ਮਾਸਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਸ਼੍ਯਾਃਸ੍ਯੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਉਸਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣਗੇ।
ਸ ਭਵੇਦ੍ਦਾਸਵਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਦਾਸ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਾਧਯੇਤ੍ਸਕਲਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਤੁਲ੍ਯੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਸੁਪਨੇ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲਵੇਗਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਮਾਨ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਯਾਨ੍ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਃ ਸृष੍ਟ੍ਯਾਦਿ ਕਰ੍ਮ ਵੈ
ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਆਦਿ ਕੰਮ ਕੀਤੇ,
ਏਕਾਕ੍ਸ਼ਰਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਭਜਤਾਂ ਸੁਰਪਾਦਪਃ
ਇਹ ਮੰਤਰ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਦਾ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾ ਨृਹਰਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵਿਨਿਯੋਗੋ ऽਖਿਲਾਪ੍ਤਯੇ
ਦੇਵਤਾ ਨ੍ਰਹਰੀ ਹੈ; ਇਸ ਮੰਤਰ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ।
ਅਰ੍ਕੇਨ੍ਦੁਵਹ੍ਨਿਨਯਨਂ ਸ਼ਰਦਿਨ੍ਦੁਰੁਚਂ ਕਰੈਃ
ਉਸਦੀ ਅੱਖਾਂ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪਸ੍ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਹੋਮਸ਼੍ਚ ਘृਤਪਾਯਸੈਃ
ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਪ ਕਰਨੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਹੋਮ ਘੀ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਹਨ।
ਖਗੇਸ਼ਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਸ਼ੇषਂ ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦਂ ਦਿਗਾਲਿषੁ
ਖਗੇਸ਼, ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ੇਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਨੂੰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ,
ਦਨ੍ਤਚ੍ਛਦੇषੁ ਨृਹਰੀਂਸ੍ਤਾਵਤਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਮ
ਹਾਥੀ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਉੱਤੇ, ਨ੍ਰਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਿਣਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਰਾਲੋ ਵਿਕਰਾਲਸ਼੍ਚ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਤੋ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਕਰਾਲ, ਵਿਕਰਾਲ, ਦੈਤਿਆੰਤ, ਮਧੁਸੂਦਨ—
ਸੁਘੋਰਕਸ਼੍ਚ ਸੁਹਨੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਕੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਂਤਕਃ
ਸੁਘੋਰਕ, ਸੁਹਨੂ, ਵਿਸ਼ਵਕ, ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਮੇਘਵਰ੍ਣਃ ਕੁਭਘਕਰ੍ਣਃ ਕृਤਾਨ੍ਤਤੀਵ੍ਰਤੇਜਸੌ
ਮੇਘ ਵਰਣ, ਕੁਭਘਕਰਨ, ਕ੍ਰਿਤਾਂਤ ਅਤੇ ਤੀਬਰ ਤੇਜ ਵਾਲੇ—
ਵਿਘ੍ਨਕ੍ਸ਼ਮੋ ਮਹਾਸੇਨਃ ਸਿਂਹਾ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦੀਰਿਤਾਃ
ਵਿਘਨਕਸ਼ਮ, ਮਹਾਸੇਨਾ, ਅਤੇ ਬਤੀਹ ਸਿੰਘ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਿਦ੍ਧੇ ਮਨੌ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਾਧੇਯੇਦਖਿਲੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਮੰਤਰ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਸਾਧਕ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਲਕੜੇ ਪੂਰੇ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਂ ਭृਗ੍ਵੀਸ਼ੋ ਜਲਂ ਪਦ੍ਮਾਸਨਂ ਤਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ, ਭਰਗੁ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਾਣੀ, ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਆਸਨ—
ਗਦੀ ਸੇਂਦੁਨृਸਿਂਹਂ ਚ ਭੀषਣਂ ਭਦ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਸਮ ਨ੍ਰਸਿੰਘ, ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਵੀ—
ਨृਹਰੇਰ੍ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਦਰ੍ਣੋ ऽਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਦਾਯਕਃ
ਇਹ ਨ੍ਰਹਰੀ ਦਾ ਬਾਈਂ-ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾ ਨृਹਰਿਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇष੍ਟੁਫਲਦਾਯਕਃ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨ੍ਰਿਹਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਵਸੁਭਿਃ षਡ੍ਭਿਃ षਡ੍ਭਿਰ੍ਯੁਗਾਕ੍ਸ਼ਰੈਃ
ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ, ਛੇ ਵਸੂਆਂ ਅਤੇ ਯੁਗ ਦੇ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ,
ਮੁਖਬਾਹ੍ਵਙ੍ਘ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਗ੍ਰੇष੍ਵਥ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਤਥਾ ਹृਦਿ
ਮੂੰਹ, ਬਾਂਹਾਂ, ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਜੋੜਾਂ, ਪੇਟ ਅਤੇ ਦਿਲ ਤੇ,
ਪ੍ਰਣਵਾਨ੍ਤਰਿਤਾਨ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸਾਧਕਸਤ੍ਤਮਃ
ਪ੍ਰਣਵ ਦੇ ਅੱਖਰ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਸਾਧਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਕਰਾਙ੍ਘ੍षष੍ਟਾਦ੍ਯਙ੍ਗੁਲੀषੁ ਪृਥਗਾਦ੍ਯਨ੍ਤਪਰ੍ਵਣੋਃ
ਉਂਗਲੀਆਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ, ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਜੋੜ, ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਅਧਾਰ ਤੇ ਅੰਤ ਤੇ,
ਸ਼ਿਰੋਲਲਾਟੇ ਭ੍ਰੁਮਧ੍ਯੇ ਨੇਤ੍ਰਯੋਃ ਕਰ੍ਣਯੋਸ੍ਤਥਾ
ਸਿਰ, ਮੱਥੇ, ਭ੍ਰੂਆਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ, ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਤੇ,
ਕਣ੍ਠੇ ਘੋਣੇ ਚ ਭੁਜਯੋਰ੍ਦ੍ਦਤ੍ਤਨੌ ਨਾਭਿਮਣ੍ਡਲੇ
ਗਲ੍ਹ, ਨੱਕ, ਦੋਨੋਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਦੋਨੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ, ਅਤੇ ਪੇਟ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਤੇ,
ਗੁਲ੍ਫੇ ਪਾਦਕਰਾਙ੍ਗੁਲ੍ਯੋਃ ਸਰ੍ਵਸਨ੍ਧਿषੁ ਰੋਮਸੁ
ਟਖਣੇ, ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ, ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਜੋੜਾਂ ਤੇ, ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ,
ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਪਦੇ ਗੁਲ੍ਫਜਾਨੁਕਟਿਨਾਭਿਹृਦਿ ਸ੍ਥਲੇ
ਅੱਖਰ ਪੈਰਾਂ, ਟਖਣਿਆਂ, ਗੁੱਟਾਂ, ਕਮਰ, ਪੇਟ ਅਤੇ ਦਿਲ ਤੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ,
ਕਰ੍ਣਯੋਰ੍ਵਦਨੇ ਨਾਸਾਪੁਟੇ ਨੇਤ੍ਰੇ ਚ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਕੰਨਾਂ, ਮੂੰਹ, ਨੱਕ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ,
ਆਸ੍ਯੇ ਚ ਹृਦਯ ਨਾਭੌ ਪਾਦਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਕੇਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਮੂੰਹ, ਦਿਲ, ਪੇਟ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਉਗ੍ਰਾਦੀਨਿ ਪਦਾਨੀ ਹ ਮृਤ੍ਯੁਮृਤ੍ਯੁਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਉਗ੍ਰ ਆਦਿ ਸ਼ਬਦ, 'ਹੇ ਮੌਤ ਦੇ ਮੌਤ, ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ',