸ਼ਨਿਰਤਾਃ ਸਜ੍ਜਨਾ ਹਿ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਚੰਗੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹਰਿਧ੍ਯਾਨਪਰਾਨ੍ਸਾਧੂਨ੍ਕਃ ਸਮਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਬਾਧਿਤੁਮ੍
ਜੋ ਸਾਧੂ ਹਰਿ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਦੇਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਿष੍ਟਨ੍ਤਿ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹਰਿਨਾਮਪਰਾਣਾਂ ਚ ਕਿਮੁ ਧ੍ਯਾਨਰਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਜੋ ਹਰਿ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਮਗਨ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕਹਿਣਾ?
ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਟਤਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਾ ਵਾ ਤਸ੍ਕਰੋ ਵਾਪਿ ਵ੍ਯਾਧਯਸ਼੍ਚ ਨ ਸਨ੍ਤਿ ਹਿ
ਉਥੇ ਨਾ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਨਾ ਚੋਰ, ਨਾ ਬਿਮਾਰੀਆਂ।
ਡਾਕਿਨ੍ਯੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚੈਵ ਨ ਬਾਧਨ੍ਤੇ ऽਚ੍ਯੁਤਾਰ੍ਚਕਮ੍
ਡਾਕਣਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਅਚਲ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ ਨੂੰ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਟਤਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸਿ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਤਪੋਵਨਮ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਫਲ ਹਨ; ਉਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਉਹੀ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲਾ ਅਸ਼ਰਮ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾਪ੍ਯਰ੍ਹਣਾਭਿਰ੍ਵਾ ਕਿਮੁ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਭਾਵੇਂ ਭਜਨ ਨਾਲ ਜਾਂ ਭਾਵੇਂ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਧਿਆਨ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ?
ਸਾਦਿਤਿਰ੍ਨੈਵ ਦਗ੍ਧਾਭੂਦ੍ਵਿष੍ਣੁਚਕ੍ਰਾਭਿਰ ਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਅਦਿਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਨਾ ਜਲੀ, ਨਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਤ੍ਸਮੀਪੇ ऽਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਾਂਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਕਰੇਣ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਹ ਕਸ਼੍ਯਪਵਲ੍ਲਭਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਥ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਚਿਰਂ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾਸਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਭਵਿਸ਼ष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮਾ ਭੈਰ੍ਭਦ੍ਰੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਭੈ ਨਾ ਕਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ; ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੈਨਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ।
ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਦਿਗੁਣਭੇਦੇਨ ਲੋਕਵ੍ਯਾਪਾਰਕਾਰਣ
ਸੱਤਵ ਆਦਿ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੈਕਰੁਪਰੁਪਾਯ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਯ ਗੁਣਾਤ੍ਮਨੇ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਇਕ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਸ ਦੀ ਅਸਲਤ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ।