ਪ੍ਰਹ੍ਵੀ ਸਤ੍ਯਾ ਤਥੇਸ਼ਾਨਨੁਗ੍ਰਹਾ ਨਵਮੀ ਮਤਾ
ਨਮ੍ਰਤਾ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਨਵੀਂ ਪੂਜਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਤ੍ਮਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮੇਤਿ ਪਦਂ ਵਦੇਤ੍
ਆਪਣੇ ਲਈ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ, ਉਹ 'ਸਭ ਕੁਝ ਆਤਮਾ ਹੈ' ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਦਕ੍ਸ਼ਰਃ ਪੀਠਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਨੇਨਾਸਨਂ ਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਛਬੀਹ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪੀਠ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਇਸ ਨਾਲ ਆਸਨ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਦੌ ਚਾਙ੍ਗਾਨਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਕੇਸ਼ਰੇषੁ ਚ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਮੂਲਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤੀਃ ਕੋਣੇष੍ਵਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਅਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੀ, ਅਤੇ ਕੋਣਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹੇਮਪੀਤਤਮਾਲੇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਾਭਾਃ ਪੀਤਵਾਸਸਃ
ਸੋਨੇ, ਪੀਲੇ, ਗੂੜ੍ਹੇ, ਨੀਲੇ, ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।
ਸਿਤਕਾਞ੍ਚਨਗੋਦੁਗ੍ਧਦੂਰ੍ਵਾਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਚਿੱਟੇ, ਸੋਨੇ, ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਦੁਰਵਾ ਘਾਹ ਵਰਗੇ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ।
ਪੂਜਯੇਨ੍ਮੁਸਲਂ ਖਡ੍ਗਂ ਵਨਮਾਲਾਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਹ ਮੁਸਲਾ, ਖੜਗ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਦਾ ਹੈ।
ਕੁਙ੍ਕੁਮਾਭਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯੇਦ੍ਵਹਿਰਗ੍ਰੇ ਖਗੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਬਾਹਰ, ਸਾਹਮਣੇ, ਕੇਸਰ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੌ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਧ੍ਵਜਮਪਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਮੋਤੀ ਤੇ ਮਾਣਕ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਧਵਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾਂ ਵਾਯੁਕੋਣੇ ਸੇਨਾਨ੍ਯਂ ਪੀਤਮੈਸ਼੍ਵਰੇ
ਦੁਰਗਾ, ਗੂੜ੍ਹੀ ਰੰਗ ਦੀ, ਹਵਾ ਵਾਲੇ ਕੋਣ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਪੀਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਾਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮਾਵਰਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਯੋਰ੍ऽਚਜਯੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਆਵਰਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਨਾਸ਼ ਰਹਿਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਧਾਨ੍ਯਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਪ੍ਪਾਪ੍ਤਯੇ ਧਾਰਣੀਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਖੇਤ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਿਨ੍ਤਯੇਦ੍ਭਾਰਤੀਂ ਦੇਵੀਂ ਵੀਣਾਪੁਸ੍ਤਕਧਾਰਿਣੀਮ੍
ਭਾਰਤੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਵੀਣਾ ਅਤੇ ਪੁਸਤਕ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਬ੍ਧਿਫੇਨਪੁਞ੍ਜਾਭੇ ਵਸਾਨਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਸਸੀ
ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਝੱਗ ਵਰਗੇ ਢੇਰਾਂ ਜਿਹੀ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ।
ਵੇਦਵੇਦਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੋ ਜਾਯਤੇ ਸਰ੍ਵਵਿਤ੍ਤਮਃ
ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਸ਼੍ਤ੍ਰਂ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਬ੍ਰੂਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਮष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਜਣ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਮਹਸ੍ਤਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਃ
ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕਰਕੇ,
ਗਾਰੁਡੇਨ ਚ ਸਂਯੋਜ੍ਯ ਪਞ੍ਚਾਰ੍ਣੇਨ ਜਪੇਤ੍ਤਦਾ
ਗਾਰੁੜ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ੋਕਫਲਕੇ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਲਿਖ੍ਯਾਸ਼ੋਕਸਂਹਤੌ
ਅਸ਼ੋਕ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਤਖਤੀ ਉੱਤੇ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਗਾਰੁੜ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਾਨਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਪਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਹ ਸੱਤ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲ, ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗਾਣਪਤ੍ਯੇਨ ਸਂਯੋਜ੍ਯ ਜਪੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਪਯੋਵ੍ਰਤਃ
ਗਣਪਤਿ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੁੱਧ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਣਿਬੀਜੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ षਣ੍ਮਾਸਂ ਯੋਜਯੇਨ੍ਨਰਃ
ਵਾਣੀ ਦੇ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੇ।
ਹੁਤ੍ਵਾ ਗੁਙ੍ਚੀਸ਼ਕਲਾਨ੍ਯਰ੍ਦ੍ਧਾਗੁਲਮਿਤਾਨਿ ਚ
ਗੁੰਚੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਅੱਧ ਉਂਗਲ ਦੇ ਮਾਪ ਦੇ, ਹਵਨ ਕਰਕੇ,
ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਵਰ ਦਿਨੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵਤ੍ਥਂ ਚ ਪਾਣਿਨਾ
ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਨੂੰ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੀਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ,
ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਧਾ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਤਃ ਪਿਬੇਜ੍ਜਲਮ੍
ਪਚੀ ਵਾਰੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਜਪ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਂਭਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦਾਪੂਰ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਵਾਰਿਣਾ
ਕੁੰਭ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇ ਤੁ ਹ੍ਯੁਪੋष੍ਯਾष੍ਟਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੇਧਾਂ ਕਵਿਤ੍ਵਂ ਵਾਕ੍ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਬੁਧੀ, ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਕਲਾ ਤੇ ਵਾਣੀ ਦੀ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਯਂ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਇਹ ਮੰਤਰ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।