ਅਨ੍ਨਾਜ੍ਯੈਰ੍ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਸਂਖ੍ਯਯਾ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਣਾ ਤੇ ਘੀ ਅਠਾਈ ਵਾਰੀ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਪੂਪੈਃ षਡ੍ਰਸੋਪੇਤੈਰ੍ਹੁਨੇਦ੍ਵਸੁਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਛੇ ਸਵਾਦ ਵਾਲੇ ਪੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਜੁਹੁਯਾਦਯੁਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਦਧ੍ਯਨ੍ਨਂ ਚ ਸਿਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦਹਿ-ਚਾਵਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਰੈਰ੍ਯੁਤਂ ਬਿਲ੍ਵਾਨ੍ਤਿਕਸ੍ਥੋ ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਨਰਃ
ਬਿਲਵਾ ਰੁੱਖ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਮਲ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਚਾਵਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਪਾਯਸੈਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮਿੱਠੇ ਚਾਵਲ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਾਕ-ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤ੍ਕਾष੍ਟੈਰੇਧਿਤੇ ਵਹ੍ਨੌ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪੁਤ੍ਰਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਸ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਜਲਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਵਿਲਸਤ੍ਕੇਸਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਰਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਾष੍ਟਪਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਕੇਸਰ ਅਤੇ ਅਠ ਪੱਤੀਆਂ ਹੋਣ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਜੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹੋਣ।
ਤਦ੍ਬਹਿਰ੍ਮਾਤृਕਾਵਰ੍ਣੈਰ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮ੍ਪਤ੍ਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰ ਮਾਤਾ-ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਯੰਤਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜੁਹੁਯਾਦਯੁਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਜਯੀ ਭਵੇਤ੍
ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਥਾਂ ਉਹ ਜਿੱਤਦਾ ਰਹੇਗਾ।
ਲਭੇਦਕਣ੍ਟਕਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਕਾਂਟਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਾਰੇ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਯੁਤਂ ਸਾਧ੍ਯਨਾਮਾਢ੍ਯਂ ਸ ਵਸ਼੍ਯੋ ਜਾਯਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਚਾਹੀਦੇ ਲਕੜ ਲਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ; ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਜ੍ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਪ੍ਤਾਹਾਨ੍ਮਹਾਰੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਤ ਦਿਨ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵਾਰ੍ਗੀਸ਼੍ਵਰੇਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਵਦੇਦੀਸ਼੍ਵਰੇਤ੍ਯਥ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ 'ਸਭ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ' ਤੇ ਫਿਰ 'ਇਸ਼ਵਰ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬੋਧਯਦ੍ਵਿਤਵਾਨ੍ਤੋ ऽਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਾਰਾਦਿਰੀਰਿਤਃ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਤਾਰਾ ਆਦਿ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ, ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਯਗ੍ਰੀਵੋ ਵਾਗੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਪ੍ਰਦੋ ਵਿਭੁਃ
ਦੇਵੀ ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਹੈ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਹੈ।
ਤੁषਾਰਾਦ੍ਰਿਸਮਚ੍ਛਾਯਂ ਤੁਲਸੀਦਾਮਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਬਰਫੀਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵੈਵਂ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਯੁਤਂ ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਵੇष੍ਣਵੇ ਪੀਠੇ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਮੂਲਤਃ
ਮੂਲ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪੀਠ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਨਨ੍ਦਨਂ ਚ ਸਨਕਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਚ ਪृਥਿਵੀਂ ਤਥਾ
ਸਨੰਦਨ, ਸਨਕ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਿਰੁਕ੍ਤਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯਜੇਦ੍ਵ੍ਯਾਕਰਣਂ ਤਤਃ
ਨਿਰੁਕਤ ਅਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਅਾਕਰਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽष੍ਟਦਲਮੂਲੇ ਤੁ ਮਾਤਰੋ ऽष੍ਟੌ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ, ਉਹ ਅੱਠ ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦਲਾਗ੍ਰੇष੍ਯਰ੍ਚਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਾਧਕਸ਼੍ਚਾष੍ਟਭੈਰਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ, ਸਾਧਕ ਅੱਠ ਭੈਰਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਬਟੁਕਂ ਕਾਲਦਮਨਂ ਦਨ੍ਤੁਰਂ ਵਿਕਟਂ ਤਥਾ
ਬਟੁਕ, ਕਾਲਦਮਨ, ਦੰਤੁਰਾ ਅਤੇ ਵਿਕਟਾ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਚਕ੍ਰਂ ਗਦਾਂ ਪਦ੍ਮਂ ਨਨ੍ਦਕਂ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਮੇਵ ਚ
ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ, ਪਦਮ, ਨੰਦਕ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਵੀ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਵਜ੍ਰਾਦ੍ਯਾਂਸ੍ਤਦ੍ਬਹਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟ੍ਵਾਦ੍ਵਾਰੇषੁ ਚ ਤਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਵਜਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਬਾਹਰ ਹਨ, ਫਿਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ 'ਤੇ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸਮਸ੍ਤਪ੍ਰਕਟਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੋਗਿਨ੍ਯਸ੍ਤਦ੍ਬਹਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਪ੍ਰਕਟਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਹਨ।
ਤਦ੍ਬਾਹ੍ਯੇ ਪਰ੍ਵਤਾਨष੍ਟੌ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਤਦ੍ਬਹਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਅੱਠ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਬਾਹਰ ਤਾਰੇ ਹਨ।
ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰਸਮੋ ਵਾਚਿ ਧਨੈਰ੍ਧਨਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਾਗੀਸ਼ਵਰ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਧਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਧਨਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਵਾਰ੍ਯਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍
ਅੱਠ ਸੌ ਅੱਠ ਵਾਰੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਮੂਕੋ ऽਪਿ ਸ ਨਰੋ ਵਾਕ੍ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਲਭਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਤੋਂ ਗੂੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੋਲੀ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।