ਦ੍ਰਾਵਯਦ੍ਵਿਤਯਂ ਤਾਵਦਾਕਰ੍षਯਯੁਗਂ ਤਤਃ ਦ੍ਰਾਵਯਦ੍ਵਿਤਯਂ ਤਾਵਦਾਕਰ੍षਯਯੁਗਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ 'ਭਜਾ' ਦੇ ਦੋ ਸ਼ਬਦ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 'ਆਕਰਸ਼ਣ' ਦੇ ਦੋ ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹੋ।
ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਸ਼ਬ੍ਦਾਨ੍ਤੇ ਕਰਸਰ੍ਵਪਦਂ ਵਦੇਤ੍
ਸਭ ਸੁਭਾਗ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਕਰਸਰਵ' ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰੋ।
ਚਕ੍ਰੇਣ ਗਦਯਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਖਡ੍ਗੇਨ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ।
ਅਙ੍ਕੁਸ਼ੇਨੇਤਿ ਸਂਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਤਾਡਯਦ੍ਵਿਤਯਂ ਪੁਨਃ
ਅੰਕੁਸ਼ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ 'ਤਾਡ' ਦੇ ਦੋ ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹੋ।
ਤਤੋ ਮੇ ਸਿਦ੍ਧਿਰਾਭਾਸ੍ਯ ਭਵਮਨ੍ਤੇ ਚ ਵਰ੍ਮ ਫਟ੍
ਫਿਰ ਮੇਰੀ ਸਿੱਧੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਪਾਠ ਦੇ ਅੰਤ 'ਵਰਮ ਫਟ' ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰੋ।
ਜੈਮਿਨਿਰ੍ਮੁਨਿਰਸ੍ਯੋਕ੍ਤਸ਼੍ਛਨ੍ਦਸ਼੍ਚਾਮਿਤਮੀਰਿਤਮ੍
ਇਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਜੈਮੀਨੀ ਹਨ, ਤੇ ਛੰਦ 'ਅਮਿਤ' ਹੈ।
ਕਾਮੋ ਬੀਜਂ ਰਮਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਵਿਨਿਯੋਗੋ ऽਖਿਲਾਪ੍ਤਯੇ
ਕਾਮ ਬੀਜ ਹੈ, ਰਮਾ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਵਿਨਿਯੋਗ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ।
ਹृਦਯਂ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜਗਤ੍ਕ੍ਸ਼ੋਭਣਸ਼ਬ੍ਦਤਃ
ਹਿਰਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹੋ।
ਮਨ੍ਮਥੋ ਤਮਸ਼ਬ੍ਦਾਨ੍ਤੇ ਮਙ੍ਗਜੇ ਪਦਮੀਰਯੇਤ੍
ਤਮਸ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅੰਤ ਮਨਮਥਾ ਲਈ 'ਮੰਗਜ' ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹੋ।
ਪਰਮਾਨ੍ਤੇ ਭृਗੁਕਰ੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਪਦਂ ਤਤਃ
ਸਰਵੋਤਮ ਦੇ ਅੰਤ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਦੋ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ, ਫਿਰ 'ਸਰਵ' ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹੋ।
ਸੁਰਾਸੁਰਾਨ੍ਤੇ ਮਨੁਜਸੁਂਦਰੀਤਿ ਪਦਂ ਵਦੇਤ੍
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਮਨੁਜ ਸੁੰਦਰਿ' ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹੋ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹਰਣਧਰਸਰ੍ਵਕਾਮੁਕਤਤ੍ਪਦਮ੍
ਫਿਰ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸੰਬੰਧੀ ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹੋ।
ਆਕਰ੍षਯਦ੍ਵਯਂ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮਹਾਬਲਪਦਂ ਤਤਃ
ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਦੋ ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਫਿਰ 'ਮਹਾਬਲ' ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹੋ।
ਵਦੇਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚਰ ਸਰ੍ਵਜਨੇਤਿ ਚ
ਫਿਰ 'ਤ੍ਰਿਭੁਵਨ' ਸ਼ਬਦ ਪੜ੍ਹੋ, ਤੇ 'ਚਲੋ, ਸਭ ਲੋਕ' ਉਚਾਰੋ।
ਵਸ਼ਮਾਨਯ ਵਰ੍ਮਾਨ੍ਤੇ ਨੇਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਮੀਰਿਤਃ
ਕਵਚ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲੈ।
ਤਾਰਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ਼ਬ੍ਦਾਨ੍ਤੇ ਮੋਹਨੇਤਿ ਪਦਂ ਵਦੇਤ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ 'ਮੋਹਨ' ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਮ੍ਨਥਾਨਨ੍ਤਰਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਹृਦਯਮੀਰਯੇਤ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਅਨੇਨ ਵ੍ਯਾਪਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ ਸੁਧੀਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਵਿਆਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਜਗੰਨਾਥ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰੇ।
ਉਦ੍ਯਦਰ੍ਕਾਭੁਜਾਲਾਭਂ ਸ੍ਵਧਾਮ੍ਨੋਜ੍ਵਾਲਦਿਙ੍ਮੁਖਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਵਸਤੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਸੋਚੇ।
ਦਿਵ੍ਯਵਾਤੋਞ੍ਚਲਤ੍ਕਞ੍ਜਪਰਾਗੋਦ੍ਧੂਲਿਤਾਂਬਰਮ੍
ਦਿਵਯ ਹਵਾ ਨਾਲ ਝੂਮਦੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਰੇਣ ਉਸ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ 'ਤੇ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਦਨ੍ਤਰ੍ਮਣਿਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਸ੍ਫੁਰਤ੍ਤੋਰਣਮਣ੍ਡਪੇ
ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਚਮਕਦੇ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਤੋਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ,
ਮਣਿਵੇਦ੍ਯਾਦਿ ਵਿਯਤ੍ਕਿਰੀਟਾਗ੍ਰਸਮਰ੍ਚਿਤੇ
ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਵੇਦੀਆਂ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਚੋਟੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਛਤਰੀ ਹੈ।
ਸ਼ਙ੍ਖਪਾਸ਼ੇषੁ ਚਾਪਾਨਿ ਮੁਸਲਂ ਨਨ੍ਦਕਂ ਗਦਾਮ੍
ਉਹ ਸ਼ੰਖ, ਫੰਦਾ, ਧਨੁ, ਮਸਲ, ਨੰਦਕ ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਯਙ੍ਕਸ੍ਥਯਾਂਭੋਜਸ਼੍ਰਿਯਾ ਰਾਗੋਲ੍ਲਸਦृਸ਼ਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਕਮਲ ਨੂੰ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਨਿਹਾਰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਣ੍ਡੇਰ੍ऽਦ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਪਦ੍ਮੈਰ੍ਵਾ ਜਾਤੀਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਹੋਮਯੇਤ੍
ਉਹ ਅਰਧ ਚੰਦ ਆਕਾਰ ਦੇ ਕਮਲ ਜਾਂ ਜਾਸਵੰਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਪੂਜਯਿष੍ਯਨ੍ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਵੁਧਃ
ਜਗੰਨਾਥ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰੇ।
ਸ੍ਮਰਾਯ ਧੀਮਹੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਨ੍ਨੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਤ੍
‘ਕਾਮ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੀਏ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ’ — ਇਹ ਪੜ੍ਹ ਕੇ,
ਕਲ੍ਪਯੇਦਾਸਨਂ ਪੀਠੇ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤੇ ਵੈष੍ਣਵੇ ਸੁਧੀਃ
ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੀਠ 'ਤੇ ਆਸਨ ਸਜਾਏ।
ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸਂਕਲ੍ਪਮੂਲੇਨ ਤਸ੍ਯਾਮਾਵਾਹਯੇਦਤਃ
ਉਹ ਉਥੇ, ਸੰਕਲਪ ਦੇ ਮੂਲ ਨਾਲ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਕਰੇ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਹृਦਯਂ ਤੇਨ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਂ ਸ੍ਤਨਯੋਰ੍ਯਜੇਤ੍
ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦੇ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਪੂਜੇ।