ਏਵਮਾਰਾਧ੍ਯ ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ਂ ਸਾਧਯੇਤ੍ਸ੍ਵਮਨੋਰਥਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਘਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰੋ।
ਤਰ੍ਪਯੇਦਂਬੁਭਿਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰ੍ਗਜਾਸ੍ਯਂ ਦਿਨਸ਼ਃ ਸੁਧੀਃ
ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਸਮਝਦਾਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਾਥੀ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰੇ।
ਕੁਮੁਦੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸਮਿਦ੍ਭਿਰ੍ਵਾਡਵਾਞ੍ਸ਼ੁਭੈਃ
ਮੰਤਰੀਆਂ ਲਈ ਕੁਮੁਦ ਫੁੱਲ, ਜਾਂ ਪੀਪਲ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਜਾਂ ਸੋਹਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਵਟੋਦ੍ਭਵੈਃ ਸਮਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਵਸ਼ਯੇਦਨ੍ਤਿਮਾਨ੍ਬੁਧਃ
ਵਟ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਖਰੀ ਵਿਘਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਗੋਦੁਗ੍ਧੇਨ ਗਵਾਂ ਲਾਭੋ ਦਧ੍ਨਾ ਸਰ੍ਵਸਮृਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਗਾਂਆਂ ਵਾਲਾ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਦਹੀਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਾਸਾਂਸਿ ਲਭਤੇ ਹੁਤ੍ਵਾ ਕੁਸੁਂਭਕੁਸੁਮੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਚੰਗੀਆਂ ਕੁਸੁੰਭ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨ ਤੇ, ਕੱਪੜੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਮੂਲੇਨਾਦੌ ਚਤੁਰ੍ਵਾਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਚ ਪ੍ਰਤਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਾਰਪੂਰ੍ਵਕਂ ਸਂਪ੍ਰਤਰ੍ਪ੍ਯ ਚ
ਮੂਲ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵੇਨ ਸਹਿਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਸਹਿਤਂ ਤੁ ਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ, ਦੇਵਤੇ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਨਾਮਾਦ੍ਯਰ੍ਣਬੀਜਾਨਿ ਤਾਨਿ ਸਨ੍ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਤਪ੍ਯ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਸੋਪਚਾਰਕੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਨਿਯਮਤ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਾਦ੍ਰਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਦਿਪ੍ਰਤਿਮਾਸਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਥ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਨ੍ਨੋਪਵਿਸ਼ੇਦ੍ਭੂਮੌ ਜਿਤਵਾਕ੍ਕ੍ਰਿਯਾਮਾਨਸਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੱਕ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ, ਕਰਮ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਨਾ ਬੈਠੇ।
ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸਮ੍ਯਙ੍ਨਾਨਾਪੁष੍ਪੋਪਹਾਰਕੈਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਪ੍ਰਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਮष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਧ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਮੂਲਾਨ੍ਤੇ ਙੇਂਤੇ ਗਣਪਤਿਂ ਤਤਃ
ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਅਰਧ ਦਾ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾ ਵਿਸृਜ੍ਯਾਥ ਯਜੇਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਂ ਪੁਨਃ
ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਿਵੇਦਿਤੇषੁ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਧਾਂਸ਼੍ਚ ਮੋਦਕਾਨ੍
ਭੋਗ ਲਗਾ ਕੇ, ਮੋਦਕਾਂ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵ੍ਰਤਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਵਧਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਤੱਕ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸੂਰ੍ਯੋਦਯਾਦਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚੇਦਸ੍ਤਮਾਰਭ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਜੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਸਮਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ऽਪਿ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗਜਭਗ੍ਰੇਨ ਨਿਂਬੇਨ ਸਿਤਾਰ੍ਕੇਂਣਾਥਵਾ ਪੁਨਃ
ਹਾਥੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਨੀਂਮ ਨਾਲ, ਚਿੱਟੇ ਅਰਕ ਨਾਲ ਜਾਂ ਫਿਰ,
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਕਰੇ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਚੰਦ 'ਰਾਹੂ' ਵਲੋਂ ਗ੍ਰਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਦ੍ਯੂਤੇ ਵਿਵਾਦੇ ਸਮਰੇ ਵ੍ਯਵਹਾਰੇ ਜਯਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੂਏ, ਝਗੜੇ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਮਾਂਸੇਂਦੁਮਨ੍ਵਾਗ੍ਰਾ ਕਰ੍ਣੋਚ੍ਛਿष੍ਟਗਣੇ ਵਦੇਤ੍
ਸਮਝਦਾਰੀ ਜੀਭ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਕੰਨ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਲਿਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਯਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਨ ਚੇਦ੍ਵਰ੍ਣੋ ऽਖਿਲੇष੍ਟਦਃ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਬਲੀ ਦੇਣ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੇ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਖਰ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤੀਤਿ ਚ ਪਿਸ਼ਾਚੀਤਿ ਲਿਖੇਞ੍ਚੈਵਾਗ੍ਰਿਂਸੁਂਦਰੀ
‘ਹਸਤੀ’, ‘ਪਿਸਾਚੀ’ ਅਤੇ ‘ਅਗ੍ਰਿੰਸੁੰਦਰਿ’ ਲਿਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਦੈਃ ਸਰ੍ਵਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗਾਨਿ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਸਰਵ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜ ਅੰਗ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਥਾਭਿਧਾਸ੍ਯੇ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਕ੍ਰਤੁਣ੍ਡਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਕਰਤੁੰਡ ਦੀ ਉੱਤਮ ਬਾਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸਦੀਰ੍ਘੋ ਦਾਰਕੋ ਵਾਯੁਰ੍ਵਰ੍ਮਾਨ੍ਤੋ ऽਯਂ ਰਸਾਰ੍ਣਕਃ
ਲੰਮੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਮੁੰਡਾ, ਹਵਾ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਇਹ ਰਸ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।