ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਨਮਾਲਾਯੈ ਹृਦਨ੍ਤੇਨ ਗਲੇ ਚ ਤਾਮ੍
ਉਹ ਵਨਮਾਲਾ ਨੂੰ ਗਲੇ 'ਤੇ, ਦਿਲ ਦੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦਲੇषੁ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਦ੍ਯਾਵृਤ੍ਤਚਾਮਰਾਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ, ਪਾਸੇ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਝਲਦੇ ਹੋਏ, ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਉਤ੍ਫੁਲ੍ਲਾਂਭਘੋਜਨਯਨਾ ਮਦਵਿਭ੍ਰਮਮਨ੍ਥਰਾਃ
ਉਹ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਮਸਤ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਨ੍ਤਿਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ੍ਤੁष੍ਟਿਪੁष੍ਟਿਬੀਜਾਦ੍ਯਾ ਙੇਨਮੋਨ੍ਤਿਕਾਃ
ਸੌੰਦਰ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ ਬੀਜ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹ੍ਰਸ੍ਵਤ੍ਰਯਕ੍ਲੀਬਸਰ੍ਵਰਹਿਤਸ੍ਵਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਛੋਟੇਪਣ, ਨਪੁੰਸਕਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਸਵਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਦਲਾਗ੍ਰੇषੁ ਯਜੇਚ੍ਛਙ੍ਖਂ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਂ ਚਕ੍ਰਮਸਿਂ ਗਦਾਮ੍
ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਕੋਣਾਂ ਉੱਤੇ, ਸ਼ੰਖ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁ, ਚਕਰ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਜਲਚਰਾ ਯਾਨ੍ਤੇ ਵਰ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਹ੍ਨਿਵਲ੍ਲਭਾ
ਵੱਡੇ ਜਲ-ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ, ਅਗਨਿ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਵਜੂਦ ਵਾਲਾ ਵਰਨ-ਅਸਤਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਾਯ ਸਸ਼ਯਾਨ੍ਤੇ ਚ ਵਰ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਹ੍ਨਿਵਲ੍ਲਭਾ
ਸ਼ਾਰੰਗ ਤੇ, ਤੀਰ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਅਗਨਿ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਵਰਨ-ਅਸਤਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮਹਾਨ੍ਤੇ ਤੁ ਚਕ੍ਰਰਾਜਪਦਂ ਵਦੇਤ੍
ਵੱਡੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਉੱਤੇ, ਚਕਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਥਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਛਿਨ੍ਧਿਦ੍ਵਯਂ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿਦਾਰਯਯੁਗਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ, 'ਚਿੰਧੀ' ਦੀ ਜੋੜੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 'ਵਿਦਾਰਯ' ਦੀ ਜੋੜੀ ਉਚਾਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭੂਕਾਨਿ ਤ੍ਰਾਸਯਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਂ ਵਰ੍ਮਫਡ੍ਵਹ੍ਨਿਸੁਂਦਰੀ
ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੋੜੀ, ਸੁੰਦਰ ਵਰਨ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਖਡ੍ਗਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਪਦਾਚ੍ਛਿਵਿਯੁਗ੍ਮਂ ਸਮੀਰਯੇਤ੍
ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਪੈਰ ਤੋਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨੂੰ ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਕੌਮੋਦਕੀਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਦੇਞ੍ਚੈਵ ਮਹਾਬਲੇ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਕੌਮੋਦਕੀ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਨ ਬਲਵਾਨ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਵਹ੍ਨਿਜਾਯਾਨ੍ਤਕੌਮੋਦਕਿ ਹृਕ੍ਸ਼ਤਿਮਃ
ਵਰਨ-ਅਸਤਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਅਗਨਿ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਕੌਮੋਦਕੀ, ਜੋ ਦਿਲ ਦੇ ਜਖਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਙ੍ਕੁਸ਼ਪਦਾਤ੍ਕੁਟ੍ਚਯੁਗ੍ਮਂ ਹੁਂਫਟ੍ਵਸੁਪ੍ਰਿਯਾ
ਵੱਡੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਦੇ ਪੈਰ ਤੋਂ, ਕੁਟਚ ਦੀ ਜੋੜੀ, 'ਹੁੰ' ਅਤੇ 'ਫਟ' ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ, ਉਚਾਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਂਵਰ੍ਤਕਮਹਾਨ੍ਤੇ ਤੁ ਮੁਸਲੇਤਿ ਪਦਂ ਵਦੇਤ੍
ਵੱਡੇ ਸੰਵਰਤਕ ਉੱਤੇ, 'ਮੁਸਲ' ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੁਸਲਾਯ ਨਮਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਸੁਸਲਪੂਜਨੇ
'ਮੁਸਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਮੰਤ੍ਰ ਮੁਸਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੁਂ ਫਟੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚ ਪਾਸ਼ਾਯ ਨਮਃ ਪਾਸ਼ਾਰ੍ਚਨੇ ਮਨੁਃ
'ਹੁੰ ਫਟ ਸਵਾਹਾ' ਅਤੇ 'ਪਾਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ'—ਇਹ ਪਾਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ।
ਤਾਰਾਦ੍ਯਾ ਮਨਵੋ ਹ੍ਯੇਤੇ ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿਕਾਨ੍ਯਜੇਤ੍
ਇਹ ਤਾਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ; ਫਿਰ ਸ਼ਕ੍ਰ ਆਦਿ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਾਸਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਕੁਸੁਮੈਃ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਹਯਾਰਿਜੈਃ
ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਮਾਸਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਸ਼੍ਯਾਃਸ੍ਯੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਉਸਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣਗੇ।
ਸ ਭਵੇਦ੍ਦਾਸਵਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਦਾਸ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਾਧਯੇਤ੍ਸਕਲਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਤੁਲ੍ਯੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਸੁਪਨੇ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲਵੇਗਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਮਾਨ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਯਾਨ੍ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਃ ਸृष੍ਟ੍ਯਾਦਿ ਕਰ੍ਮ ਵੈ
ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਆਦਿ ਕੰਮ ਕੀਤੇ,
ਏਕਾਕ੍ਸ਼ਰਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਭਜਤਾਂ ਸੁਰਪਾਦਪਃ
ਇਹ ਮੰਤਰ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਦਾ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾ ਨृਹਰਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵਿਨਿਯੋਗੋ ऽਖਿਲਾਪ੍ਤਯੇ
ਦੇਵਤਾ ਨ੍ਰਹਰੀ ਹੈ; ਇਸ ਮੰਤਰ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ।
ਅਰ੍ਕੇਨ੍ਦੁਵਹ੍ਨਿਨਯਨਂ ਸ਼ਰਦਿਨ੍ਦੁਰੁਚਂ ਕਰੈਃ
ਉਸਦੀ ਅੱਖਾਂ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪਸ੍ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਹੋਮਸ਼੍ਚ ਘृਤਪਾਯਸੈਃ
ਇੱਕ ਲੱਖ ਜਪ ਕਰਨੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਹੋਮ ਘੀ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਹਨ।
ਖਗੇਸ਼ਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਸ਼ੇषਂ ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦਂ ਦਿਗਾਲਿषੁ
ਖਗੇਸ਼, ਸ਼ੰਕਰ, ਸ਼ੇਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਨੂੰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ,
ਦਨ੍ਤਚ੍ਛਦੇषੁ ਨृਹਰੀਂਸ੍ਤਾਵਤਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਮ
ਹਾਥੀ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਉੱਤੇ, ਨ੍ਰਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਿਣਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।