ਤਤੋ ऽष੍ਟਦਲਮੂਲੇ ਤੁ ਮਾਤਰੋ ऽष੍ਟੌ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ, ਉਹ ਅੱਠ ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦਲਾਗ੍ਰੇष੍ਯਰ੍ਚਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਾਧਕਸ਼੍ਚਾष੍ਟਭੈਰਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ, ਸਾਧਕ ਅੱਠ ਭੈਰਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਬਟੁਕਂ ਕਾਲਦਮਨਂ ਦਨ੍ਤੁਰਂ ਵਿਕਟਂ ਤਥਾ
ਬਟੁਕ, ਕਾਲਦਮਨ, ਦੰਤੁਰਾ ਅਤੇ ਵਿਕਟਾ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਚਕ੍ਰਂ ਗਦਾਂ ਪਦ੍ਮਂ ਨਨ੍ਦਕਂ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਮੇਵ ਚ
ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ, ਪਦਮ, ਨੰਦਕ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਵੀ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਵਜ੍ਰਾਦ੍ਯਾਂਸ੍ਤਦ੍ਬਹਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟ੍ਵਾਦ੍ਵਾਰੇषੁ ਚ ਤਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਵਜਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਬਾਹਰ ਹਨ, ਫਿਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ 'ਤੇ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸਮਸ੍ਤਪ੍ਰਕਟਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੋਗਿਨ੍ਯਸ੍ਤਦ੍ਬਹਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਪ੍ਰਕਟਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਹਨ।
ਤਦ੍ਬਾਹ੍ਯੇ ਪਰ੍ਵਤਾਨष੍ਟੌ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਤਦ੍ਬਹਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਅੱਠ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਬਾਹਰ ਤਾਰੇ ਹਨ।
ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰਸਮੋ ਵਾਚਿ ਧਨੈਰ੍ਧਨਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਾਗੀਸ਼ਵਰ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਧਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਧਨਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਵਾਰ੍ਯਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍
ਅੱਠ ਸੌ ਅੱਠ ਵਾਰੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਮੂਕੋ ऽਪਿ ਸ ਨਰੋ ਵਾਕ੍ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਲਭਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਤੋਂ ਗੂੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੋਲੀ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇ ਤੁ ਪਾਤ੍ਰੇ ਰੁਕ੍ਮਮਯੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਵੇ।
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਾਦਰਾਤ੍
ਸਪਰਸ਼ ਤੋਂ ਛੱਡਣ ਤੱਕ, ਉਹ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਪੇ।
ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਤੀਲਤਾਬੀਜਂ ਦਿਨੇष੍ਵੇਕੈਕਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਮ੍
ਜੋਤਿਸ਼ਮਤੀ ਲਤਾ ਦਾ ਬੀਜ ਹਰ ਦਿਨ ਇੱਕ ਵਧਾ ਕੇ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਵਤਾਰੋ ऽਸੌ ਸਤ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਵਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਚਮੁਚ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਗਮਾਦੀਨਾਂ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਾ ਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੇਦ, ਆਗਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇषਾਮਾਰਾਧਨਾਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਤਰਨ੍ਤਿ ਭਵਸਾਗਰਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਾਣਪਤ੍ਯੇषੁ ਸੌਰੇषੁ ਸ਼ਾਕ੍ਤਸ਼ੈਵੇष੍ਵਭੀष੍ਟਦਮ੍
ਗਣਪਤਿ, ਸੂਰ, ਸ਼ਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਰੀਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗਾਣਪਤ੍ਯਾਦਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਕੋਟਿਕੋਟਿਗੁਣਾਧਿਕਾਃ
ਗਣਪਤਿ ਆਦਿ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਇਹ ਮੰਤਰ ਕਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ।
ਰਾਮਾਯ ਹृਦਯਾਨ੍ਤੋ ऽਯਂ ਮਹਾਘੌਧਵਿਨਾਸ਼ਨਃ
ਇਹ ਰਾਮ ਲਈ ਦਿਲ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅੰਦਰਲੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਜ੍ਞਾਤਾਜ੍ਞਾਤਕृਤਾਨਿ ਚ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ, ਚਾਹੇ ਜਾਣੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਕੋਟਿਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹ੍ਯੁਪਪਾਪਾਨਿ ਯਾਨਿ ਵੈ
ਕਰੋੜਾਂ ਛੋਟੇ ਪਾਪ, ਜਿਹੜੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਣ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮੁਨਿਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਛਨ੍ਦੋ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੁਨੀ ਹੈ, ਗਾਯਤਰੀ ਛੰਦ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਮ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
षਡ੍ਦੀਰ੍ਘਭਾਜਾ ਬੀਜੇਨ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਛੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਮਨਤਰ ਦੇ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਣਾਨ੍ਕ੍ਰਮਾਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਾਦੀਨ੍ਪ੍ਰਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਮਨਤਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਆਦਿ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲਾਂਭੋਧਰਕਾਨ੍ਤਂ ਚ ਵੀਰਾ ਸਨਸਮਾਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣਾ, ਵੀਰ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰੋਰੁਹਕਰਾਂ ਸੀਤਾਂ ਵਿਦ੍ਯੁਦਾਭਾਂ ਚ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗਾਮ੍
ਸੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਰਾਮ ਦੇ ਪਾਸ ਖੜੀ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵੈਵਂ ਪ੍ਰਜਪੇਦ੍ਵਰ੍ਣਲਕ੍ਸ਼ਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨਤਰ ਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ, ਦਸ ਫੀਸਦੀ ਵਧਾ ਕੇ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਵੈष੍ਣਵੇ ਪੀਠੇ ਵਿਮਲਾਦਿਸਮਨ੍ਵਿਤੇ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਪੀਠ 'ਤੇ, ਵਿਮਲਾ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੀਤਾਂ ਵਾਮੇ ਸਮਾਸੀਨਾਂ ਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਸ ਮਨਤਰ ਨਾਲ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਪੂਜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਰੇਃ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਂ ਚ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਰਾਨ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਦ੍ਵਯੇਰ੍ऽਚਯੇਤ੍
ਸਮ੍ਹੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੋਨੋਂ ਪਾਸੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।