ਮੁਖਬਾਹ੍ਵਙ੍ਘ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਗ੍ਰੇष੍ਵਥ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਤਥਾ ਹृਦਿ
ਮੂੰਹ, ਬਾਂਹਾਂ, ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਜੋੜਾਂ, ਪੇਟ ਅਤੇ ਦਿਲ ਤੇ,
ਪ੍ਰਣਵਾਨ੍ਤਰਿਤਾਨ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸਾਧਕਸਤ੍ਤਮਃ
ਪ੍ਰਣਵ ਦੇ ਅੱਖਰ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਸਾਧਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਕਰਾਙ੍ਘ੍षष੍ਟਾਦ੍ਯਙ੍ਗੁਲੀषੁ ਪृਥਗਾਦ੍ਯਨ੍ਤਪਰ੍ਵਣੋਃ
ਉਂਗਲੀਆਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ, ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਜੋੜ, ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਅਧਾਰ ਤੇ ਅੰਤ ਤੇ,
ਸ਼ਿਰੋਲਲਾਟੇ ਭ੍ਰੁਮਧ੍ਯੇ ਨੇਤ੍ਰਯੋਃ ਕਰ੍ਣਯੋਸ੍ਤਥਾ
ਸਿਰ, ਮੱਥੇ, ਭ੍ਰੂਆਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ, ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਤੇ,
ਕਣ੍ਠੇ ਘੋਣੇ ਚ ਭੁਜਯੋਰ੍ਦ੍ਦਤ੍ਤਨੌ ਨਾਭਿਮਣ੍ਡਲੇ
ਗਲ੍ਹ, ਨੱਕ, ਦੋਨੋਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਦੋਨੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ, ਅਤੇ ਪੇਟ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਤੇ,
ਗੁਲ੍ਫੇ ਪਾਦਕਰਾਙ੍ਗੁਲ੍ਯੋਃ ਸਰ੍ਵਸਨ੍ਧਿषੁ ਰੋਮਸੁ
ਟਖਣੇ, ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ, ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਜੋੜਾਂ ਤੇ, ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ,
ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਪਦੇ ਗੁਲ੍ਫਜਾਨੁਕਟਿਨਾਭਿਹृਦਿ ਸ੍ਥਲੇ
ਅੱਖਰ ਪੈਰਾਂ, ਟਖਣਿਆਂ, ਗੁੱਟਾਂ, ਕਮਰ, ਪੇਟ ਅਤੇ ਦਿਲ ਤੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ,
ਕਰ੍ਣਯੋਰ੍ਵਦਨੇ ਨਾਸਾਪੁਟੇ ਨੇਤ੍ਰੇ ਚ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਕੰਨਾਂ, ਮੂੰਹ, ਨੱਕ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ,
ਆਸ੍ਯੇ ਚ ਹृਦਯ ਨਾਭੌ ਪਾਦਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਕੇਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਮੂੰਹ, ਦਿਲ, ਪੇਟ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਉਗ੍ਰਾਦੀਨਿ ਪਦਾਨੀ ਹ ਮृਤ੍ਯੁਮृਤ੍ਯੁਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਉਗ੍ਰ ਆਦਿ ਸ਼ਬਦ, 'ਹੇ ਮੌਤ ਦੇ ਮੌਤ, ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ',
ਹृਦਿ ਨਾਭੌ ਚ ਕਟ੍ਯਾਦਿਪਾਦਾਨ੍ਤਂ ਨਵਸੁ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਦਿਲ, ਪੇਟ, ਕਮਰ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ, ਨੌ ਥਾਂ ਤੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖੇ।
ਨृਸਿਂਹਾਦ੍ਯਾਨਿ ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਨ੍ਰਿਸਿੰਹ ਆਦਿ ਨਾਮ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੂਰਵ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰੱਖੇ।
ਵਿਭਕ੍ਤਾ ਪਨ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਣਾਂਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਮੰਤਰ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਅੱਖਰ, ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਹृਦਯਾਦ੍ਭ੍ਰੂਯੁਗਾਨ੍ਤਂ ਤੁ ਨੇਤ੍ਰਤ੍ਰਯੇ ਚ ਮਸ੍ਤਕੇ
ਦਿਲ ਤੋਂ ਭ੍ਰੂਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਅਤੇ ਸਿਰ ਤੇ,
ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਨਾਮਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ਹਰਿਨ੍ਯਾਸੋ ऽਯਮੀਰਿਤਃ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾਮ ਰੱਖੇ; ਇਹ ਹਰਿ ਦੀ ਨਿਆਸ ਹੈ।
ਏਵਂ ਨ੍ਯਾਸਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯੇਚ੍ਚ ਨृਹਰਿਂ ਹृਦਿ
ਇਸ ਨਿਆਸ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਕੇ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਨ੍ਰਿਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਖਾਗ੍ਰਭਿਨ੍ਨਦੈਤ੍ਯੇਸ਼ੋ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਾਖ ਦੇ ਨਖਾਂ ਦੇ ਆਗੇ ਤੋਂ ਚੀਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨृਸਿਂਹੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ਸਦਾ ਪਾਤੁਸ੍ਥਲਾਂਬੁਗਗਨੋਪਗਃ
