ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੋਦ੍ਭਵਂ ਭਸ੍ਮ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕੇਣ ਤੁ
ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਸੁਆਹ ਲੈ ਕੇ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ—
ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਤਤ੍ਪੁਰੁषਾਘੋਰਸਦ੍ਯੋਜਾਤਾਦਿਨਾਮਭਿਃ
ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਤਤਪੁਰੁਸ਼, ਅਘੋਰ, ਸਦਯੋਜਾਤ ਆਦਿ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ—
ਸ਼ੈਵਂ ਸ਼ਾਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰਿਕੋਣਾ ਭਂ ਨਾਰੀਵਦ੍ਵਾ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤ ਦੇ ਉਪਾਸਕ, ਤਿਕੋਣ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾਉਣ, ਜਾਂ ਔਰਤ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਆਚਮ੍ਯ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਵਾਹ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਰੂਲ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਪੂਰਵ ਵਾਂਗ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਵੇ।
ਸਪ੍ਤਧਾ ਤਜ੍ਜਲੇਨਾਥ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਨਮਭਿषੇਚਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਪਵਿਤ੍ਰ ਜਲ ਨਾਲ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਦਾਯ ਵਾਮਹਸ੍ਤੇਂऽਬੁ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਪਾਣਿਨਾ
ਬਾਂਹੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲੇਨ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸ਼੍ਚੋਤਦ੍ਭਿਰ੍ਬਿਨ੍ਦੁਭਿਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਮੁਦ੍ਰਯਾ
ਮੂਲ ਤੋਂ ਟਪਕਦੇ ਬੂੰਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੱਚ ਦੀ ਮੂਦਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦਕ੍ਸ਼ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਨਾਸਿਕਾਨ੍ਤਿਕਮਾਨਯੇਤ੍
ਉਹ ਅੱਖਰ ਬਣਾਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਨੱਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯਾਨ੍ਤਰ੍ਗਤਂ ਤੇਨ ਕਲ੍ਮषਂ ਤਜ੍ਜਲਂ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨਾਲ ਅੰਦਰਲੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਧੋ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਉਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮੁੜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਕਲ੍ਪਿਤੇ ਕੁਲਿਸ਼ੋਪਲੇ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਫੈਂਕ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਵਿਦਯੁਤ ਪਥਰ ਉੱਤੇ ਪਾ ਦੇਵੇ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਹਸ੍ਤੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਦਾਚਮ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਫਿਰ, ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮੂੰਹ ਧੋ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਾਰ੍ਘਂ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਮੂਲਾਨ੍ਤੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਚ੍ਚਰਨ੍
ਅਰਘ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਮੂਲ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਘਂ ਤ੍ਰਿਰਨੇਨਾਥ ਦੇਵਂ ਰਵਿਗਤਂ ਸ੍ਮਰੇਤ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਰਘ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਅष੍ਟਾਂਵਿਂਸ਼ਤਿਵਾਰਂ ਵਾ ਗੁਹ੍ਯੇਤਿਮਨੁਨਾਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਜਾਂ ਅਠਾਈ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਗੁਪਤ ਮੰਤ੍ਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਂਬਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀਂ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਤਾਰਾਙ੍ਕਿਤੇ ऽਮ੍ਬਰੇ
ਕਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਚੰਮੜੀ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰਾਂ ਵृषਾਰੂਢਾਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਂ ਰਵਿਬਿਂਬਗਾਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਚਿੱਟਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ, ਬੈਲ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾਯਾਹ੍ਨੇ ਰਤ੍ਨਭੂषਾਢ੍ਯਾਂ ਪੀਤਕੌਸ਼ੇਯਵਾਸਸਾਮ੍
ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਦਾਪਦ੍ਮਧਰਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸੂਰ੍ਯਾਸਨਕृਤਾਸ਼੍ਰਯਾਮ੍
ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵੇष੍ਟਦੇਵਂ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਕਲ੍ਪਮਾਰ੍ਗਤਃ
ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਤਰਪਤ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾਯੁਧਂ ਵੈਨਤੇਯਂ ਸਂਤਰ੍ਪਯਾਮੀਤਿ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ ਵੈਨਤੇਯ ਨੂੰ 'ਮੈਂ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨ ਚ ਸ਼ੈਲੇਯਂ ਵੈष੍ਣਵਃ ਪਰਿਤਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਵੈਸ਼ਣਵ, ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੇਯ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰਪਤ ਕਰੇ।
ਪੂਜਾਗਾਰਂ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯਾਙ੍ਘ੍ਰੀ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਪੂਜਾ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਾਸ੍ਥਲਂ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਪੂਜਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਪੂਜਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਵਾਮਭਾਗੇ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪੁਨਃ
ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖੋ।
ਵਾਮੇ ਚ ਯਮੁਨਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਧਾਤਾਰਂ ਵਾਮਤਸ੍ਤਥਾ
ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਯਮੁਨਾ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਧਾਤਾ, ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵੀ।
ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਂਸ੍ਤਤੋ ऽਭ੍ਯਰ੍ਚੇਤ੍ਤਤ੍ਤਤ੍ਕਲ੍ਪੋਦਿਤਾਨ੍ਸੁਧੀਃ
ਫਿਰ, ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਦ੍ਰਃ ਸੁਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚੇਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਵੈष੍ਣਵਾ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਕਾਃ
ਭਦਰ, ਸੁਭਦਰ ਤੇ ਹੋਰ, ਇਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ।
ਵृषਭਸ਼੍ਚ ਮਹਾਕਾਲਃ ਸ਼ੈਵਾ ਵੈ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਕਾਃ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਤੇ ਮਹਾਕਾਲ, ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸੇਂਦੁਃ ਸ੍ਵਨਾਮਾਘਰ੍ਣਾਦ੍ਯਾ ਙੇਨਮੋਂਤਾ ਇਮੇ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਸੇਂਦੁ, ਸਵਨਾਮ, ਅਘਰਣ ਤੇ ਹੋਰ, 'ਨਮੋ' ਤੇ 'ਓਮ' ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਇੱਥੇ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਭੌਮਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਘ੍ਨਾਨੁਤ੍ਸਾਰ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਦਿਵਯ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਕੇ,