ਵਿष੍ਮੁਸੋਮਾਰ੍ਕਵਿਘ੍ਨਾਨਾਂ ਵੇਦਾਰ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਵਦ੍ਰਿਵਹ੍ਨਯਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੋਮ, ਸੂਰਜ, ਵਿਘਨ ਨਾਸਕ, ਵੇਦ, ਚੰਦ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਅੱਗ—
ਇਤਃ ਪੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਾਣਬੁਦ੍ਧਿਦੇਹਧਰ੍ਮਾਧਿਕਾਰਤਃ
ਇਥੋਂ, ਪ੍ਰਾਣ, ਬੁੱਧੀ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪੂਰਨਤਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਾਚਾ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾ ਮੁਦਰੇਣ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਬੋਲਣ ਨਾਲ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਪੇਟ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍ਪਣਂ ਭਵਤੁ ਠਦ੍ਵਯਮ੍
ਉਹ ਸਾਰਾ ਹੀ, ਚਾਹੇ ਜੜ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਤਾਰਂ ਤਤ੍ਸਦਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍ਪਣਮਸ੍ਤੁ ਮਨੁਰ੍ਮਤਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਸੱਚ, ਚੰਗਾ ਤੇ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮਨੂ ਦੇ ਕਹਿਣ ਅਨੁਸਾਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਵੇ।
ਅਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ਵਾ ਪ੍ਰਮਾਦਾਦ੍ਵਾ ਵੈਕਲ੍ਯਾਤ੍ਸਾਧਨਸ੍ਯ ਚ
ਜੇਕਰ ਅਗਿਆਨਤਾ, ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਜਾਂ ਸਾਧਨਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਕਰਕੇ,
ਦ੍ਰਵ੍ਯਹੀਨਂ ਕ੍ਰਿਯਾਹੀਨਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਹੀਨਂ ਮਯਾਨ੍ਯਥਾ
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਸਮੱਗਰੀ, ਕਰਮ ਜਾਂ ਮੰਤਰ ਦੀ ਘਾਟ ਨਾਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ,
ਯਨ੍ਮਯਾ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕਰ੍ਮ ਜਾਗ੍ਰਤ੍ਸ੍ਵਪ੍ਰਸੁषੁਪ੍ਤਿषੁ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਂ ਜਾਗਦੇ, ਸੁਪਨੇ ਜਾਂ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹਾਂ,
ਭੂਮੌ ਸ੍ਖਲਿਤਪਾਦਾਨਾਂ ਭੂਮਿਰੇਵਾਵਲਂਬਨਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਫਿਸਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਹੀ ਆਸਰਾ ਬਣਦੀ ਹੈ,
ਅਨ੍ਯਥਾ ਸ਼ਰਣਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਮੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਮਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ।
ਅਪਰਾਧਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ऽਹਰ੍ਨ੍ਨਿਸ਼ਂ ਮਯਾ
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਲਤੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਵਾਹਨਂ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਵਿਸਰ੍ਜਨਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਸੱਦਣਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਵੇਂ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯੈਵਂ ਤਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮੂਲਾਨ੍ਤੇ ਸ਼੍ਲੋਕਮੁਞ੍ਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਕੇ, ਯਾਜਕ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹੇ।
ਯਨ੍ਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਚ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਜਾਣਦੇ ਹਨ,
ਨਿਧਾਯ ਦੇਵਂ ਸਾਂਗਂ ਚ ਸ੍ਵੀਯਦृਤ੍ਸਰਸੀਰੁਹੇ
ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ,
ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਸ਼ਿਲਾਲਿਙ੍ਗਵਿਘ੍ਨਸੂਰ੍ਯਦ੍ਵਯਂ ਤਥਾ
ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਪੱਥਰ, ਲਿੰਗ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਸੂਰਜ ਵੀ,
ਅਕਾਲਮृਤ੍ਯੁਹਰਣਂ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਾਸ਼ਨ੍
ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨਾ,
ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਵਿष੍ਣੁਪਾਦੋਦਕਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਂ ਪਤ੍ਰਂ ਪੁष੍ਪਂ ਫਲਂ ਜਲਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਪੱਤੇ, ਫੁੱਲ, ਫਲ ਜਾਂ ਜਲ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਪੂਜਾ ਪਞ੍ਚਵਿਧਾ ਤਤ੍ਰ ਕਥਿਤਾ ਨਾਰਦਾਖਿਲੈਃ
ਇਥੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਦੌਰ੍ਬੋਧੀ ਚ ਕ੍ਰਮਾਦਾਸਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਸ਼ृਣੁषਅਵ ਮੇ
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਇਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਔਖੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਪੂਜਾਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਵਾ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਮੂਰਤੀ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਰੋਗੇ ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਥ ਨਤ੍ਵਾ ਸਂਪੂਞ੍ਚੇਦ੍ਗੁਰੁਮ੍
ਜਦੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਾਵਿਚ੍ਛੇਦਦੋषੋ ਮੇ ਮਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਚ੍ਚ ਤਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਵੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ, 'ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਉਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ।'
ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਸ਼ਿषਮਾਦਾਯ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਤ੍ਤਤੋਰ੍ऽਚਯੇਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੂਤਕਂ ਦ੍ਵਿਵਿਧਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਜਾਤਾਖ੍ਯਂ ਮृਤਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਸੂਤਕ ਦੋ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਇੱਕ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੂਜਾ ਮੌਤ ਵਾਲਾ।
ਮਨਸੈਵ ਯਜੇਦ੍ਦੇਵਂ ਮਨਸੈਵ ਜਪੇਨ੍ਮਨੁਮ੍
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਸ਼ਿषਮਾਦਾਯ ਤਤੋ ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਰਮਂ ਚਰੇਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੁष੍ਟੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਸਮਾਪਨ੍ਨੋ ਯਥਾਲਬ੍ਧੋਪਚਾਰਙ੍ਕੈਃ
ਜੇ ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਤੰਗੀ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਪੂਜਾ ਦਾ ਸਾਮਾਨ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਾਸਾਧਨਵਸ੍ਤੂਨਾਮ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਜੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।