ਮਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਾਪੋ ਦੇਵ੍ਯਃ ਪੁਨਨ੍ਤੁ ਮਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਵਾਂ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ, ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ।
ਕ੍ਸ਼ਾਲਯਨ੍ਤਿ ਚ ਤਾਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦਾਪੋ ਦੇਵ੍ਯਃ ਪੁਨਨ੍ਤੁ ਮਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ, ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ।
ਲਲਾਟੇ ਕਰ੍ਣਯੋਰਕ੍ਸ਼੍ਣੋਰਾਪਸ੍ਤਦ੍ਧਨ੍ਤੁ ਵੋ ਨਮਃ
ਮੱਥੇ, ਕੰਨਾਂ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤੇ—ਜਲ ਉਹ ਹਟਾ ਦੇਵੇ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਨ੍ਤੋषਃ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰਾਸ੍ਤਿਕ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾ ਭਵਤੁ ਵੋ ਨਮਃ
ਸੰਤੋਖ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਗਿਆਨ—ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਹੋਣ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਿਬੇਦ੍ਧਿਰੁਦ੍ਧਂ ਨੋ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇषਾਂ ਤੁ ਨਿਯਤੋ ਵਿਧਿਃ
ਸਾਸ਼ ਰੋਕ ਕੇ ਇਹ ਪੀਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਸ੍ਵੇष੍ਟਦੇਵਂ ਸਮੁਦ੍ਵਾਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਮਣ੍ਡਲੇ
ਆਪਣੇ ਮਨ-ਭਾਵਤੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ—
ਵਾਸਸੀ ਪਰਿਧਾਯਾਥ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਦਿਕਂ ਸੁਧੀਃ
ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਬੁਧਿਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੰਧਿਆ ਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਥਵਾ ਭਸ੍ਮਨਾ ਸ੍ਨਾਤੋ ਰਜੋਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਾਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੁਆਹ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—
ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਤਥਾ ਨਾਰਾਯਣੇਨ ਮਾਧਵੇਨ ਚ
ਕੇਸ਼ਵ, ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ—
ਮਧੁਸੂਦਨਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਾਭ੍ਯਾਮੋष੍ਠੌ ਚ ਮਾਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਮਧੁਸੂਦਨ ਤੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹृषੀਕੇਸ਼ਪਦ੍ਮਨਾਭਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਞ੍ਚਰਣੌ ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਤੇ ਪਦਮਨਾਭ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਪੈਰ ਛੂਹਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਨ੍ਨਾਸਿਕੇ ਤਤਃ
ਅਗਲੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਨੱਕ ਛੂਹਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਧੋਕ੍ਸ਼ਜਨृਸਿਂਹਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਤਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਧੋਕਸ਼ਜ ਤੇ ਨਰਸਿੰਹ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਕੰਨ ਛੂਹਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਹਰਿਣਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾਂਸੌ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਚਮਨਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍
ਹਰੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਇਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਆਚਮਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਖੇ ਨਸੋਃ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਿਨ੍ਯਾਨਾਮਯਾ ਨੇਤ੍ਰਕਰ੍ਣਯੋਃ
ਮੂੰਹ, ਨੱਕ, ਤਰਜਨੀ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਕੰਨਾਂ 'ਤੇ—
ਆਤ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਸ਼ਿਵੈਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵੈਃ ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤੈਃ ਸ਼ੈਵਮੀਰਿਤਮ੍
ਆਤਮ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ, 'ਸਵਾਹਾ' ਦੇ ਅੰਤ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਰੀਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਸਿਵੈਰੇਵ ਸ਼ੈਵਂ ਸ੍ਵਾਹਾਵਸਾਨਿਕੈਃ
ਆਤਮ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ, 'ਸਵਾਹਾ' ਜਾਂ 'ਵਸਾਨ' ਵਰਗੇ ਅੰਤਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਰੀਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਾਗ੍ਲਜ੍ਜਾਸ਼੍ਰੀਮੁਖੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਚਮਨਮਰ੍ਥਦਮ੍
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਆਚਮਨ, ਜੋ ਲਾਭ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬੋਲੀ, ਲਾਜ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਨ੍ਦਕਂ ਹृਦਯੇ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰੇ ਚੈਵ ਭੁਜਦ੍ਵਯੇ
ਨੰਦਕਾ ਨੂੰ ਦਿਲ 'ਚ, ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਣਮੂਲੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਸ਼੍ਚ ਪृष੍ਟੇ ਨਾਭੌ ਕਕੁਦ੍ਯਪਿ
ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ, ਪਿੱਠ 'ਤੇ, ਨਾਭੀ 'ਤੇ, ਤੇ ਪਿੱਠ ਦੇ ਉੱਚੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ—
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੋਦ੍ਭਵਂ ਭਸ੍ਮ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕੇਣ ਤੁ
ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਸੁਆਹ ਲੈ ਕੇ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ—
ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਤਤ੍ਪੁਰੁषਾਘੋਰਸਦ੍ਯੋਜਾਤਾਦਿਨਾਮਭਿਃ
ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਤਤਪੁਰੁਸ਼, ਅਘੋਰ, ਸਦਯੋਜਾਤ ਆਦਿ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ—
ਸ਼ੈਵਂ ਸ਼ਾਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰਿਕੋਣਾ ਭਂ ਨਾਰੀਵਦ੍ਵਾ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤ ਦੇ ਉਪਾਸਕ, ਤਿਕੋਣ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾਉਣ, ਜਾਂ ਔਰਤ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਆਚਮ੍ਯ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਵਾਹ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਰੂਲ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਪੂਰਵ ਵਾਂਗ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਵੇ।
ਸਪ੍ਤਧਾ ਤਜ੍ਜਲੇਨਾਥ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਨਮਭਿषੇਚਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਪਵਿਤ੍ਰ ਜਲ ਨਾਲ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਦਾਯ ਵਾਮਹਸ੍ਤੇਂऽਬੁ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਪਾਣਿਨਾ
ਬਾਂਹੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲੇਨ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸ਼੍ਚੋਤਦ੍ਭਿਰ੍ਬਿਨ੍ਦੁਭਿਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਮੁਦ੍ਰਯਾ
ਮੂਲ ਤੋਂ ਟਪਕਦੇ ਬੂੰਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੱਚ ਦੀ ਮੂਦਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦਕ੍ਸ਼ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਨਾਸਿਕਾਨ੍ਤਿਕਮਾਨਯੇਤ੍
ਉਹ ਅੱਖਰ ਬਣਾਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਨੱਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯਾਨ੍ਤਰ੍ਗਤਂ ਤੇਨ ਕਲ੍ਮषਂ ਤਜ੍ਜਲਂ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨਾਲ ਅੰਦਰਲੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਧੋ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਉਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮੁੜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਕਲ੍ਪਿਤੇ ਕੁਲਿਸ਼ੋਪਲੇ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਫੈਂਕ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਵਿਦਯੁਤ ਪਥਰ ਉੱਤੇ ਪਾ ਦੇਵੇ।