ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਾਨਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਪਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਹ ਸੱਤ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲ, ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗਾਣਪਤ੍ਯੇਨ ਸਂਯੋਜ੍ਯ ਜਪੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਪਯੋਵ੍ਰਤਃ
ਗਣਪਤਿ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੁੱਧ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਣਿਬੀਜੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ षਣ੍ਮਾਸਂ ਯੋਜਯੇਨ੍ਨਰਃ
ਵਾਣੀ ਦੇ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੇ।
ਹੁਤ੍ਵਾ ਗੁਙ੍ਚੀਸ਼ਕਲਾਨ੍ਯਰ੍ਦ੍ਧਾਗੁਲਮਿਤਾਨਿ ਚ
ਗੁੰਚੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਅੱਧ ਉਂਗਲ ਦੇ ਮਾਪ ਦੇ, ਹਵਨ ਕਰਕੇ,
ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਵਰ ਦਿਨੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵਤ੍ਥਂ ਚ ਪਾਣਿਨਾ
ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਨੂੰ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੀਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ,
ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਧਾ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਤਃ ਪਿਬੇਜ੍ਜਲਮ੍
ਪਚੀ ਵਾਰੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਜਪ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਂਭਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦਾਪੂਰ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਵਾਰਿਣਾ
ਕੁੰਭ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇ ਤੁ ਹ੍ਯੁਪੋष੍ਯਾष੍ਟਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੇਧਾਂ ਕਵਿਤ੍ਵਂ ਵਾਕ੍ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਬੁਧੀ, ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਕਲਾ ਤੇ ਵਾਣੀ ਦੀ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਯਂ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਇਹ ਮੰਤਰ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਾਯ ਸ਼ਬ੍ਦਾਨ੍ਤੇ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ਪਦਮੀਰਯੇਤ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ 'ਵਿਦਮਹੇ' ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਚੋਵਰ੍ਣਾਨ੍ਸਂਵਦੇਞ੍ਚੋਦਯਾਦਿਤਿ
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜਿਸ ਦੇ ਪ੍ਰਚੋਵਰਨ ਅੱਖਰ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ।
ਤਾਰੋ ਹृਦ੍ਭਗਵਾਨ੍ ਙੇਂਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
'ਤਾਰਾ' ਅੱਖਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਵਾਸੁਦੇਵ ਲਈ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਤਾਰੋ ऽਯਂ ਸਤਾਰਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍
ਇਸਤਰੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਇਹ 'ਵਿਤਾਰਾ' ਹੈ; ਪਰ ਸੱਚਾ 'ਤਾਰਾ' ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਤੁ ਬੀਜਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਧ੍ਰੁਵਸ਼੍ਚ ਹृਤ੍
ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਾ ਵਾਸੁਦੇਵ ਹਨ, ਮੰਤਰ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਧ੍ਰੁਵ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਥਾਂ ਦਿਲ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਭਾਲੇ ਦृਸ਼ੋਰਾਸ੍ਯੇ ਗਲੇ ਦੋਰ੍ਹृਦਯੇ ਪੁਨਃ
ਸਿਰ, ਮੱਥੇ, ਅੱਖਾਂ, ਮੂੰਹ, ਗਲ੍ਹ, ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਦਿਲ ਉੱਤੇ—
ਨ੍ਯਾਸੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਨ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਣਾਨ੍ਸृष੍ਟਿਨ੍ਯਾਸੋ ऽਯਮੀਰਿਤਃ
ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਿਆਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਦਾਦਾਰਭ੍ਯ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਨਂ ਨ੍ਯਾਸਂ ਸਂਹਾਰਕਂ ਵਿਦੁਃ
ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਤੱਕ ਨਿਆਸ ਕਰਨਾ ਸੰਹਾਰ ਨਿਆਸ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬੀਵਂ ਪ੍ਰਾਣਂ ਤਥਾ ਚਿਤ੍ਤਂ ਹृਤ੍ਪਦ੍ਮਂ ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਬੀਜ, ਪ੍ਰਾਣ, ਮਨ, ਦਿਲ ਦਾ ਕਮਲ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਚਕਰ—
ਸਂਕਰ੍षਣਂ ਚ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਅਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ।
ਮੂਲਾਰ੍ਣਹृਤ੍ਪਰਾਯਾਦ੍ਯਮਾਤ੍ਮਨੇ ਹृਦਯਾਨ੍ਤਿਮਮ੍
ਮੂਲ ਅੱਖਰ ਤੋਂ ਦਿਲ, ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰਲਾ ਦਿਲ ਆਤਮਾ ਲਈ।
ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਨਮਤ੍ਰਾਪਿ ਭਾਨੁਲਕ੍ਸ਼ਜਪੋ ਮਨੋਃ
ਇੱਥੇ ਵੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਧਿਆਨ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਲਈ ਲੱਖ ਜਪ।
ਪੀਠੇ ਪੂਰ੍ਵੋਦਿਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮੂਰ੍ਤਿ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਮੂਲਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ, ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਮੂਲ ਤੋਂ ਰੂਪ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵਾਦਿਕਾਸ੍ਤਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ।
ਤृਤੀਯਾਵਰਣੇ ਪੂਜ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਮੂਰ੍ਤਯਃ
ਤੀਜੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਬਾਰਾਂ ਰੂਪ ਪੂਜਾ ਲਈ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ਏਵਮਾਵਰਣੈਰਿष੍ਟ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੰਜ ਘੇਰਿਆਂ ਨਾਲ ਅਵਿਨਾਸੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਸਂਜ੍ਞਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਭੇਦਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਚਾਰ ਭਾਗੀ ਵੰਡ, ਜੋ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਸ਼੍ਰੀਕਰਸ਼੍ਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਕृषਅਣਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਚਤੁਰ੍ਥਕਃ
ਸ਼੍ਰੀਕਰ, ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਇੱਥੇ।
ਵਰ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਗ੍ਨਿਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਵਹ੍ਨੀਨ੍ਦੁਵਰ੍ਣਵਾਨ੍
ਮੰਤਰ, ਜੋ ਅੱਗ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੰਗਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਚਾਅ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਲਈ ਹੈ।
ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਸਂਜ੍ਞੋ ऽਤ੍ਰ ਬੀਜਸ਼ਕ੍ਤੀਸ੍ਮਰਨ੍ਦਿਰੇ
ਇੱਥੇ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨਾਮ, ਬੀਜ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।