ਕਾਲਾਨ੍ਤਕਂ ਨਾਮ ਚਕ੍ਰਂ ਸੁਰਾਸੁਖਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਇਹ ਚੱਕਰ 'ਕਾਲਾਂਤਕ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਧਾਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਜਯੀ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਥਾਂ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਬੀਜਂ ਹृਦ੍ਭਗਵਾਨ੍ਙੇਂਤੋ ਨਰਸਿਂਹਾਯ ਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਬੀਜ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ ਜੋ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, 'ਙੇਂਤੋ', ਨਰਸਿੰਘ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਤ੍ਰਾਯ ਸਰ੍ਵਾਦਿਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਾਯ ਚ ਨਃ ਸਰ੍ਵਭੂਪਦਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਨਾਮਾਨ੍ਤੇ ਦਹਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਪਚਦ੍ਵਯਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਨਾਮ ਦੇ ਅੰਤ 'ਦਾ' ਦੋ ਵਾਰੀ ਤੇ 'ਪ' ਦੋ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟषष੍ਟ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲੀ ਮਨੂਤ੍ਤਮਃ
'ਜਵਾਲਾਮਾਲੀ' ਨਾਮਕ ਉੱਚਾ ਮੰਤ੍ਰਾ ਅਠਾਹਠ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਭੀ ਰੁਦ੍ਰਾਸਂਖ੍ਯਾਕੈਰष੍ਟਾਦਸ਼ਭਿਰਕ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਪੰਕਤੀਆਂ ਵਿਚ, ਅਠਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਿੰਨਾ ਰੁਦਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਰੂਪਿਣਂ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਿਨ ਨृਹਰਿਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਵਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਨ੍ਰਹਰੀ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰੌਦ੍ਰਾਪਸ੍ਮਾਰਭੂਤਾਦਿਨਾਸ਼ਕੋ ऽਯਂ ਮਨੂਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਉੱਚਾ ਮੰਤ੍ਰ ਰੁਦਰ ਦੀ ਵਿਆਪਤੀ, ਮਿਰਗੀ ਅਤੇ ਭੂਤ-ਪਰੇਤ ਵਾਂਗ ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
षਡਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾਯਕਃ
ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਵਰਤਾਨੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
षਡ੍ਦੀਰ੍ਘਭਾਜਾ ਬੀਜੇਨ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਛੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧੇਨ ਮਨੁਨਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨृਣਾਮ੍
ਇਸ ਸਿਧ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਧੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਚ੍ਛਨ੍ਦੋ ऽਨੁष੍ਟੁਪ੍ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨृਕੇਸਰੀ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਨਰਸਿੰਘ ਹਨ।
ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯੈਵਂ ਤੁ ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਵੋ ਹृਚ੍ਛਿਵਾਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਹਤੇ ਸ਼ਰਭਾਯ ਚ
‘ਓਮ’ ਅੱਖਰ ਹਿਰਦੇ ਤੇ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ‘ਸ਼ਿਵਾਰਯ’ ਅਤੇ ‘ਮਹਾਨ ਸ਼ਰਭਾ’ ਵੀ ਉਚਾਰੋ।
ਅਥਵਾ ਰਾਮਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਪਰਂ ਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਿਤਯਂ ਪਠੇਤ੍
ਜਾਂ ਰਾਮ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉੱਚਾ ‘ਕ੍ਸ਼’ ਦੇ ਦੋ ਅੱਖਰ ਪੜ੍ਹੋ।
ਕੇਸ਼ਵਃ ਪਾਤੁ ਪਾਦੌ ਮੇ ਜਙ੍ਘੇ ਨਾਰਾਯਣੋ ऽਵਤੁ
ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੇਸ਼ਵ ਕਰੇ, ਜੰਗਿਆਂ ਦੀ ਨਾਰਾਇਣ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਨਾਭਿਂ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਮੇ ਪਾਤੁ ਜਠਰਂ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਮੇਰੀ ਨਾਭੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਪੇਟ ਦੀ ਮਧੁਸੂਦਨ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸ਼੍ਰੀਧਰਃ ਪਾਤੁ ਕਣ੍ਠਂ ਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਮੁਖਂ ਮਮ
ਕੰਨ੍ਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਕਰੇ, ਮੂੰਹ ਦੀ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਙ੍ਗੇषੁ ਜਪਕਾਲੇ ਤੁ ਸਾਧਕਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਜਪ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਾਧਕ ਜਪ ਕਰੇ।
ਪੁਨਰ੍ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਧ੍ਯਾਨਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਸਮਾਹਿਤਃ
ਫਿਰ, ਯਤਨ ਨਾਲ ਨਿਆਸ ਦੁਬਾਰਾ ਕਰੇ, ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਕਰੇ।
ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ਼ਙ੍ਖੀ ਨੀਲਜੀਮੂਤਸਨ੍ਨਿਭਃ
ਪਿੱਛੇ ਨਾਰਾਇਣ ਸ਼ੰਖ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਕਾਲੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਗਿਵਿਨ੍ਦੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਧਨ੍ਵੀ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਭੋ ਮਹਾਨ੍
ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਗੋਵਿੰਦ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਚੰਦ੍ਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਆਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਮਰਵਿਨ੍ਦਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮੁਸਲੀਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਅਗਨੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਮਰਵਿੰਦਾਖਸ਼ ਗਦਾ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਵਾਯਵ੍ਯਾਂ ਮਾਧਵੋ ਵਜ੍ਰੀ ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਸਨ੍ਨਿਭਃ
ਵਾਯੂ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵ ਵਜਰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਪ੍ਰਭੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਉਰ੍ਦ੍ਧੂ ਪਾਤੁ ਸਮੁਦ੍ਗਰਃ
ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਪਰਲੇ ਪਾਸੇ ਗਦਾ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾਯੁਧਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵਾਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖਃ
ਉਹ ਹਰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਬਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਦੇਹਮਵ੍ਯਾਦ੍ਦਾਮੋ ਦਰੋ ਹਰਿਃ
ਉਹ ਹਰੀ, ਜੋ ਹਾਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ऽਹਂ ਨ ਮੇ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਭਯਮਸ੍ਤਿ ਕਦਾਚਨ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸਰ੍ਵੇषੁ ਨृਹਰੇਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਗੇष੍ਵੇਵਂ ਵਿਧਿਰ੍ਮਤਃ
ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਵਿਧੀ ਮਨਜੂਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।