ਬਿਂਬਬੀਜੇਨ ਪੁਟਿਤਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਗੋਲ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭृਗੁਰ੍ਜਲੇਨ੍ਦੁਮਨ੍ਵਾਢ੍ਯਃ ਸੋਮਾਯ ਹृਦਯਾਨ੍ਤਿਮਃ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼, ਪਾਣੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਸੋਮਾ ਲਈ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਛਨ੍ਦਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਸੋਮੋ ऽਸ੍ਯ ਦੇਵਤਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਛੰਦ ਪੰਕਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਦੇਵੀਤਾ ਸੋਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
षਡ੍ਦੀਰ੍ਘੇਣ ਸ੍ਵਬੀਜੇਨ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਛੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਅੱਖਰ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਭ੍ਰਾਣਮਿष੍ਟਂ ਕੁਮੁਦਂ ਧ੍ਯਾਯੇਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਰਜਂ ਵਿਧੁਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੀਦਾ ਕਮਲ, ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਪੀਠੇ ਸੋਮਾਨ੍ਤਪੂਜਿਤੇ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪੂਜਿਤ ਆਸਨ 'ਤੇ, ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਕੇਸਰੇष੍ਵਙ੍ਗਪੂਜਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਤ੍ਰੇष੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਸਰਾਂ 'ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਪਤਿਆਂ 'ਤੇ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹੋਣ।
ਰਾਤ੍ਰਿਰਾਰ੍ਦ੍ਰਾ ਤਤੋ ਜ੍ਯੇਤ੍ਸ੍ਨਾ ਕਲਾ ਹਾਰਸਮਪ੍ਰਭਾ
ਰਾਤ ਨਮੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਫਿਰ ਜੋਤਸਨਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦ ਦੀ ਕਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਾਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਃਸ੍ਤਨਭਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਰਚਿਤਾਞ੍ਜਲਯਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਸਭ ਨੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਤਨ ਦੀ ਭਾਰ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਾਃ ਸਰੋਜਾਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਸਦृਸ਼ਾਨਨਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਮਲ-ਅੱਖੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਚੰਨ-ਵਾਂਗ ਮੁਖ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਆਦਿਤ੍ਯਭੂਸੁਤਬੁਧਮਨ੍ਦਦੇਵੇਜ੍ਯਰਾਹਵਃ
ਸੂਰਜ, ਧਰਤੀ, ਬੁਧ, ਸ਼ਨੀ, ਦੇਵਤੇ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਰਾਹੂ।
ਰਕ੍ਤਾਰੁਣਸ਼੍ਵੇਤਨੀਲਪੀਤਧੂਮ੍ਰਸਿਤਾਸਿਤਾਃ
ਲਾਲ, ਗੂੜ੍ਹਾ ਲਾਲ, ਚਿੱਟਾ, ਨੀਲਾ, ਪੀਲਾ, ਧੂੰਮਰ, ਸਲੇਟੀ ਅਤੇ ਕਾਲਾ।
ਸੋਕਪਾਲਾਂਸ੍ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਦ੍ਵਾਹ੍ਯੇ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਜਿਤਾਹਾਰੋ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਧ੍ਯਂ ਵਿਧੂਦਯੇ
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਕੇ, ਚੰਦ ਉਗਣ ਵੇਲੇ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਚ ਮਧ੍ਯਮੇ
ਪੱਛਮੀ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਦਾ ਸਮਾਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੋ।
ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪੀਠਪੂਜਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਆਸਨ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੁਰਭੀਪਯਸਾਪੂਰ੍ਯ੍ਯ ਤਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਛੂਹ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨਿਸ਼ਾਕਰਾਯਾਰ੍ਧ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਚੰਦ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਹੋ ਸਕਣ।
ਵषਾਨ੍ਤਰੇਣ ਸਵष੍ਟਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭੁਵਿਮਾਨਵਃ
ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਨਿਯਮਤ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਮੁਖਿ ਦ੍ਵਿਠਾਨ੍ਤੋ ऽਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮਨ੍ਤ੍ਰ ਉਦਾਹृਤਃ
ਇਹ ਗਿਆਨ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮੁਖੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ 'ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਸੁਤਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਨ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ऽਚਿਰਾਤ੍
ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤੇ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰੋ ਦੀਰ੍ਘੇਨ੍ਦੁਯੁਗ੍ਵ੍ਯੋਮ ਤਦੇਵੇਨ੍ਦੁਯੁਤਃ ਪੁਨਃ
ਇਹ ਅੱਖਰ ਹਨ: ਤਾ, ਰਾ, ਲੰਮਾ ਸੁਰ, ਚੰਦ, ਜੋੜਾ, ਅਕਾਸ਼, ਅਤੇ ਫਿਰ ਚੰਦ।
षਡਰ੍ਣੋ ऽਯਂ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਮਙ੍ਗਲਸ੍ਯਾਖਿਲੇष੍ਟਦਃ
ਇਹ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਮੰਤਰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਵਾਸਤੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਣੈਃ षਡ੍ਭਿਰਙ੍ਗਾਨਿ ਕ੍ਰੁਰ੍ਵਨ੍ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਧਰਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਇਹ ਛੇ ਮੰਤਰ-ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਕਰੈਰ੍ਬਿਭ੍ਰਾਣਮੀਸ਼ਾਨਸ੍ਵੇਦਜਂ ਭੂਂਸੁਤਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਯਾਦ ਕਰੇ।
ਸਮਿਦ੍ਭਿਰ੍ਜੁਹੁਯਾਦਗ੍ਨੌ ਸ਼ੈਵੇ ਪੀਠੇ ਯਜੇਤ੍ਕੁਜਮ੍
ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪੀਠ ਤੇ ਕੁਜ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰੇ।
ਮਙ੍ਗਲੋਭੂਮਿਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ऋਣਹਰ੍ਤਾ ਧਨਪ੍ਰਦਃ
ਮੰਗਲ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਕਰਜ਼ਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਲੋਹਿਤੋ ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਾਮਗਾਨਾਂ ਕृਪਾਕਰਃ
ਉਹ ਲੋਹਿਤ, ਲੋਹਿਤ-ਅੱਖ, ਅਤੇ ਸਾਮ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੈ।
ਅਙ੍ਗਾਰਕੋ ਮਹੀਸੂਨੁਃ ਸਰ੍ਵਰੋਗਾਪਹਾਰਕਃ
ਅੰਗਾਰਕਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਸਭ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਕ ਰ੍ਵਿਸ਼ਤਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮੂਰ੍ਤਯੋ ਭੂਸੁਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਕੀ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।