ਏਵਂ ਸਂਤਪ੍ਯ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਸੋਪਚਾਰਕੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਨਿਯਮਤ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਾਦ੍ਰਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਦਿਪ੍ਰਤਿਮਾਸਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਥ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਨ੍ਨੋਪਵਿਸ਼ੇਦ੍ਭੂਮੌ ਜਿਤਵਾਕ੍ਕ੍ਰਿਯਾਮਾਨਸਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੱਕ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ, ਕਰਮ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਨਾ ਬੈਠੇ।
ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸਮ੍ਯਙ੍ਨਾਨਾਪੁष੍ਪੋਪਹਾਰਕੈਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਮष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਧ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਮੂਲਾਨ੍ਤੇ ਙੇਂਤੇ ਗਣਪਤਿਂ ਤਤਃ
ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਅਰਧ ਦਾ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾ ਵਿਸृਜ੍ਯਾਥ ਯਜੇਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਂ ਪੁਨਃ
ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਿਵੇਦਿਤੇषੁ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਧਾਂਸ਼੍ਚ ਮੋਦਕਾਨ੍
ਭੋਗ ਲਗਾ ਕੇ, ਮੋਦਕਾਂ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵ੍ਰਤਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਵਧਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਤੱਕ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸੂਰ੍ਯੋਦਯਾਦਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚੇਦਸ੍ਤਮਾਰਭ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਜੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਸਮਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ऽਪਿ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗਜਭਗ੍ਰੇਨ ਨਿਂਬੇਨ ਸਿਤਾਰ੍ਕੇਂਣਾਥਵਾ ਪੁਨਃ
ਹਾਥੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਨੀਂਮ ਨਾਲ, ਚਿੱਟੇ ਅਰਕ ਨਾਲ ਜਾਂ ਫਿਰ,
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਕਰੇ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਚੰਦ 'ਰਾਹੂ' ਵਲੋਂ ਗ੍ਰਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਦ੍ਯੂਤੇ ਵਿਵਾਦੇ ਸਮਰੇ ਵ੍ਯਵਹਾਰੇ ਜਯਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੂਏ, ਝਗੜੇ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਮਾਂਸੇਂਦੁਮਨ੍ਵਾਗ੍ਰਾ ਕਰ੍ਣੋਚ੍ਛਿष੍ਟਗਣੇ ਵਦੇਤ੍
ਸਮਝਦਾਰੀ ਜੀਭ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਕੰਨ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਲਿਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਯਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਨ ਚੇਦ੍ਵਰ੍ਣੋ ऽਖਿਲੇष੍ਟਦਃ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਬਲੀ ਦੇਣ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੇ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਖਰ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤੀਤਿ ਚ ਪਿਸ਼ਾਚੀਤਿ ਲਿਖੇਞ੍ਚੈਵਾਗ੍ਰਿਂਸੁਂਦਰੀ
‘ਹਸਤੀ’, ‘ਪਿਸਾਚੀ’ ਅਤੇ ‘ਅਗ੍ਰਿੰਸੁੰਦਰਿ’ ਲਿਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਦੈਃ ਸਰ੍ਵਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗਾਨਿ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਸਰਵ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜ ਅੰਗ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਥਾਭਿਧਾਸ੍ਯੇ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਕ੍ਰਤੁਣ੍ਡਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਕਰਤੁੰਡ ਦੀ ਉੱਤਮ ਬਾਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸਦੀਰ੍ਘੋ ਦਾਰਕੋ ਵਾਯੁਰ੍ਵਰ੍ਮਾਨ੍ਤੋ ऽਯਂ ਰਸਾਰ੍ਣਕਃ
ਲੰਮੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਮੁੰਡਾ, ਹਵਾ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਇਹ ਰਸ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।
ਵਕ੍ਰਤੁਣ੍ਡਾਭਿਧੋ ਬੀਜਂ ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਕਵਚਂ ਪੁਨਃ
ਬੀਜ ਦਾ ਨਾਮ ਵਕਰਤੁੰਡ ਹੈ, ‘ਵੰ’ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਕਵਚ।
ਕृਤ੍ਵਾ षਡਙ੍ਗਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਣਾਨ੍ਭ੍ਰੂਮਧ੍ਯੇ ਚ ਗਲੇ ਹृਦਿ
ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਭ੍ਰੂ-ਮੱਧ, ਗਲੇ ਤੇ ਹਿਰਦੇ 'ਤੇ ਲਗਾ ਕੇ,
ਉਦ੍ਯਦਰ੍ਕਦ੍ਯੁਤਿਂ ਹਸ੍ਤੈਃ ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ਵਰਾਭਯਾਨ੍
ਉਠਦੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਹੱਥ, ਪਾਸ, ਅੰਕੁਸ਼, ਵਰ ਤੇ ਅਭੈ ਮੂਦਰਾ ਫੜ ਕੇ,
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵੈਵਂ ਪ੍ਰਜਪੇਤ੍ਤਰ੍ਕਲਕ੍ਸ਼ਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਦਸ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਦੇ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਮੂਰ੍ਤੇਨ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਮਾਵਾਹ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਮੂਰਤ ਨਾਲ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਵਾਹਨ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਜੇਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵਿਧਾਤ੍ਰੀਂ ਚ ਭੋਗਦਾਂ ਵਿਪ੍ਰਘਾਤਿਨੀਮ੍
ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਰਚਨਹਾਰ, ਭੋਗ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਲਾਗ੍ਰੇषੁ ਵਕ੍ਰਤੁਣ੍ਡ ਏਕਦਂष੍ਟ੍ਰਮਹੋਦਰੌ
ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਵਕਰਤੁੰਡ, ਇੱਕ ਦੰਦ ਤੇ ਵੱਡਾ ਪੇਟ ਵਾਲਾ,
ਧੂਮ੍ਰਵਰ੍ਣਸ੍ਤਤੋ ਬਾਹ੍ਯੇ ਲੋਕੇਸ਼ਾਨ੍ਹੇਤਿਸਂਯੁਤਾਨ੍
ਧੂੰਏਂ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਬਾਹਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ,
ਸਾਧਂਯੇਦਖਿਲਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਵਕ੍ਰਤੁਣ੍ਡ ਪ੍ਰਂਸਾਦਤਃ
ਉਹ ਵਕਰਤੁੰਡ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਹਵਿष੍ਯਾਸ਼ੀ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ ਚ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਹਵਿਸ਼ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ।