ਸਾਧਨਾਭਾਵਿਨੀ ਹ੍ਯੇषਾ ਦੌਰ੍ਬੋਧੀਂ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ
ਪਰ ਜੇ ਸਾਮਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਹੁਣ ਸੁਣੋ ਕਿ ਇਹ ਰੁਕਾਵਟ ਕਿਵੇਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾਜ੍ਞਾਨਕृਤਾ ਸਾ ਤੁ ਦੌਰ੍ਬੋਧੀਤਿ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਜੋ ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਰੁਕਾਵਟ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਪੂਜਾਵਿਹੀਨੋ ਯਃ ਸ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਰਕਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵੇ ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਸ੍ਵਗਣੈਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪ ਵੀ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਪੁਰਾਣਮਿਤਿਹਾਸਂ ਚ ਸ਼ृਣੁਯਾਤ੍ਸ੍ਵਜਨੈਃ ਸਹ
ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸਾਂਗਸ਼ਯਿਕਂ ਤਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤੇਰ੍ਜਾਯਤੇ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਕਰਕੇ ਪੂਰਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਯਾਨ੍ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਧਕੋ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸਾਧਕ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ?
ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਮਾਂਸੇਂਦੁਮਨ੍ਵਾਢ੍ਯਾ ਸਾ ਪੁਨਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਾ
ਉਹ ਯਾਦ, ਜੋ ਮਾਸ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਹੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਤੇ ਜਨਮੁਞ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਤੋ ਮੇ ਵਸ਼ਮਾਨਯ
ਸਭ ਕੁਝ ਮੁਕਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਪ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆ।
ਗਣਕੋ ऽਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਵਿਯੁਦਾਦਿਕਾ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਗਣਕ ਹਨ, ਛੰਦ ਚੰਦਸ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਗਾਇਆਤਰੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਮਹਾਗਣਪਤਿਪ੍ਰੀਤਯੇ ਵਿਨਿਯੋਗਕਃ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਵੱਡੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹੈ।
ਗੁਹ੍ਯੇ ਬੀਜਂ ਪਦੋਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸਾਧਕਸਤ੍ਤਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਥਾਂ ਤੇ ਬੀਜ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਨ੍ਯਸੇਦਸ੍ਯ ਜਾਤਿਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਛੇ ਅੰਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਸਮੇਤ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।
ਗਾਮਾਦ੍ਯਂ ਚੈਵ ਭੂਰ੍ਲੋਕਂ ਨਾਭ੍ਯਨ੍ਤਂ ਪਾਦਯੋਰ੍ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਉਹ 'ਗ' ਅੱਖਰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਭੂਲੋਕ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੇ।
ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਂ ਚੈਵ ਗੂਮਾਦ੍ਯਂ ਕਣ੍ਠਦਿਮਸ੍ਤਕਾਵਧਿ
ਤੇ 'ਗੁ' ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸਵਰਗਲੋਕ, ਗਲੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੱਕ ਰੱਖੇ।
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮੁਞ੍ਚਾਰ੍ਯ ਮਾਤृਕਾਵਰ੍ਣਮੀਰਯੇਤ੍
ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੱਖਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ।
ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮੂਲੇਨ ਵ੍ਯਾਪਕਂ ਰਚਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
'ਕ੍ਸ਼' ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਮੂਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਬਣਾਏ।
ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਬਾਣਵਹ੍ਨੀਨ੍ਦੁਚਨ੍ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਨਿਗਮੈਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਪੰਜ ਬਾਣ, ਅੱਗ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਚੰਦ, ਅੱਖ ਤੇ ਮਾਰਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ।
ਭਾਲਦੇਸ਼ੇ ਮੁਖੇ ਕਣ੍ਠੇ ਹृਦਿ ਨਾਭ੍ਯੂਰੁਜਾਨੁषੁ
ਭਾਲ, ਮੂੰਹ, ਗਲਾ, ਦਿਲ, ਨਾਭੀ, ران, ਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਉੱਤੇ।
ਵਦੇਤ੍ਤਤ੍ਪੁਰੁषਾਯਾਨ੍ਤੇ ਵਿਦ੍ਮਹੇਤਿ ਪਦਂ ਤਤਃ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ 'ਤਤਪੁਰੁਸ਼ਾਯ ਵਿਦਮਹੇ' ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ।
ਤਨ੍ਨੋ ਦਨ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਚੋਵਰ੍ਣਾ ਦਯਾਦਿਤਿ ਵਦੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਫਿਰ 'ਤੰਨੋ ਦੰਤੀ ਪ੍ਰਚੋਵਰਣਾ ਦਯਾ' ਵਾਕ ਦੁਬਾਰਾ ਆਖੇ।
ਏਵਂ ਨ੍ਯਾਸਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯੇਦੇਵਂ ਹृਦਂਬੁਜੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਆਸ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਕੇ, ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਲਾਵੇ।
ਸਸ਼ਕ੍ਤਿਕਂ ਭੂषਿਤਾਙ੍ਗਂ ਦਨ੍ਤ ਚਕ੍ਰਾਦ੍ਯੁਦਾਯੁਧਮ੍
ਸ਼ਕਤੀ ਸਮੇਤ, ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਅੰਗ, ਦੰਦ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ।
ਚਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਅष੍ਟਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਤਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਚਾਰ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪੇ, ਅੱਠ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹਵਨ ਵਜੋਂ ਦੇਵੇ।
ਇਕ੍ਸ਼ਵਃ ਸਕ੍ਤਵੋ ਮੋਚਾਫਲਾਨਿ ਚਿਪਿਟਾਸ੍ਤਿਲਾਃ
ਗੰਨੇ, ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ, ਕੇਲੇ, ਚਿਉੜੇ ਤੇ ਤਿਲ।
ਪੀਠਮਾਧਾਰਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਦਿਪਰਤਤ੍ਵਾਨ੍ਤਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਆਸਨ, ਆਧਾਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਆਦਿ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪਰਮ ਤੱਤ ਤੱਕ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਭੂਪੁਰਂ ਤਦ੍ਬਹਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਮੇਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੌਕ ਬਣਾਕੇ, ਉਥੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਰਾ ਤੇਜੋਵਤੀ ਸਤ੍ਯਾ ਨਵਮੀ ਵਿਧ੍ਨਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਸਮ੍ਹਣੇ ਤੇਜੋਵਤੀ, ਸਤਿਆ, ਨਵਮੀ ਤੇ ਵਿਘਨ ਨਾਸਣੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪੀਠਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਯਮੇਤੇਨ ਦਦ੍ਯਾਦਾਸਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਅਸਨ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਚੰਗਾ ਅਸਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਕੋਣਬਾਹ੍ਯੇ ਪੂਰ੍ਵਾਦਿਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ਅਵਰ੍ਚਯੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਬਾਹਰੀ ਕੋਣਾਂ ਉੱਤੇ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਚਾਰੋ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।