ਦੌਰ੍ਬੋਧੀ ਚ ਕ੍ਰਮਾਦਾਸਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਸ਼ृਣੁषਅਵ ਮੇ
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਇਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਔਖੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਪੂਜਾਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਵਾ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਮੂਰਤੀ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਰੋਗੇ ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਥ ਨਤ੍ਵਾ ਸਂਪੂਞ੍ਚੇਦ੍ਗੁਰੁਮ੍
ਜਦੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਾਵਿਚ੍ਛੇਦਦੋषੋ ਮੇ ਮਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਚ੍ਚ ਤਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਵੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ, 'ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਉਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ।'
ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਸ਼ਿषਮਾਦਾਯ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਤ੍ਤਤੋਰ੍ऽਚਯੇਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੂਤਕਂ ਦ੍ਵਿਵਿਧਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਜਾਤਾਖ੍ਯਂ ਮृਤਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਸੂਤਕ ਦੋ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਇੱਕ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੂਜਾ ਮੌਤ ਵਾਲਾ।
ਮਨਸੈਵ ਯਜੇਦ੍ਦੇਵਂ ਮਨਸੈਵ ਜਪੇਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਸ਼ਿषਮਾਦਾਯ ਤਤੋ ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਰਮਂ ਚਰੇਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੁष੍ਟੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਸਮਾਪਨ੍ਨੋ ਯਥਾਲਬ੍ਧੋਪਚਾਰਙ੍ਕੈਃ
ਜੇ ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਤੰਗੀ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਪੂਜਾ ਦਾ ਸਾਮਾਨ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਾਸਾਧਨਵਸ੍ਤੂਨਾਮ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਜੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਸਾਧਨਾਭਾਵਿਨੀ ਹ੍ਯੇषਾ ਦੌਰ੍ਬੋਧੀਂ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ
ਪਰ ਜੇ ਸਾਮਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਹੁਣ ਸੁਣੋ ਕਿ ਇਹ ਰੁਕਾਵਟ ਕਿਵੇਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾਜ੍ਞਾਨਕृਤਾ ਸਾ ਤੁ ਦੌਰ੍ਬੋਧੀਤਿ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਜੋ ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਰੁਕਾਵਟ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਪੂਜਾਵਿਹੀਨੋ ਯਃ ਸ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਰਕਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵੇ ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਸ੍ਵਗਣੈਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪ ਵੀ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਪੁਰਾਣਮਿਤਿਹਾਸਂ ਚ ਸ਼ृਣੁਯਾਤ੍ਸ੍ਵਜਨੈਃ ਸਹ
ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸਾਂਗਸ਼ਯਿਕਂ ਤਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤੇਰ੍ਜਾਯਤੇ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਕਰਕੇ ਪੂਰਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਯਾਨ੍ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਧਕੋ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸਾਧਕ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ?
ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਮਾਂਸੇਂਦੁਮਨ੍ਵਾਢ੍ਯਾ ਸਾ ਪੁਨਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਾ
ਉਹ ਯਾਦ, ਜੋ ਮਾਸ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਹੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਤੇ ਜਨਮੁਞ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਤੋ ਮੇ ਵਸ਼ਮਾਨਯ
ਸਭ ਕੁਝ ਮੁਕਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਪ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆ।
ਗਣਕੋ ऽਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦੋ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਵਿਯੁਦਾਦਿਕਾ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਗਣਕ ਹਨ, ਛੰਦ ਚੰਦਸ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਗਾਇਆਤਰੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਮਹਾਗਣਪਤਿਪ੍ਰੀਤਯੇ ਵਿਨਿਯੋਗਕਃ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਵੱਡੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹੈ।
ਗੁਹ੍ਯੇ ਬੀਜਂ ਪਦੋਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸਾਧਕਸਤ੍ਤਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਥਾਂ ਤੇ ਬੀਜ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
षਡਙ੍ਗਾਨਿ ਨ੍ਯਸੇਦਸ੍ਯ ਜਾਤਿਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਛੇ ਅੰਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਸਮੇਤ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।
ਗਾਮਾਦ੍ਯਂ ਚੈਵ ਭੂਰ੍ਲੋਕਂ ਨਾਭ੍ਯਨ੍ਤਂ ਪਾਦਯੋਰ੍ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਉਹ 'ਗ' ਅੱਖਰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਭੂਲੋਕ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੇ।
ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਂ ਚੈਵ ਗੂਮਾਦ੍ਯਂ ਕਣ੍ਠਦਿਮਸ੍ਤਕਾਵਧਿ
ਤੇ 'ਗੁ' ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸਵਰਗਲੋਕ, ਗਲੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੱਕ ਰੱਖੇ।
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮੁਞ੍ਚਾਰ੍ਯ ਮਾਤृਕਾਵਰ੍ਣਮੀਰਯੇਤ੍
ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੱਖਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ।
ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮੂਲੇਨ ਵ੍ਯਾਪਕਂ ਰਚਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
'ਕ੍ਸ਼' ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਮੂਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਬਣਾਏ।
ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਬਾਣਵਹ੍ਨੀਨ੍ਦੁਚਨ੍ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਨਿਗਮੈਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਪੰਜ ਬਾਣ, ਅੱਗ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਚੰਦ, ਅੱਖ ਤੇ ਮਾਰਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ।
ਭਾਲਦੇਸ਼ੇ ਮੁਖੇ ਕਣ੍ਠੇ ਹृਦਿ ਨਾਭ੍ਯੂਰੁਜਾਨੁषੁ
ਭਾਲ, ਮੂੰਹ, ਗਲਾ, ਦਿਲ, ਨਾਭੀ, ران, ਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਉੱਤੇ।
ਵਦੇਤ੍ਤਤ੍ਪੁਰੁषਾਯਾਨ੍ਤੇ ਵਿਦ੍ਮਹੇਤਿ ਪਦਂ ਤਤਃ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ 'ਤਤਪੁਰੁਸ਼ਾਯ ਵਿਦਮਹੇ' ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ।