ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਸੁਤਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਨ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ऽਚਿਰਾਤ੍
ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰੋ ਦੀਰ੍ਘੇਨ੍ਦੁਯੁਗ੍ਵ੍ਯੋਮ ਤਦੇਵੇਨ੍ਦੁਯੁਤਃ ਪੁਨਃ
ਇਹ ਅੱਖਰ ਹਨ: ਤਾ, ਰਾ, ਲੰਮਾ ਸੁਰ, ਚੰਦ, ਜੋੜਾ, ਅਕਾਸ਼, ਅਤੇ ਫਿਰ ਚੰਦ।
षਡਰ੍ਣੋ ऽਯਂ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਮਙ੍ਗਲਸ੍ਯਾਖਿਲੇष੍ਟਦਃ
ਇਹ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਮੰਤਰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਵਾਸਤੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਣੈਃ षਡ੍ਭਿਰਙ੍ਗਾਨਿ ਕ੍ਰੁਰ੍ਵਨ੍ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਧਰਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਇਹ ਛੇ ਮੰਤਰ-ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਕਰੈਰ੍ਬਿਭ੍ਰਾਣਮੀਸ਼ਾਨਸ੍ਵੇਦਜਂ ਭੂਂਸੁਤਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਯਾਦ ਕਰੇ।
ਸਮਿਦ੍ਭਿਰ੍ਜੁਹੁਯਾਦਗ੍ਨੌ ਸ਼ੈਵੇ ਪੀਠੇ ਯਜੇਤ੍ਕੁਜਮ੍
ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪੀਠ ਤੇ ਕੁਜ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰੇ।
ਮਙ੍ਗਲੋਭੂਮਿਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ऋਣਹਰ੍ਤਾ ਧਨਪ੍ਰਦਃ
ਮੰਗਲ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਕਰਜ਼ਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਲੋਹਿਤੋ ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਾਮਗਾਨਾਂ ਕृਪਾਕਰਃ
ਉਹ ਲੋਹਿਤ, ਲੋਹਿਤ-ਅੱਖ, ਅਤੇ ਸਾਮ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੈ।
ਅਙ੍ਗਾਰਕੋ ਮਹੀਸੂਨੁਃ ਸਰ੍ਵਰੋਗਾਪਹਾਰਕਃ
ਅੰਗਾਰਕਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਸਭ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਕ ਰ੍ਵਿਸ਼ਤਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮੂਰ੍ਤਯੋ ਭੂਸੁਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਕੀ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾਨਪਿ ਵਜ੍ਰਾਦੀਨੇਵਂ ਸਿਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ਮਨੁਃ
ਇਸ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਜਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ऽਥ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਵ੍ਰਤਾਰਂਭਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਸਰਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਰਦਾਨ੍ਧਾਵੇਦਪਾਮਾਰ੍ਗੇਣ ਵਾਗ੍ਯਤਾ
ਦੰਦ-ਸੰਬੰਧੀ ਰੀਤੀਆਂ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੁੱਪੀ ਧਾਰਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਸਂਭਾਰਾਨ੍ਰਕ੍ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਰਕ੍ਤਗੋਗੋਮਯਾਲਿਪ੍ਤਭੂਮੌ ਰਕ੍ਤਾਸਨੇ ਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਲਾਲ ਗਉ-ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ ਜਮੀਨ ਤੇ, ਲਾਲ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ।
ਮਙ੍ਗਲਾਦੀਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਸ੍ਵਕੀਯਾਙ੍ਗੇषੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਉਹ ਮੰਗਲ ਆਦਿ ਨਾਮ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਧਰਾਤ੍ਮਜਂ ਨਸੋਰਕ੍ਸ਼੍ਣੋਃ ਕੁਜਂ ਭੌਮਂ ਲਲਾਟਕੇ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨੱਕ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਤੇ, ਕੁਜ ਅਤੇ ਭੌਮ ਨੂੰ ਮੱਥੇ ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਅਙ੍ਗਾਰਕਂ ਸ਼ਿਖਾਯਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੇ ਚ ਮਹੀਸੁਤਮ੍
ਉਹ ਅੰਗਾਰਕਾ ਨੂੰ ਚੋਟੀ ਤੇ ਅਤੇ ਮਹੀਸੁਤ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਦਿ ਵृष੍ਟਿਕਰ੍ਤਾਰਮਾਪਾਦਾਨ੍ਤਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਮੌਸਮ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨੂੰ ਸਿਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਤੱਕ ਰੱਖੇ।
ਨ੍ਯਸੇਦਨ੍ਤੇ ਤਤੋ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਇਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨੂੰ ਅੰਤ ਤੇ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ, ਜੋ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯੈਵਂ ਨਿਜੇ ਦੇਹੇ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਦ੍ਧਰਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਏਕਵਿਂਸ਼ਤਿਕੋष੍ਠਾਢ੍ਯੇ ਤ੍ਰਿਕੋਣੇ ਤਾਮ੍ਰਪਤ੍ਰਗੇ
ਇੱਕ ਤਿਕੋਣ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਕੀ ਹਿੱਸੇ ਹਨ, ਤਾਮਬੇ ਦੀ ਪੱਟੀ 'ਤੇ—
ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵਮਾਰਾਧ੍ਯ ਮਙ੍ਗਲਾਦੀਨ੍ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮੰਗਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ।
ਤ੍ਰਿਕੋਣੇषੁ ਚ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਬਹਿਰष੍ਟੌ ਚ ਮਾਤृਕਾਃ
ਤਿਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬਾਹਰਲੇ ਅਠ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਧੂਪਦੀਪੌ ਸਮਰ੍ਪ੍ਯਾਥ ਗੋਧੂਮਾਨ੍ਨਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਗੋਹੂੰ ਤੇ ਚੌਲ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਮਙ੍ਗਲਾਯ ਤਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਇਦਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਪਠੇਤ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੂਜਾਰੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਈ ਇਹ ਦੋ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇ।
ਸੁਤਾਰ੍ਥਿਨੀ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾ ਤ੍ਵਾਂ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਧ੍ਯਂ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਇਹ ਅਰਧਿਆ ਪਾਣੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਹੀਸੁਤ ਮਹਾਭਾਗ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਧ੍ਯਂ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਅਰਧਿਆ ਪਾਣੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਾਰਾਦ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਣਮੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਾਵਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਫਿਰ ਤਾਰਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਫਿਰੇ।
ਕੁਮਾਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਹਸ੍ਤਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਂ ਪ੍ਰਣਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਕਮਾਰਾ, ਜੋ ਹਥ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੰਗਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।