ਕੋਣਪਤ੍ਰੇषੁ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਚ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਰਤਿਮ੍
ਕੋਣ ਵਾਲੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਧਨ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ।
ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਚਕ੍ਰਂ ਗਦਾਂ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਂ ਦਲੇष੍ਵष੍ਟਸੁ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ।
ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਗਜਾਨष੍ਟੌ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅੱਠ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣਾ।
ਪੁष੍ਪਦਨ੍ਤਃ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਃ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕਸ਼੍ਚ ਦਿਗ੍ਗਜਾਃ
ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ, ਸਾਰਵਭੌਮ, ਸੁਪ੍ਰਤੀਕ — ਇਹ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤਾਮ੍ਰਕਰ੍ਣੀ ਸ਼ੁਭ੍ਰਦਨ੍ਤੀ ਚਾਙ੍ਗਨਾ ਹ੍ਯਞ੍ਜਨਾ ਵਤੀ
ਤਾਮਰਕਰਨੀ, ਸ਼ੁਭਰਦੰਤੀ, ਅੰਗਨਾ ਅਤੇ ਅੰਜਨਾਵਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕਾਮਃ ਪਾਯਸਾਜ੍ਯੇਨ ਸਹਸ੍ਰਂ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨੀ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਸ਼ਤਪੁष੍ਪਾਸਮੁਤ੍ਥੈਸ਼੍ਚ ਬੀਜੈਰ੍ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਤਃ
ਸੌ ਫੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਦਦ੍ਧ੍ਯੋਦਨੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਹੁਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਦੁਰ੍ਗਤੇਃ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਬੁਰੇ ਹਾਲਾਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕਾਰਾਗृਹਾਦ੍ਭਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬਦ੍ਧੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਕੈਦ ਤੋਂ ਛੁੱਟਿਆ, ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਗਨ੍ਧਕੁਸੁਮੈਰ੍ਮਹਤੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਾਜ੍ਯੈਰ੍ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਸਂਖ੍ਯਯਾ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਣਾ ਤੇ ਘੀ ਅਠਾਈ ਵਾਰੀ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਪੂਪੈਃ षਡ੍ਰਸੋਪੇਤੈਰ੍ਹੁਨੇਦ੍ਵਸੁਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਛੇ ਸਵਾਦ ਵਾਲੇ ਪੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਜੁਹੁਯਾਦਯੁਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਦਧ੍ਯਨ੍ਨਂ ਚ ਸਿਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦਹਿ-ਚਾਵਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਰੈਰ੍ਯੁਤਂ ਬਿਲ੍ਵਾਨ੍ਤਿਕਸ੍ਥੋ ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਨਰਃ
ਬਿਲਵਾ ਰੁੱਖ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਮਲ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਚਾਵਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਪਾਯਸੈਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਮਿੱਠੇ ਚਾਵਲ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਾਕ-ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤ੍ਕਾष੍ਟੈਰੇਧਿਤੇ ਵਹ੍ਨੌ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪੁਤ੍ਰਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਸ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਜਲਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਵਿਲਸਤ੍ਕੇਸਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਰਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਾष੍ਟਪਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਕੇਸਰ ਅਤੇ ਅਠ ਪੱਤੀਆਂ ਹੋਣ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਜੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹੋਣ।
ਤਦ੍ਬਹਿਰ੍ਮਾਤृਕਾਵਰ੍ਣੈਰ੍ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮ੍ਪਤ੍ਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰ ਮਾਤਾ-ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਯੰਤਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜੁਹੁਯਾਦਯੁਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਜਯੀ ਭਵੇਤ੍
ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਥਾਂ ਉਹ ਜਿੱਤਦਾ ਰਹੇਗਾ।
ਲਭੇਦਕਣ੍ਟਕਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਕਾਂਟਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਾਰੇ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਯੁਤਂ ਸਾਧ੍ਯਨਾਮਾਢ੍ਯਂ ਸ ਵਸ਼੍ਯੋ ਜਾਯਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਚਾਹੀਦੇ ਲਕੜ ਲਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ; ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਜ੍ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਪ੍ਤਾਹਾਨ੍ਮਹਾਰੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਤ ਦਿਨ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵਾਰ੍ਗੀਸ਼੍ਵਰੇਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਵਦੇਦੀਸ਼੍ਵਰੇਤ੍ਯਥ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ 'ਸਭ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ' ਤੇ ਫਿਰ 'ਇਸ਼ਵਰ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬੋਧਯਦ੍ਵਿਤਵਾਨ੍ਤੋ ऽਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਾਰਾਦਿਰੀਰਿਤਃ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਤਾਰਾ ਆਦਿ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ, ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਯਗ੍ਰੀਵੋ ਵਾਗੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਪ੍ਰਦੋ ਵਿਭੁਃ
ਦੇਵੀ ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਹੈ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਹੈ।
ਤੁषਾਰਾਦ੍ਰਿਸਮਚ੍ਛਾਯਂ ਤੁਲਸੀਦਾਮਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਬਰਫੀਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵੈਵਂ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਯੁਤਂ ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਵੇष੍ਣਵੇ ਪੀਠੇ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਮੂਲਤਃ
ਮੂਲ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪੀਠ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਨਨ੍ਦਨਂ ਚ ਸਨਕਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਚ ਪृਥਿਵੀਂ ਤਥਾ
ਸਨੰਦਨ, ਸਨਕ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਿਰੁਕ੍ਤਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯਜੇਦ੍ਵ੍ਯਾਕਰਣਂ ਤਤਃ
ਨਿਰੁਕਤ ਅਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਅਾਕਰਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।