ਮਾਰ੍ਜਯੇਦ੍ਵਾਮਪਾਦੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸਮਾਹਿਤਾ
ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਵਰਤ ਕੇ, ਦੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਿਆਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕਰੇ।
ਕृਤਰੇਖਾਤ੍ਰਯਂ ਵਾਮਪਾਦੇਨੈਤਤ੍ਪ੍ਰਮਾਰ੍ਜ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਵਰਤ ਕੇ, ਬਣੀਆਂ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਿਟਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮਾਰ੍ਜਯਾਮ੍ਯਸਿਤਾ ਰੇਖਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਜਨ੍ਮਤ੍ਰਯੋਦ੍ਭਵਾਃ
ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਕਾਲੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਮਿਟਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੀ ਤਤ੍ਪਦਾਂਭੋਜਂ ਪੂਜਾਸਾਂਗਤ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਉਸ ਪੈਰ ਦੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਸੁਖਦੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵ ਮੇ ਧਰਣੀਸੁਤ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਰਹੋ।
ਸੁਖਸੌਭਾਗ੍ਯਧਨਦ ऋਣਦਾਰਿਦ੍षਨਾਸ਼ਕ
ਖੁਸ਼ੀ, ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਕਰਜ਼ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਦੇਵੇਸ਼ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਭਾਜਨ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਸਾਰੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਆਪਣਾ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਆਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ਿਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸਦਾ ਪੂਰ੍ਣਮਨੋਰਥਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਸੁਖਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨਮੋ ਧਰਣਿਸੂਨਵੇ
ਉਹ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪੂਜਿਤਃ ਸੁਖਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਸੂਨਵੇ ਨਮਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਖ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਙ੍ਗਲਾਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਧਨਸਂਤਾਨਹੇਤਵੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੰਗਲਤਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਮੇषਵਾਹਨ ਰੁਦ੍ਰਾਤ੍ਮਨ੍ਦੇਹਿ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਧਨਂ ਯਸ਼ਃ
ਹੇ ਮੇ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਬਖ਼ਸ਼।
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਦਾਯ ਸ੍ਵਂ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਬ੍ਰਣਾਸ਼ਿषਃ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਅਸੀਸ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੁਰਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭੁਞ੍ਜੀਯਾਤ੍ਤਨ੍ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਕੁਝ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲੈਰ੍ਹੇਮਂ ਵਿਧਾਯਾਥ ਸ਼ਤਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਭੋਜਯੋਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਸੋਨਾ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਣ੍ਡਲਸ੍ਥੇ ਘਟੇ ऽਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯੇਤ੍ਸੁਤਸੌਭਾਗ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਘੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲੇ।
ऋਣਨਾਸ਼ਾਯ ਵਿਤ੍ਤਾਰ੍ਥਂ ਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਮਾਨਪਿ
ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕਾਉਣ ਤੇ ਧਨ ਲਈ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਅਙ੍ਗਾਰਕਸ੍ਯ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਯਜਨਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਮੈਂ ਅੰਗਾਰਕ ਦੀ ਗਾਇਤਰੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਹਸ੍ਤਾਯ ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਤੇ ਧੀਮਹੀਤਿ ਸਮੁਞ੍ਚਰੇਤ੍
ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ 'ਧੀਮਹਿ' ਨਾਲ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੌਮਸ੍ਯੈषਾ ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਜਪ੍ਤੁਃ ਸਰ੍ਵੇष੍ਟਸਿਦ੍ਧਿਦਾ
ਇਹ ਭੌਮ ਦੀ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਫਆਨ੍ਤਃ ਕਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਬੁਧੋ ਙੇਂਤੇ ਹਦਨ੍ਤਿਮਃ
ਅੰਤ 'ਫ' ਹੈ, ਜੋ 'ਕਰਨ' ਤੇ 'ਇੰਦੂ' ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਬੁਧ 'ਹ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਛੈਦੋ ਦੇਵਤਾ ਤੁ ਬੁਧਃ ਸਰ੍ਵੇष੍ਟਦੋ ਨृਣਾਮ੍
ਛੰਦ ਪੰਕਤੀ ਹੈ, ਦੇਵੀ ਬੁਧ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਚਾਹੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਨ੍ਦੇ ਬੁਧਂ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੀਤਾਮ੍ਬਰਵਿਭੂषਣਮ੍
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬੁਧ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵੇਵਂ ਪ੍ਰਜਪੇਸਹਸ੍ਰਂ ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਙ੍ਗਮਾਤृਦਿਸ਼ਾਪਾਲਹੇਤਿਭਿਰ੍ਬੁਧਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਬੁਧਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਗ, ਮਾਂ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਰਾਖੇ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਦੇ ਕੇ।
ਸਹਸ੍ਰਂ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਸ਼ਦਿਨਾਵਧਿ
ਉਹ ਮਨਤਰ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪੇ।
ਬੁਧਸ੍ਯਾਰਾਧਨਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਗੁਰੋਰਾਰਾਧਨਂ ਸ਼ृਣੁ
ਬੁਧਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ; ਹੁਣ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੁਣੋ।
ਨਮੋਨ੍ਤੋ ਵਸੁਵਰ੍ਣੋ ऽਯਂ ਮੁਨਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਯ ਸਂਮਤਃ
ਇਹ ਮੁਨੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਸੁਵਰਨ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹृਚ੍ਛਕ੍ਤਿਰ੍ਦੀਰ੍ਘਵਹ੍ਨੀਨ੍ਦੁਯੁਗਲੇਨਾਙ੍ਗਕਲ੍ਪਨਾ
ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਲੰਮੇ ਅੱਗ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਨ।
ਕਿਰਨ੍ਤਂ ਪੀਤਪੁष੍ਪਾਲਙ੍ਕਾਰਾਲੇਪਾਂਸ਼ੁਕਾਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਹ ਪੀਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਜੋਤ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।