ਕਰਾਲੋ ਵਿਕਰਾਲਸ਼੍ਚ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਤੋ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਕਰਾਲ, ਵਿਕਰਾਲ, ਦੈਤਿਆੰਤ, ਮਧੁਸੂਦਨ—
ਸੁਘੋਰਕਸ਼੍ਚ ਸੁਹਨੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਕੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਂਤਕਃ
ਸੁਘੋਰਕ, ਸੁਹਨੂ, ਵਿਸ਼ਵਕ, ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਮੇਘਵਰ੍ਣਃ ਕੁਭਘਕਰ੍ਣਃ ਕृਤਾਨ੍ਤਤੀਵ੍ਰਤੇਜਸੌ
ਮੇਘ ਵਰਣ, ਕੁਭਘਕਰਨ, ਕ੍ਰਿਤਾਂਤ ਅਤੇ ਤੀਬਰ ਤੇਜ ਵਾਲੇ—
ਵਿਘ੍ਨਕ੍ਸ਼ਮੋ ਮਹਾਸੇਨਃ ਸਿਂਹਾ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦੀਰਿਤਾਃ
ਵਿਘਨਕਸ਼ਮ, ਮਹਾਸੇਨਾ, ਅਤੇ ਬਤੀਹ ਸਿੰਘ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਿਦ੍ਧੇ ਮਨੌ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਾਧੇਯੇਦਖਿਲੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਮੰਤਰ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਸਾਧਕ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਲਕੜੇ ਪੂਰੇ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਂ ਭृਗ੍ਵੀਸ਼ੋ ਜਲਂ ਪਦ੍ਮਾਸਨਂ ਤਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ, ਭਰਗੁ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਾਣੀ, ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਆਸਨ—
ਗਦੀ ਸੇਂਦੁਨृਸਿਂਹਂ ਚ ਭੀषਣਂ ਭਦ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਸਮ ਨ੍ਰਸਿੰਘ, ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਵੀ—
ਨृਹਰੇਰ੍ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਦਰ੍ਣੋ ऽਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਦਾਯਕਃ
ਇਹ ਨ੍ਰਹਰੀ ਦਾ ਬਾਈਂ-ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾ ਨृਹਰਿਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇष੍ਟੁਫਲਦਾਯਕਃ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨ੍ਰਿਹਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਵਸੁਭਿਃ षਡ੍ਭਿਃ षਡ੍ਭਿਰ੍ਯੁਗਾਕ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ, ਛੇ ਵਸੂਆਂ ਅਤੇ ਯੁਗ ਦੇ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ,
ਮੁਖਬਾਹ੍ਵਙ੍ਘ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਗ੍ਰੇष੍ਵਥ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਤਥਾ ਹृਦਿ
ਮੂੰਹ, ਬਾਂਹਾਂ, ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਜੋੜਾਂ, ਪੇਟ ਅਤੇ ਦਿਲ ਤੇ,
ਪ੍ਰਣਵਾਨ੍ਤਰਿਤਾਨ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸਾਧਕਸਤ੍ਤਮਃ
ਪ੍ਰਣਵ ਦੇ ਅੱਖਰ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਸਾਧਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਕਰਾਙ੍ਘ੍षष੍ਟਾਦ੍ਯਙ੍ਗੁਲੀषੁ ਪृਥਗਾਦ੍ਯਨ੍ਤਪਰ੍ਵਣੋਃ
ਉਂਗਲੀਆਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ, ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਜੋੜ, ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਅਧਾਰ ਤੇ ਅੰਤ ਤੇ,
ਸ਼ਿਰੋਲਲਾਟੇ ਭ੍ਰੁਮਧ੍ਯੇ ਨੇਤ੍ਰਯੋਃ ਕਰ੍ਣਯੋਸ੍ਤਥਾ
ਸਿਰ, ਮੱਥੇ, ਭ੍ਰੂਆਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ, ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਤੇ,
ਕਣ੍ਠੇ ਘੋਣੇ ਚ ਭੁਜਯੋਰ੍ਦ੍ਦਤ੍ਤਨੌ ਨਾਭਿਮਣ੍ਡਲੇ
ਗਲ੍ਹ, ਨੱਕ, ਦੋਨੋਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਦੋਨੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ, ਅਤੇ ਪੇਟ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਤੇ,
ਗੁਲ੍ਫੇ ਪਾਦਕਰਾਙ੍ਗੁਲ੍ਯੋਃ ਸਰ੍ਵਸਨ੍ਧਿषੁ ਰੋਮਸੁ
