ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯੈਵਂ ਨਿਜੇ ਦੇਹੇ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਦ੍ਧਰਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਏਕਵਿਂਸ਼ਤਿਕੋष੍ਠਾਢ੍ਯੇ ਤ੍ਰਿਕੋਣੇ ਤਾਮ੍ਰਪਤ੍ਰਗੇ
ਇੱਕ ਤਿਕੋਣ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਕੀ ਹਿੱਸੇ ਹਨ, ਤਾਮਬੇ ਦੀ ਪੱਟੀ 'ਤੇ—
ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵਮਾਰਾਧ੍ਯ ਮਙ੍ਗਲਾਦੀਨ੍ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮੰਗਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ।
ਤ੍ਰਿਕੋਣੇषੁ ਚ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਬਹਿਰष੍ਟੌ ਚ ਮਾਤृਕਾਃ
ਤਿਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬਾਹਰਲੇ ਅਠ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਧੂਪਦੀਪੌ ਸਮਰ੍ਪ੍ਯਾਥ ਗੋਧੂਮਾਨ੍ਨਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਗੋਹੂੰ ਤੇ ਚੌਲ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਮਙ੍ਗਲਾਯ ਤਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਇਦਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਪਠੇਤ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੂਜਾਰੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਈ ਇਹ ਦੋ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇ।
ਸੁਤਾਰ੍ਥਿਨੀ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾ ਤ੍ਵਾਂ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਧ੍ਯਂ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਇਹ ਅਰਧਿਆ ਪਾਣੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਹੀਸੁਤ ਮਹਾਭਾਗ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਧ੍ਯਂ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਅਰਧਿਆ ਪਾਣੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਾਰਾਦ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਣਮੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਾਵਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਫਿਰ ਤਾਰਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਫਿਰੇ।
ਕੁਮਾਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਹਸ੍ਤਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਂ ਪ੍ਰਣਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਕਮਾਰਾ, ਜੋ ਹਥ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੰਗਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਾਰ੍ਜਯੇਦ੍ਵਾਮਪਾਦੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸਮਾਹਿਤਾ
ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਵਰਤ ਕੇ, ਦੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਿਆਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕਰੇ।
ਕृਤਰੇਖਾਤ੍ਰਯਂ ਵਾਮਪਾਦੇਨੈਤਤ੍ਪ੍ਰਮਾਰ੍ਜ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਵਰਤ ਕੇ, ਬਣੀਆਂ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਿਟਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮਾਰ੍ਜਯਾਮ੍ਯਸਿਤਾ ਰੇਖਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਜਨ੍ਮਤ੍ਰਯੋਦ੍ਭਵਾਃ
ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਕਾਲੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਮਿਟਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੀ ਤਤ੍ਪਦਾਂਭੋਜਂ ਪੂਜਾਸਾਂਗਤ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਉਸ ਪੈਰ ਦੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਸੁਖਦੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵ ਮੇ ਧਰਣੀਸੁਤ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਰਹੋ।
ਸੁਖਸੌਭਾਗ੍ਯਧਨਦ ऋਣਦਾਰਿਦ੍षਨਾਸ਼ਕ
ਖੁਸ਼ੀ, ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਕਰਜ਼ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਦੇਵੇਸ਼ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਭਾਜਨ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਸਾਰੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਆਪਣਾ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਆਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ਿਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸਦਾ ਪੂਰ੍ਣਮਨੋਰਥਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਸੁਖਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨਮੋ ਧਰਣਿਸੂਨਵੇ
ਉਹ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪੂਜਿਤਃ ਸੁਖਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਸੂਨਵੇ ਨਮਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਖ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਙ੍ਗਲਾਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਧਨਸਂਤਾਨਹੇਤਵੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੰਗਲਤਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਮੇषਵਾਹਨ ਰੁਦ੍ਰਾਤ੍ਮਨ੍ਦੇਹਿ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਧਨਂ ਯਸ਼ਃ
ਹੇ ਮੇ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਬਖ਼ਸ਼।
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਦਾਯ ਸ੍ਵਂ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਬ੍ਰਣਾਸ਼ਿषਃ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਅਸੀਸ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੁਰਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭੁਞ੍ਜੀਯਾਤ੍ਤਨ੍ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਕੁਝ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲੈਰ੍ਹੇਮਂ ਵਿਧਾਯਾਥ ਸ਼ਤਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਭੋਜਯੋਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਸੋਨਾ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਣ੍ਡਲਸ੍ਥੇ ਘਟੇ ऽਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯੇਤ੍ਸੁਤਸੌਭਾਗ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਘੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲੇ।
ऋਣਨਾਸ਼ਾਯ ਵਿਤ੍ਤਾਰ੍ਥਂ ਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਮਾਨਪਿ
ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕਾਉਣ ਤੇ ਧਨ ਲਈ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਅਙ੍ਗਾਰਕਸ੍ਯ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਯਜਨਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਮੈਂ ਅੰਗਾਰਕ ਦੀ ਗਾਇਤਰੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਹਸ੍ਤਾਯ ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਤੇ ਧੀਮਹੀਤਿ ਸਮੁਞ੍ਚਰੇਤ੍
ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ 'ਧੀਮਹਿ' ਨਾਲ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੌਮਸ੍ਯੈषਾ ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਜਪ੍ਤੁਃ ਸਰ੍ਵੇष੍ਟਸਿਦ੍ਧਿਦਾ
ਇਹ ਭੌਮ ਦੀ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।