ਵਿਲਿਪ੍ਯਪਾਦਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਵਾਰਿਣਾ
ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਲਗਾ ਕੇ, ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨਾਭਿਮਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਮृਦਂ ਵਾਮਕਰਸ੍ਯ ਚ
ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਨਾਭੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾਙ੍ਗੁਲ੍ਯਾ ਗਾਙ੍ਗਮृਗਮਾਦਾਯਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ਪੁਨਃ
ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਲੈ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਫਿਰ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਲਸ੍ਥਾਂ ਚ षਡਙ੍ਗੇषੁ ਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਵਿਲੇਪਯੇਤ੍
ਹਥੇਲੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੈ, ਉਹ ਛੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਭਾਵ੍ਯੇष੍ਟਮਯਂ ਸਰ੍ਵਮਾਨ੍ਤਰਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਛਾ ਰੂਪ ਸਮਝ ਕੇ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੂਰ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਭੁਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਪਾਦੋਦਕਸਂਭਵਾਮ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਪਾਣੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ।
ਤਯਾ ਸਂਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਦੇਹਗਤਂ ਮਲਮ੍
ਉਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਮਲ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੌਤੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਦੇ ਕਹੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ਕਾਲੌ ਚ ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮषਡਙ੍ਗਕੈਃ
ਥਾਂ ਤੇ ਸਮਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਕੇ, ਛੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਸਾਸ਼ ਦੀ ਕਾਬੂ-ਕਰਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੋਦਰਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕਰੈਃ ਸ੍ਪृष੍ਟਾਨਿ ਤੇ ਰਵੇਃ
ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ।
ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਮੇ ਦੇਵ ਦੇਹਿ ਤੀਰ੍ਥਂ ਦਿਵਾਕਰ
ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਸਹਾਰੇ, ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਬਖ਼ਸ਼ੋ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ।
ਨਰ੍ਮਦੇ ਸਿਂਧੁਕਾਵੇਰਿ ਜਲੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਸਂਨਿਧਿਂ ਕੁਰੁ
ਨਰਮਦਾ, ਸਿੰਧੂ, ਕਾਵੇਰੀ—ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਜਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਬਣਾਓ।
ਗੋਮੁਦ੍ਰਯਾਮृਤੀਕृਤ੍ਯ ਕਵਚੇਨਾਵਗੁਣ੍ਠ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਨੂੰ ਗੋਮੂਤਰ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਕਰਕੇ, ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਢਕਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ—
ਵਹ੍ਨ੍ਯਰ੍ਕੇਨ੍ਦੁਮਣ੍ਡਲਾਨਿ ਤਤ੍ਰ ਸਂਚਿਤਯੇਦ੍ਰੁਧਃ
ਉਥੇ ਅੱਗ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਨੂੰ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲੇਨ ਚੈਕਾਦਸ਼ਧਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਭਾਵਯੇਤ੍
ਉਥੇ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਗਿਆਰਾਂ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯੇਤ੍ਤਾਂ ਚ ਮਾਨਸੈਰੁਪਚਾਰਕੈਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਆਧਾਰਃ ਸਰ੍ਵਭਾਤਾਨਾਂ ਵਿष੍ਣੋਰਤੁਲਤੇਜਸਃ
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਸਰਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਜੋਤ—
ਇਤਿ ਨਤ੍ਵਾ ਸਮਾਰੁਨ੍ਧ੍ਯ ਸਪ੍ਤਚ੍ਛਿਦ੍ਰਾਣਿ ਸਾਧਕਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸੱਤ ਛੇਦ ਬੰਦ ਕਰਕੇ, ਸਾਧਕ—
ਨਿਮਜ੍ਜ੍ਯੋਨ੍ਮਜ੍ਜ੍ਯ ਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚੈਵਂ ਸਿਂਚੇਤ੍ਕਂ ਕੁਂਭਮੁਦ੍ਰਯਾ
ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਡੁਬੋ ਕੇ ਤੇ ਉੱਠਾ ਕੇ, ਕੁੰਭ ਮুদ্রਾ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮਨਵਸ੍ਤੇ ऽਤ੍ਰ ਕਥ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਾਨ੍ਤ੍ਰਿਕਾ ਮੁਨੇ
ਇਥੇ ਚਾਰ ਮਨੂਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਮਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਾਪੋ ਦੇਵ੍ਯਃ ਪੁਨਨ੍ਤੁ ਮਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਵਾਂ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ, ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ।
ਕ੍ਸ਼ਾਲਯਨ੍ਤਿ ਚ ਤਾਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦਾਪੋ ਦੇਵ੍ਯਃ ਪੁਨਨ੍ਤੁ ਮਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ, ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ।
ਲਲਾਟੇ ਕਰ੍ਣਯੋਰਕ੍ਸ਼੍ਣੋਰਾਪਸ੍ਤਦ੍ਧਨ੍ਤੁ ਵੋ ਨਮਃ
ਮੱਥੇ, ਕੰਨਾਂ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤੇ—ਜਲ ਉਹ ਹਟਾ ਦੇਵੇ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਨ੍ਤੋषਃ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰਾਸ੍ਤਿਕ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾ ਭਵਤੁ ਵੋ ਨਮਃ
ਸੰਤੋਖ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਗਿਆਨ—ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਹੋਣ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਿਬੇਦ੍ਧਿਰੁਦ੍ਧਂ ਨੋ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇषਾਂ ਤੁ ਨਿਯਤੋ ਵਿਧਿਃ
ਸਾਸ਼ ਰੋਕ ਕੇ ਇਹ ਪੀਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਸ੍ਵੇष੍ਟਦੇਵਂ ਸਮੁਦ੍ਵਾਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਮਣ੍ਡਲੇ
ਆਪਣੇ ਮਨ-ਭਾਵਤੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ—
ਵਾਸਸੀ ਪਰਿਧਾਯਾਥ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਦਿਕਂ ਸੁਧੀਃ
ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਬੁਧਿਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੰਧਿਆ ਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਥਵਾ ਭਸ੍ਮਨਾ ਸ੍ਨਾਤੋ ਰਜੋਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਾਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੁਆਹ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—
ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਤਥਾ ਨਾਰਾਯਣੇਨ ਮਾਧਵੇਨ ਚ
ਕੇਸ਼ਵ, ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ—
ਮਧੁਸੂਦਨਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਾਭ੍ਯਾਮੋष੍ਠੌ ਚ ਮਾਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਮਧੁਸੂਦਨ ਤੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।