ਧ੍ਯਾਤ੍ਵੈਵਂ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਵਸੁਲਕ੍ਸ਼ਂ ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪੇ ਅਤੇ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੋਮ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਪੀਠਯਜਨੇ ਧਰ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਸ੍ਥਲੇ ਯਜੇਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪੀਠ ਦੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਧਰਮ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪਰਮਾਦਿਮੁਖਂ ਮਧ੍ਯੇ ਖਬਿਂਬਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਹ ਉੱਚਤਮ, ਆਦਿ-ਮੁਖ ਨੂੰ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼-ਚਕ੍ਰ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪੂਜੇ।
ਦੀਪ੍ਤਾ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਜਯਾ ਭਦ੍ਰਾ ਵਿਭੂਤਿਰ੍ਵਿਮਲਾ ਤਥਾ
ਉਜਲ, ਸੁਖਮ, ਜੇਤੂ, ਸ਼ੁਭ, ਵਭੂਤੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ — ਇਹ ਸਭ।
ਹ੍ਰਸ੍ਵਤ੍ਰਯੋਕ੍ਤਿਜਾਃ ਕ੍ਲੀਬਹੀ ਨਾ ਵਹ੍ਨੀਨ੍ਦੁਸਂਯੁਤਾਃ
ਤਿੰਨ ਛੋਟੇ ਉਚਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨਪੁੰਸਕ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਾ ਤੇ ਸृष੍ਟਿਃ ਸ਼ੇषਾਨ੍ਵਿਤਾਪ੍ਯਸੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਹੈ; ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਾਰਾਦ੍ਯੋ ऽਯਂ ਪੀਠਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਨੇਨਾਸਨਮਾਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਤਾਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਪੀਠ ਮੰਤ੍ਰ ਆਸਨ ਨਿਰਧਾਰਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇ।
ਨਵਾਰ੍ਣਾਯ ਚ ਮਨਵੇ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸਂਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਨੌ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਲਈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਮਨਵ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰੇ।
ਤਤਃ षਡਙ੍ਗਾਮਾਰਾਧ੍ਯ ਦ੍ਵਿਕ੍ਸ਼੍ਵष੍ਟਾਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਅੱਠ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸੂਰ੍ਯਂ ਦਿਸ਼ਾਸੁ ਸਦ੍ਯਾਦਿਪਞ੍ਚ ਹ੍ਰਸ੍ਵਾਦਿਕਾਨਿਮਾਨ੍
ਉਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਸਦਿਆ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪੰਜ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਉਚਾਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ।
ਉषਾਂ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਭਾਂ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਕਾਨ੍ਯਜੇਤ੍
ਉਹ ਉਸ਼ਾ, ਗਿਆਨ, ਪ੍ਰਭਾ, ਸੰਧਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਾਦਿਕਾਨਿष੍ਟ੍ਵਾ ਭੂਮਿਜਂ ਚ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਮ੍
ਅਰਯਮਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭੂਮੀਜ ਅਤੇ ਸ਼ਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾਨਪਿ ਵਜ੍ਰਾਦ੍ਯਾਨ੍ਪੂਜਯੇਤ੍ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਗਿਆਨਵਾਨ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ, ਵਜਰ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸਮਾਹਿਤੋ ਦਿਨੇਸ਼ਾਯ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਧ੍ਯਂ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦਿਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ।
ਵਿਧਾਯ ਮਣ੍ਡਲਂ ਭਾਨੋਃ ਪੀਠਂ ਪੂਰ੍ਵਵਦਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਸੂਰਜ ਦਾ ਚੱਕਰ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਾਤ੍ਰਂ ਤਾਮ੍ਰਮਯਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਤੋਯਗ੍ਰਾਹਿ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਤਾਂਬੇ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਪਾਤਰ, ਜੋ ਇਕ ਪ੍ਰਸਥ ਪਾਣੀ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੋਵੇ, ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਲੋਮਮਾਤृਕਾਮੂਲਮੁਞ੍ਚਰਨ੍ਪੂਰਯੇਜ੍ਜਲੈਃ
ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਉਲਟ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਙ੍ਕੁਮਂ ਰੋਜਨਾਂ ਰਾਜੀਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਮ੍
ਕੁੰਕੁਮ, ਰੋਜਨਾ, ਕੇਸਰ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ, ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਿਲਵੇਣੁਯਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਸਲਿਲੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਤਿਲ, ਬਾਂਸ ਅਤੇ ਜੌ, ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਧੂਪਦੀਪਨੈਵੇਦ੍ਯਾਦ੍ਯੈ ਰ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੁਧਾਬੀਜਂ ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਕਰਤਲੇ ਲਿਖੇਤ੍
ਸੰਧੂਰ ਨਾਲ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੀ ਹਥੇਲੀ 'ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਬੀਜ ਲਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਾਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਨਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ (੧੦੮) ਵਾਰ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਪਾਤ੍ਰਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯਾਂਬਰੇਣ ਵਰਣੇ ਰਵੇਃ
ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਸਿਰ ਦੇ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾਧਕੇਨ ਸ੍ਵਕੈਕ੍ਯੇਨ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਧਿਯਾ ਜਪਨ੍
ਸਾਧਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਾਞ੍ਜਲਿਂ ਭੂਯੋ ਜਪੇਦष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਤੁष੍ਟੋ ਦਿਨੇਸ਼ੋ ऽਸ੍ਮੈ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਯਸ਼ਃ ਸੁਖਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਰ੍ਧ੍ਯਦਾਨਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਇਹ ਅਰਧਿਆ ਦੀ ਭੇਟ ਆਯੁ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਤੇਜੋਵੀਰ੍ਯਯਸ਼ਃਕੀਰ੍ਤਿਵਿਦ੍ਯਾਵਿਭਵਭੋਗਦਮ੍
ਇਹ ਤੇਜ, ਤਾਕਤ, ਯਸ਼, ਕੀਰਤੀ, ਗਿਆਨ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਭੋਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਮਨੁਂ ਜਪਨ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਦੁਃਖਂ ਨੈਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਵਿਯਦ੍ਵਹ੍ਨਿਮਰੁਤ੍ਸਾਦ੍ਯਾਨ੍ਤਾਰ੍ਵੀਸੇਂਦੁਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।