ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਗੁਰੁਣਾਂ ਸਾਦਰਂ ਨਰਃ
ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤੇਨ ਸ਼ਾਪੇਨ ਦਗ੍ਧੋ ऽਹਮਨ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ਧਾਗ੍ਨਿਨਾ
ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਅੰਦਰੋਂ ਭੁੱਖ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਵਦਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਟਸ੍ਥੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਸ਼ਾਚਰੇ
ਜਦੋਂ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ—
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਪ੍ਰਾਤ੍ਪਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ऽਤਿਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਧਰਮਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆ ਗਿਆ।
ਵਹਨ੍ਗਙ੍ਗਾਜਲਂ ਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਮਾਗਤਂ ਮੁਨਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਸ਼ਾਚੀਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌ ਚ ਤੌ
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ— ਪਿਸ਼ਾਚ ਤੇ ਰਾਖਸ—
ਅਸ਼ਕ੍ਤਾਸ੍ਤਂ ਧਰ੍षਯਿਤੁਮਿਦਮੂਚੁਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਰਹੇ, ਤੇ ਰਾਖਸਾਂ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ:
ਨਾਮਕੀਰ੍ਤਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਦੂਰਗਾਵਯਮ੍
ਨਾਮ ਜਪਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਰਾਖਸ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ।
ਨਾਮਪ੍ਰਾਵਰਣਂ ਵਿਪ੍ਰ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਭਯਯਾਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਨਾਮ ਦੀ ਚਾਦਰ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪਰਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਸਮਾਪਨ੍ਨਾ ਮਹਿਮ੍ਨਾ ਹ੍ਯਚ੍ਯੁਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਅਚਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾ ਲਈ।
ਗਙ੍ਗਾਜਲਾਭਿषੇਕੇਣ ਪਾਹ੍ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਤਕੋਚ੍ਚਯਾਤ੍
ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਸ ਤਾਰਯੇਨਗਤ੍ਸਰ੍ਵਮਿਤਿ ਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਸੂਰਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੇਨੋਪਾਯੇਨ ਲਭ੍ਯੇਤ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਮੁਕਤੀ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਤਯੈਵਾਕृਤਪੁਣ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਤਾਰਯਨ੍ਤਿ ਕਥਂ ਪਰਾਨ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਯਥਾ ਹਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਮਾਨਨ੍ਦਾਯ ਕਲਾਨਿਧਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹੈ,
ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਕਣਸ੍ਯਾਪਿ ਸਮਾਨਿਨ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਇਕ ਬੂੰਦ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਙ੍ਗਾਜਲਂ ਪੁਨਾਤ੍ਯੇਵ ਕੁਲਾਨਾਮੇਕਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍
ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਇਕਵੀਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗਾਜਲਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਪਾਹ੍ਮਸ੍ਮਾਨ੍ਪਾਪਕਰ੍ਮਿਣਃ
ਗੰਗਾ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਿਸ੍ਮਯਾ ਵਿष੍ਟੋ ਬਭੂਵ ਦ੍ਵਿਜਸਤਮਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਕਿਮੁ ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਭਾਵਾਣਾਂ ਮਹਤਾਂ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੀ ਹੋਵੇ?
ਸਰ੍ਵਪੂਤਹਿਤੋ ਭਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਰੋਤੀਤਿ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਭਗਤ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਦਲਸਂਮਿਸ਼੍ਰਂ ਤੇषੁ ਰਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਵਸੇਚਯਤ੍
ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ।
ਵਿਮृਜ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਭਾਵਮਭਵਨ੍ਦੇਵਤੋਪਮਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਸੋਚ ਮਿਟਾ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਬਣ ਗਏ।
ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ਵਿਵੁਧਰ੍षਭਾਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਏ।
ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਤੇ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਹ ਰਿਮਾਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੁੱਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਜਗਾਮ ਮਹਤੀਂ ਚਿਨ੍ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਗਾਨਧਾਨ੍
ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਡੂੰਘੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਮੂਲਂ ਮਹਾਵਾਕ੍ਯਂ ਬਭਾषੇ ऽਗਾਧਯਾ ਗਿਰਾ
ਉਸਨੇ ਧਰਮ ਦਾ ਮੂਲ ਮਹਾਨ ਉਪਦੇਸ਼ ਗੰਭੀਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ।
ਰਾਜਸ੍ਤਵਾਪਿ ਭਾਗਾਨ੍ਤੇ ਮਹਚ੍ਛ੍ਰੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵੀ, ਵੱਡੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਆਵੇਗੀ।
ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹਸ੍ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਆਸਥਾਨ 'ਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਗੁਰੁਪੂਜਾਪਰਾਯਣਾਃ
ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।