ਟਖਣੇ, ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ, ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਜੋੜਾਂ ਤੇ, ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ,
ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਪਦੇ ਗੁਲ੍ਫਜਾਨੁਕਟਿਨਾਭਿਹृਦਿ ਸ੍ਥਲੇ
ਅੱਖਰ ਪੈਰਾਂ, ਟਖਣਿਆਂ, ਗੁੱਟਾਂ, ਕਮਰ, ਪੇਟ ਅਤੇ ਦਿਲ ਤੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ,
ਕਰ੍ਣਯੋਰ੍ਵਦਨੇ ਨਾਸਾਪੁਟੇ ਨੇਤ੍ਰੇ ਚ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਕੰਨਾਂ, ਮੂੰਹ, ਨੱਕ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ,
ਆਸ੍ਯੇ ਚ ਹृਦਯ ਨਾਭੌ ਪਾਦਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਕੇਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਮੂੰਹ, ਦਿਲ, ਪੇਟ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਉਗ੍ਰਾਦੀਨਿ ਪਦਾਨੀ ਹ ਮृਤ੍ਯੁਮृਤ੍ਯੁਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਉਗ੍ਰ ਆਦਿ ਸ਼ਬਦ, 'ਹੇ ਮੌਤ ਦੇ ਮੌਤ, ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ',
ਹृਦਿ ਨਾਭੌ ਚ ਕਟ੍ਯਾਦਿਪਾਦਾਨ੍ਤਂ ਨਵਸੁ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਦਿਲ, ਪੇਟ, ਕਮਰ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ, ਨੌ ਥਾਂ ਤੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖੇ।
ਨृਸਿਂਹਾਦ੍ਯਾਨਿ ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਨ੍ਰਿਸਿੰਹ ਆਦਿ ਨਾਮ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੂਰਵ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰੱਖੇ।
ਵਿਭਕ੍ਤਾ ਪਨ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਣਾਂਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਮੰਤਰ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਅੱਖਰ, ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਹृਦਯਾਦ੍ਭ੍ਰੂਯੁਗਾਨ੍ਤਂ ਤੁ ਨੇਤ੍ਰਤ੍ਰਯੇ ਚ ਮਸ੍ਤਕੇ
ਦਿਲ ਤੋਂ ਭ੍ਰੂਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਅਤੇ ਸਿਰ ਤੇ,
ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਨਾਮਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ਹਰਿਨ੍ਯਾਸੋ ऽਯਮੀਰਿਤਃ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾਮ ਰੱਖੇ; ਇਹ ਹਰਿ ਦੀ ਨਿਆਸ ਹੈ।
ਏਵਂ ਨ੍ਯਾਸਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯੇਚ੍ਚ ਨृਹਰਿਂ ਹृਦਿ
ਇਸ ਨਿਆਸ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਕੇ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਨ੍ਰਿਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਖਾਗ੍ਰਭਿਨ੍ਨਦੈਤ੍ਯੇਸ਼ੋ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਾਖ ਦੇ ਨਖਾਂ ਦੇ ਆਗੇ ਤੋਂ ਚੀਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨृਸਿਂਹੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ਸਦਾ ਪਾਤੁਸ੍ਥਲਾਂਬੁਗਗਨੋਪਗਃ
ਨਰਸਿੰਘ ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਚਾਹੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੋਈਏ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਜਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ।
ਜਾਨੁਮਧ੍ਯਗਤੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਿਬੁਕੋष੍ਟੌ ਸਮਾਵੁਭੌ
ਦੋਵੇਂ ਠੋਡੀ ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਘੁੱਟਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ,
ਮੁਖਂ ਵਿਜृਂਭਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਲੇਲਿਹਾਨਾਂ ਚ ਜਿਹ੍ਵਿਕਾਮ੍
ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਚੌੜਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਅਤੇ ਜੀਭ ਨੂੰ ਚਟਦੇ ਹੋਏ,