ਸੁਧਾਬੀਜਂ ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਕਰਤਲੇ ਲਿਖੇਤ੍
ਸੰਧੂਰ ਨਾਲ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੀ ਹਥੇਲੀ 'ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਬੀਜ ਲਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਾਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਨਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ (੧੦੮) ਵਾਰ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਪਾਤ੍ਰਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯਾਂਬਰੇਣ ਵਰਣੇ ਰਵੇਃ
ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਸਿਰ ਦੇ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾਧਕੇਨ ਸ੍ਵਕੈਕ੍ਯੇਨ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਧਿਯਾ ਜਪਨ੍
ਸਾਧਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਾਞ੍ਜਲਿਂ ਭੂਯੋ ਜਪੇਦष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਤੁष੍ਟੋ ਦਿਨੇਸ਼ੋ ऽਸ੍ਮੈ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਯਸ਼ਃ ਸੁਖਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਰ੍ਧ੍ਯਦਾਨਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਇਹ ਅਰਧਿਆ ਦੀ ਭੇਟ ਆਯੁ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਤੇਜੋਵੀਰ੍ਯਯਸ਼ਃਕੀਰ੍ਤਿਵਿਦ੍ਯਾਵਿਭਵਭੋਗਦਮ੍
ਇਹ ਤੇਜ, ਤਾਕਤ, ਯਸ਼, ਕੀਰਤੀ, ਗਿਆਨ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਭੋਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਮਨੁਂ ਜਪਨ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਦੁਃਖਂ ਨੈਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਵਿਯਦ੍ਵਹ੍ਨਿਮਰੁਤ੍ਸਾਦ੍ਯਾਨ੍ਤਾਰ੍ਵੀਸੇਂਦੁਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਬਿਂਬਬੀਜੇਨ ਪੁਟਿਤਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਗੋਲ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭृਗੁਰ੍ਜਲੇਨ੍ਦੁਮਨ੍ਵਾਢ੍ਯਃ ਸੋਮਾਯ ਹृਦਯਾਨ੍ਤਿਮਃ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼, ਪਾਣੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਸੋਮਾ ਲਈ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਛਨ੍ਦਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਸੋਮੋ ऽਸ੍ਯ ਦੇਵਤਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਛੰਦ ਪੰਕਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਦੇਵੀਤਾ ਸੋਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
षਡ੍ਦੀਰ੍ਘੇਣ ਸ੍ਵਬੀਜੇਨ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਛੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਅੱਖਰ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਭ੍ਰਾਣਮਿष੍ਟਂ ਕੁਮੁਦਂ ਧ੍ਯਾਯੇਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਰਜਂ ਵਿਧੁਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੀਦਾ ਕਮਲ, ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਪੀਠੇ ਸੋਮਾਨ੍ਤਪੂਜਿਤੇ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪੂਜਿਤ ਆਸਨ 'ਤੇ, ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਕੇਸਰੇष੍ਵਙ੍ਗਪੂਜਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਤ੍ਰੇष੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਸਰਾਂ 'ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਪਤਿਆਂ 'ਤੇ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹੋਣ।
ਰਾਤ੍ਰਿਰਾਰ੍ਦ੍ਰਾ ਤਤੋ ਜ੍ਯੇਤ੍ਸ੍ਨਾ ਕਲਾ ਹਾਰਸਮਪ੍ਰਭਾ
ਰਾਤ ਨਮੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਫਿਰ ਜੋਤਸਨਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦ ਦੀ ਕਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਾਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਃਸ੍ਤਨਭਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਰਚਿਤਾਞ੍ਜਲਯਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਸਭ ਨੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਤਨ ਦੀ ਭਾਰ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਾਃ ਸਰੋਜਾਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਸਦृਸ਼ਾਨਨਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਮਲ-ਅੱਖੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਚੰਨ-ਵਾਂਗ ਮੁਖ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਆਦਿਤ੍ਯਭੂਸੁਤਬੁਧਮਨ੍ਦਦੇਵੇਜ੍ਯਰਾਹਵਃ
ਸੂਰਜ, ਧਰਤੀ, ਬੁਧ, ਸ਼ਨੀ, ਦੇਵਤੇ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਰਾਹੂ।
ਰਕ੍ਤਾਰੁਣਸ਼੍ਵੇਤਨੀਲਪੀਤਧੂਮ੍ਰਸਿਤਾਸਿਤਾਃ
ਲਾਲ, ਗੂੜ੍ਹਾ ਲਾਲ, ਚਿੱਟਾ, ਨੀਲਾ, ਪੀਲਾ, ਧੂੰਮਰ, ਸਲੇਟੀ ਅਤੇ ਕਾਲਾ।
ਸੋਕਪਾਲਾਂਸ੍ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਦ੍ਵਾਹ੍ਯੇ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਜਿਤਾਹਾਰੋ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਧ੍ਯਂ ਵਿਧੂਦਯੇ
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਕੇ, ਚੰਦ ਉਗਣ ਵੇਲੇ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਚ ਮਧ੍ਯਮੇ
ਪੱਛਮੀ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਦਾ ਸਮਾਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੋ।
ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪੀਠਪੂਜਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਆਸਨ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੁਰਭੀਪਯਸਾਪੂਰ੍ਯ੍ਯ ਤਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਛੂਹ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨਿਸ਼ਾਕਰਾਯਾਰ੍ਧ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਚੰਦ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਹੋ ਸਕਣ।
ਵषਾਨ੍ਤਰੇਣ ਸਵष੍ਟਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭੁਵਿਮਾਨਵਃ
ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਨਿਯਮਤ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਮੁਖਿ ਦ੍ਵਿਠਾਨ੍ਤੋ ऽਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮਨ੍ਤ੍ਰ ਉਦਾਹृਤਃ
ਇਹ ਗਿਆਨ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮੁਖੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ 'ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।