ਉषਾਂ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਭਾਂ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਕਾਨ੍ਯਜੇਤ੍
ਉਹ ਉਸ਼ਾ, ਗਿਆਨ, ਪ੍ਰਭਾ, ਸੰਧਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਾਦਿਕਾਨਿष੍ਟ੍ਵਾ ਭੂਮਿਜਂ ਚ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਮ੍
ਅਰਯਮਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭੂਮੀਜ ਅਤੇ ਸ਼ਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾਨਪਿ ਵਜ੍ਰਾਦ੍ਯਾਨ੍ਪੂਜਯੇਤ੍ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਗਿਆਨਵਾਨ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ, ਵਜਰ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸਮਾਹਿਤੋ ਦਿਨੇਸ਼ਾਯ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਧ੍ਯਂ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦਿਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ।
ਵਿਧਾਯ ਮਣ੍ਡਲਂ ਭਾਨੋਃ ਪੀਠਂ ਪੂਰ੍ਵਵਦਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਸੂਰਜ ਦਾ ਚੱਕਰ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਾਤ੍ਰਂ ਤਾਮ੍ਰਮਯਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਤੋਯਗ੍ਰਾਹਿ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਤਾਂਬੇ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਪਾਤਰ, ਜੋ ਇਕ ਪ੍ਰਸਥ ਪਾਣੀ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੋਵੇ, ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਲੋਮਮਾਤृਕਾਮੂਲਮੁਞ੍ਚਰਨ੍ਪੂਰਯੇਜ੍ਜਲੈਃ
ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਉਲਟ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਙ੍ਕੁਮਂ ਰੋਜਨਾਂ ਰਾਜੀਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਮ੍
ਕੁੰਕੁਮ, ਰੋਜਨਾ, ਕੇਸਰ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ, ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਿਲਵੇਣੁਯਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਸਲਿਲੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਤਿਲ, ਬਾਂਸ ਅਤੇ ਜੌ, ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਧੂਪਦੀਪਨੈਵੇਦ੍ਯਾਦ੍ਯੈ ਰ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੁਧਾਬੀਜਂ ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਕਰਤਲੇ ਲਿਖੇਤ੍
ਸੰਧੂਰ ਨਾਲ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੀ ਹਥੇਲੀ 'ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਬੀਜ ਲਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਾਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਨਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ (੧੦੮) ਵਾਰ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਪਾਤ੍ਰਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯਾਂਬਰੇਣ ਵਰਣੇ ਰਵੇਃ
ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਸਿਰ ਦੇ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾਧਕੇਨ ਸ੍ਵਕੈਕ੍ਯੇਨ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਧਿਯਾ ਜਪਨ੍
ਸਾਧਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਾਞ੍ਜਲਿਂ ਭੂਯੋ ਜਪੇਦष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਤੁष੍ਟੋ ਦਿਨੇਸ਼ੋ ऽਸ੍ਮੈ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਯਸ਼ਃ ਸੁਖਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਰ੍ਧ੍ਯਦਾਨਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਇਹ ਅਰਧਿਆ ਦੀ ਭੇਟ ਆਯੁ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਤੇਜੋਵੀਰ੍ਯਯਸ਼ਃਕੀਰ੍ਤਿਵਿਦ੍ਯਾਵਿਭਵਭੋਗਦਮ੍
ਇਹ ਤੇਜ, ਤਾਕਤ, ਯਸ਼, ਕੀਰਤੀ, ਗਿਆਨ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਭੋਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਮਨੁਂ ਜਪਨ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਦੁਃਖਂ ਨੈਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਵਿਯਦ੍ਵਹ੍ਨਿਮਰੁਤ੍ਸਾਦ੍ਯਾਨ੍ਤਾਰ੍ਵੀਸੇਂਦੁਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਬਿਂਬਬੀਜੇਨ ਪੁਟਿਤਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਗੋਲ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭृਗੁਰ੍ਜਲੇਨ੍ਦੁਮਨ੍ਵਾਢ੍ਯਃ ਸੋਮਾਯ ਹृਦਯਾਨ੍ਤਿਮਃ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼, ਪਾਣੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਸੋਮਾ ਲਈ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਛਨ੍ਦਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਸੋਮੋ ऽਸ੍ਯ ਦੇਵਤਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਛੰਦ ਪੰਕਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਦੇਵੀਤਾ ਸੋਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
षਡ੍ਦੀਰ੍ਘੇਣ ਸ੍ਵਬੀਜੇਨ षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਛੇ ਲੰਬੇ ਅੱਖਰਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਅੱਖਰ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਭ੍ਰਾਣਮਿष੍ਟਂ ਕੁਮੁਦਂ ਧ੍ਯਾਯੇਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਰਜਂ ਵਿਧੁਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੀਦਾ ਕਮਲ, ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨ ਪੀਠੇ ਸੋਮਾਨ੍ਤਪੂਜਿਤੇ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੋਮ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪੂਜਿਤ ਆਸਨ 'ਤੇ, ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਕੇਸਰੇष੍ਵਙ੍ਗਪੂਜਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਤ੍ਰੇष੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਸਰਾਂ 'ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਪਤਿਆਂ 'ਤੇ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹੋਣ।
ਰਾਤ੍ਰਿਰਾਰ੍ਦ੍ਰਾ ਤਤੋ ਜ੍ਯੇਤ੍ਸ੍ਨਾ ਕਲਾ ਹਾਰਸਮਪ੍ਰਭਾ
ਰਾਤ ਨਮੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਫਿਰ ਜੋਤਸਨਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦ ਦੀ ਕਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਾਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਃਸ੍ਤਨਭਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਰਚਿਤਾਞ੍ਜਲਯਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਸਭ ਨੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਤਨ ਦੀ ਭਾਰ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਾਃ ਸਰੋਜਾਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਸਦृਸ਼ਾਨਨਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਮਲ-ਅੱਖੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਚੰਨ-ਵਾਂਗ ਮੁਖ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।