ਨਰਸਿੰਘ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਚਾਹੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੋਈਏ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਜਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ।
ਜਾਨੁਮਧ੍ਯਗਤੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਿਬੁਕੋष੍ਟੌ ਸਮਾਵੁਭੌ
ਦੋਵੇਂ ਠੋਡੀ ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਘੁੱਟਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ,
ਮੁਖਂ ਵਿਜृਂਭਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਲੇਲਿਹਾਨਾਂ ਚ ਜਿਹ੍ਵਿਕਾਮ੍
ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਚੌੜਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਅਤੇ ਜੀਭ ਨੂੰ ਚਟਦੇ ਹੋਏ,
ਵਾਮਸ੍ਯਾਙ੍ਗੁष੍ਟਤੋ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾਕਨਿष੍ਟਾਮਙ੍ਗਲੀਤ੍ਰਯਮ੍
ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀ ਛੋਟੀ, ਅੰਗੂਠੀ ਅਤੇ ਮੱਧੀ ਉਂਗਲ ਨੂੰ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ,
ਅਙ੍ਗੁष੍ਟਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਕਰਯੋਸ੍ਤਥਾऽਕ੍ਰਮ੍ਯ ਕਨਿष੍ਟਕੇ
ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਅੰਗੂਠਿਆਂ ਨਾਲ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਨੂੰ ਦਬਾ ਕੇ,
ਹਸ੍ਤਾਵਧੋਮੁਖੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਭਿਦੇਸ਼ੇ ਪ੍ਰਸਾਰ੍ਯ ਚ
ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਫੈਲਾ ਕੇ,
ਹਸ੍ਤਾਵੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਮੁਖੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਲੇ ਸਂਯੋਜ੍ਯ ਮਧ੍ਯਮੇ
ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਮੱਧੀ ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਤਲ ਤੇ ਮਿਲਾ ਕੇ,
ਤਰ੍ਜਨ੍ਯੌ ਪृष੍ਟਤੋ ਲਗ੍ਨੌ ਅਙ੍ਗੁष੍ਟੌ ਤਰ੍ਜਨੀਸ਼੍ਰਿਤੌ
ਇਸ਼ਾਰਾ ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਲਾ ਕੇ, ਅੰਗੂਠਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਉਂਗਲਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ,
ਚਕ੍ਰਮੁਦ੍ਰਾ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਜਨੀਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਮਧ੍ਯਮੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਕਰ ਮুদ্রਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ਼ਾਰਾ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਮੱਧੀ ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ,
ਏਤਾ ਮੁਦ੍ਰਾ ਨृਸਿਂਹਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਸਂਮਤਾਃ
ਨਰਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਇਹ ਮੁਦਰਾਂ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਲਈ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹਨ।
ਘऋਤਾਕ੍ਤਰ੍ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਵਹ੍ਨੌ ਪੀਠੇ ਪੂਰ੍ਵੋਦਿਤੇਰ੍ऽਚਯੇਤ੍
ਘੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਅਸਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਰਡਾਦੀਨ੍ ਸ਼੍ਰੀਮੁਖਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਲੋਕਪਾਨ੍ਬਹਿਃ
ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿਹਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸੌਮ੍ਯੇ ਕਾਰ੍ਯੇ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ਸੌਮ੍ਯਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਕ੍ਰੂਰੇ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਮਿੱਠੇ ਕੰਮ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਰੂਪ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਲਈ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਕਠੋਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ।