ਬੀਜਂ ਰਾਮਾਯ ਠਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਯਂ ਰਸਵਰ੍ਣਕਃ
ਰਾਮ ਲਈ ਬੀਜ ṭha-ਦਵੰਦਵ ਹੈ; ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਰਸ ਵਾਲੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਹੈ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮਹਾਸ਼ਬ੍ਦਾਚ੍ਚਕ੍ਰਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰੇਤਿ ਚ
ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਮਹਾਸ਼ਬਦ, ਚਕ੍ਰਰਾਜ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ।
ਛਿਨ੍ਧਿਦ੍ਵਯਂ ਭਿਨ੍ਧਿਯੁਗ੍ਮਂ ਵਿਦਾਰਯਯੁਗਂ ਤਤਃ
ਚਿੰਧੀ ਦੋ ਵਾਰੀ, ਭਿੰਧੀ ਦੋ ਵਾਰੀ, ਫਿਰ ਵਿਦਾਰਯਾ ਦੋ ਵਾਰੀ।
ਤ੍ਰਾਸਯਦ੍ਵਿਤਯਂ ਵਰ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਜਾਯਾਨ੍ਤਿਮੋ ਮਨੁਃ
ਤ੍ਰਾਸਯਾ ਦੋ ਵਾਰੀ, ਵਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰ, ਅੱਗ, ਜਯਾ; ਆਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ।
ਤਾਰੋ ਹृਦ੍ਭਗਵਾਨ੍ ਙੇਂਤੋ ਙੇਂਤੋ ਹਿ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਤਾਰਾ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ, ṅeṃto, ṅeṃto, ਅਤੇ ਰਘੁਨੰਦਨ।
ਵਰਦਾਨਾਯਾਮਿਤਾਨ੍ਤੇ ਨੁਤੇਜਸੇਪਦਮੀਰਯੇਤ੍
ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਸਮੇਂ, ਅੰਤ 'ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਰ੍ਣੋ ਮਾਲਾਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਯਮੀਰਿਤਃ
ਇਹ ਮਾਲਾ-ਮੰਤ੍ਰ ਸਤਚਤਵਾਰੀੰਸ਼ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਮੋ ਦੇਵਤਾ ਬੀਜਂ ਧ੍ਰੁਵਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਠਦ੍ਵਯਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਬੀਜ ਹੈ; ਧ੍ਰੁਵ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ṭha ਦੋ ਵਾਰੀ।
ਧ੍ਯਾਨਪੂਜਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਮਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਵਦਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਕਾਮਸਤ੍ਯਵਾਗ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਤਾਰਾਢ੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਵਰ੍ਣਕਃ
ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਤਾਰਾ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ, ਸੱਚੀ ਬੋਲ ਅਤੇ ਲਕshmi ਲਈ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਂਮੋਹਨਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੂਰ੍ਤਿਸਂਜ੍ਞਕਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੋਹਨ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ; ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਨਾਮ ਦੱਖਣਾਮੂਰਤੀ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਕਾਮਬੀਜਾਦੇਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮੁਨਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਜਾਂ, ਕਾਮ-ਬੀਜ ਆਦਿ ਦੇ ਮੂਲ ਵਜੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬੀਜਸ਼ਕ੍ਤਿਰਾਧਮਾਨ੍ਤ੍ਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਣੈਃ ਸ੍ਯਾਤ੍षਡਙ੍ਗਕਮ੍
ਬੀਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੀ ਤੇ ਆਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਕਲ੍ਪਤਰੋਰ੍ਮੂਲੇ ਸੁਵਰ੍ਣਮਯਮਣ੍ਡਪੇ
ਉਹ ਕਲਪਵ੍ਰੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੰਡਪ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਪਦ੍ਮੇ ਵਸੁਦਲੇਦੇਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਪ੍ਰਥਵੀ ਉੱਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ 'ਤੇ, ਨੀਲੇ ਨੀਲਮ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਦੇਵਤਾ।
ਵਾਮੋਰੁਨ੍ਯਸ੍ਤਤਦ੍ਧਸ੍ਤਸੀਤਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਖੱਬੀ ਰਾਨ ਰੱਖੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ।
ਯਦ੍ਵਾ ਸ੍ਮਾਰਾਦਿਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਜਯਾਭਂ ਚ ਹਰਿਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਜਾਂ, ਸਮਰ ਆਦਿ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਵਰਗਾ ਹਰਿ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰੇ।
ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭ ਦ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਙੇਨਮੋਨ੍ਤੋ ਧ੍ਰੁਵਾਦਿਕਃ
ਰਾਮ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, 'ਙੇ' ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਅੰਤ ਤੇ ਧ੍ਰੁਵ ਆਦਿ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ।
ਏਤੇषਾਂ ਯਜਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ षਡਰ੍ਣਵਤ੍
ਮੰਤਰੀ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦਸ਼ਾਰ੍ਣੋ ऽਯਂ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟੋ ऽਸ੍ਯ ਮੁਨਿਃ ਸ੍ਵਰਾਟ੍
ਇਹ ਦਸ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸਵਰਾਟ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਕਾਮੇਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦਙ੍ਗਾਨਿ षਟ੍ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
'ਸਵਾਹਾ' ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰੇ।
ਨਾਭ੍ਯਙ੍ਘ੍ਰਿਜਾਨੁਪਾਦੇषੁ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਨ੍ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਨੋਃ
ਉਹ ਮਨਤਰ ਦੇ ਦਸ ਅੱਖਰ ਨਾਭ, ਪੈਰ, ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਮਨ੍ਦਾਰਪੁष੍ਪੈਰਾਬਦ੍ਧਵਿਤਾਨੇ ਤੋਰਣਾਨ੍ਵਿਤੇ
ਮੰਦਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਛਤ, ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ।
ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰ੍ਹਰਿਭਿਰ੍ਦੇਵੈਃ ਸੁਵਿਮਾਨਗਤੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਰਾਖਸ਼, ਵਾਨਰ ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਸੁੰਦਰ ਵਿਮਾਨਾਂ 'ਚ ਬੈਠੇ, ਸ਼ੁਭ।
ਸੀਤਾਲਙ੍ਕृਤਵਾਮਾਙ੍ਗਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਸੀਤਾ ਉਸ ਦੀ ਖੱਬੀ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਸਜਾ ਰਹੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾ ਰਿਹਾ।
ਏਵਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਵਰ੍ਣਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰੀ ਇਕ ਲੱਖ ਵਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ।
ਰਾਮੋ ਙੇਂਨ੍ਤੋ ਧਨੁष੍ਪਾਣਿਰ੍ਙੈਤੋਂऽਤੇ ਵਹ੍ਨਿਸੁਂਦਰੀ
ਰਾਮ, 'ਙੇ' ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਅੰਤ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਧਨੁਸ਼, 'ਙੈ' ਅੱਖਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਸੀਤਾ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੀ।
ਛਨ੍ਦਸ੍ਤੁ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਰਾਮੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮਰ੍ਦਨਃ
ਛੰਦ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੱਸੇ ਗਏ; ਰਾਮ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਨ੍ਯਾਸਂ ਤਥਾ ਧ੍ਯਾਨਂ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਰ੍ਚਨਾਦਿਕਮਨ੍
ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਧਿਆਨ, ਪੂਰਵਕਰਮ, ਅਰਚਨਾ ਆਦਿ।
ਤਾਰੋ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਰਾਮਾਨ੍ਤੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਦ੍ਰਕੌ
'ਤਾਰਾ' ਅੱਖਰ, 'ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ', 'ਰਾਮ' ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ 'ਚੰਦ੍ਰਭਦ੍ਰਕ'।