ਏਵਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਹਸ੍ਰਂ ਪਾਯੇਨ ਚਗ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮੰਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਪਾਣੀ ਵਰਤੇ।
ਪ੍ਰਾਗੁਕ੍ਤੇ ਵੈष੍ਣਵੇ ਪੀਠੇ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਮੂਲਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਸਨ 'ਤੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹ ਦੇ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।
ਚਕ੍ਰ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਚ ਪਾਸ਼ਂ ਵਾਙ੍ਕੁਸ਼ਂ ਕੁਲਿਸ਼ਮੇਵ ਚ
ਚੱਕਰ, ਸ਼ੰਖ, ਫੰਦਾ, ਅੰਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਕੌਂਡਾ ਵੀ—
ਲੋਕੇਸ਼ਾਨਪਿ ਵਜ੍ਰਾਦ੍ਯਾਨ੍ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵਜਰ ਆਦਿ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਭਸ੍ਮਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਹਗ੍ਰਸ੍ਤਂ ਵਿਲੇਪਯੇਤ੍
ਭਸਮ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲਗਾਏ।
ਅਨੇਨੈਵ ਵਿਧਾਨੇਨ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕਿਨ੍ਨਰਃ
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ ਅਤੇ ਕਿਨਨਰ—
ਪਰਾਭਿਚਾਰਕृਤ੍ਯਾਨਿ ਮਨੁਨਾਨੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਤੰਤ੍ਰ-ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਕੰਮ ਨਿਸ਼ਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਦਿਨੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਕੁਮ੍ਭੇ ਸਰ੍ਵਤੋਭਦ੍ਰਮਣ੍ਡਲੇ
ਚੰਗੇ ਦਿਨ 'ਤੇ, ਸਰਵਤੋਭਦ੍ਰ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਘੜੇ ਵਿੱਚ (ਮੂਰਤੀ) ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੇਨਾਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਮਨੁਜਃ ਸਰ੍ਵਾਪਤ੍ਤਿਂ ਤਰੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਸ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨੋ ਨृਸਿਂਹਃ ਸ਼ਬ੍ਦਾਨ੍ਤੇ ਵਦੇਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਤ੍
ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, 'ਤੰਨੋ ਨਰਸਿੰਘ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਤ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਬਲਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਵਸੁਧਰਾਕ੍ਸ਼ਰਃ
ਵਸੁਧਰਾ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ 'ਸ੍ਵਾਹਾ' ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ ਮਹਾਬਲ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰੋ ਬੀਜਂ ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਵਹ੍ਨਿਜਾਯਾ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
'ਤਾਰਾ' ਬੀਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਅੱਗ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣੈਃ षਡਙ੍ਗਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਭਾਲੇ ਚ ਨੇਤ੍ਰਯੋਃ
ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਕੇ, ਸਿਰ, ਮੱਥੇ ਅਤੇ ਦੋ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪृष੍ਟੇ ਹृਦ੍ਯੁਦਰੇ ਨਾਭੌ ਗੁਹ੍ਯੇ ਚੋਰੁਸ੍ਥਲੇ ਪੁਨਃ
ਪਿੱਠ ਤੇ, ਦਿਲ ਵਿਚ, ਪੇਟ ਵਿਚ, ਨਾਭੀ ਤੇ, ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੇ, ਫਿਰ ਛਾਤੀ ਤੇ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ੈਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋਤ੍ਥਾਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਅਠਾਰਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਲਕੈਰ੍ਵਿਲਸਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਕੁਮ੍ਭਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਬੁਪੂਰਿਤਮ੍
ਖੁੱਲੇ ਵਾਲਾਂ, ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਘੜੀ ਨਾਲ।
ਲਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯਂ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਘृਤਪ੍ਲੁਤੈਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਘੀ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਕਲ੍ਪਿਤੇ ਪੀਠੇ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤੇਂ ਪੂਜਯੇਞ੍ਚ ਤਮ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਅਸਨ ਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ।
ਕੇਸਰੇषੁ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦਿਗ੍ਦਲੇषੁ ਚ
ਕੇਸਰਾਂ ਵਿਚ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਵੱਲ ਮੋੜੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ।
ਕੋਣਪਤ੍ਰੇषੁ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਚ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਰਤਿਮ੍
ਕੋਣ ਵਾਲੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਧਨ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ।
ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਚਕ੍ਰਂ ਗਦਾਂ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਂ ਦਲੇष੍ਵष੍ਟਸੁ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ।
ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਗਜਾਨष੍ਟੌ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅੱਠ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣਾ।
ਪੁष੍ਪਦਨ੍ਤਃ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਃ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕਸ਼੍ਚ ਦਿਗ੍ਗਜਾਃ
ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ, ਸਾਰਵਭੌਮ, ਸੁਪ੍ਰਤੀਕ — ਇਹ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤਾਮ੍ਰਕਰ੍ਣੀ ਸ਼ੁਭ੍ਰਦਨ੍ਤੀ ਚਾਙ੍ਗਨਾ ਹ੍ਯਞ੍ਜਨਾ ਵਤੀ
ਤਾਮਰਕਰਨੀ, ਸ਼ੁਭਰਦੰਤੀ, ਅੰਗਨਾ ਅਤੇ ਅੰਜਨਾਵਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕਾਮਃ ਪਾਯਸਾਜ੍ਯੇਨ ਸਹਸ੍ਰਂ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨੀ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਸ਼ਤਪੁष੍ਪਾਸਮੁਤ੍ਥੈਸ਼੍ਚ ਬੀਜੈਰ੍ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਤਃ
ਸੌ ਫੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਦਦ੍ਧ੍ਯੋਦਨੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਹੁਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਦੁਰ੍ਗਤੇਃ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਬੁਰੇ ਹਾਲਾਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕਾਰਾਗृਹਾਦ੍ਭਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬਦ੍ਧੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਕੈਦ ਤੋਂ ਛੁੱਟਿਆ, ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਗਨ੍ਧਕੁਸੁਮੈਰ੍ਮਹਤੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।