ਏਕਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਪ੍ਰਮਿਤਸ੍ਯ ਜਪਸ੍ਯ ਚ
ਇੱਕਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਜਪ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ,
ਸਂਕਲ੍ਪੇਨ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾਤਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮੇ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਇਸ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ: 'ਮੋਖ ਦਿੰਦੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮੈਵਾਹਂ ਨ ਸਂਸਾਰੀ ਨਿਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤੋ ਨ ਸ਼ੋਕਭਾਕ੍
ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮ ਹੀ ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਨਹੀਂ, ਸਦਾ ਮੁਕਤ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ।
ਤਤਃ ਸਮਾਚਰੇਦ੍ਦੇਹਕृਤ੍ਯਂ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਤਥਾ
ਫਿਰ, ਸਰੀਰਕ ਕੰਮ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਧਿਧਾਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਦਾਚਾਰਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਤੇ ਸਦਾ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਦੀ ਲਕੜੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸਮੁਦ੍ਰਮੇਖਲੇ ਦੇਵਿ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਤਨਮਣ੍ਡਲੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਮਰ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ ਤੇ ਪਹਾੜ ਛਾਤੀ ਹਨ,
ਇਤਿ ਭੂਮਿਂ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਵਿਹਰੇਞ੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ऋषਯੋ ਦੇਵਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਯੇ ਚ ਗੁਹ੍ਯਕਾਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤੇ, ਭੂਤ ਤੇ ਗੁਪਤ ਜੀਵ ਜਾਵਣ,
ਇਤਿ ਤਾਲਤ੍ਰਯਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਃ ਪ੍ਰਾਵृਤ੍ਯ ਵਾਸਸਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਤਾਲੀ ਵਜਾ ਕੇ, ਸਿਰ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ,
ਮਲਂ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਸੌਚਂ ਤੁ ਮृਦਾਦ੍ਭਿਃ ਸਮੁਪਾਚਰੇਤ੍
ਮਲ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਰਯੋਃ ਸਪ੍ਤ ਵੈ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਰਿਤ੍ਰਿਵਰਂ ਚ ਪਾਦਯੋਃ
ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਨਸ੍ਪਤਿਂ ਚਾਥ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਨ੍ਮਨੁਨਾਮੁਨਾ
ਪੌਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਮਨੁ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਂ ਚ ਮੇਧਾਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਦੇਹਿ ਵਨਸ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਪੌਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਾਮਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹृਦਨ੍ਤਃ ਕਾਮਬੀਜਾਢ੍ਯਂ ਦਨ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚਾਨੇਨ ਸ਼ੋਧਯੇਤ੍
ਇੱਛਾ ਦੇ ਬੀਜ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਸ ਨਾਲ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਗਾਰਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਮਪਸਾਰ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਨਿਰਮਾਲਿਆ ਹਟਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਰੇਣ ਪਾਤ੍ਰਂ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮੂਲੇਨ ਜ੍ਵਾਲਯੇਞ੍ਚ ਤਮ੍
ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਜੜ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਜਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਗੋਘृਤਪ੍ਰਦੀਪੇਨ ਭ੍ਰਾਮਿਤੇਨ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਚੰਗੀ ਗਾਂ ਦੇ ਘੀ ਦੀ ਦੀਵੇ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਨੀਰਾਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿਤ੍ਵਾ ਨਿਜੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੀਰਾਜਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ੍ਨਾਨੀਯਂ ਚ ਨਿਧਾਯ ਵੈ
ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਲਿਪ੍ਯਪਾਦਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਵਾਰਿਣਾ
ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਲਗਾ ਕੇ, ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨਾਭਿਮਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਮृਦਂ ਵਾਮਕਰਸ੍ਯ ਚ
ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਨਾਭੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾਙ੍ਗੁਲ੍ਯਾ ਗਾਙ੍ਗਮृਗਮਾਦਾਯਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ਪੁਨਃ
ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਲੈ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਫਿਰ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਲਸ੍ਥਾਂ ਚ षਡਙ੍ਗੇषੁ ਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਵਿਲੇਪਯੇਤ੍
ਹਥੇਲੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੈ, ਉਹ ਛੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਭਾਵ੍ਯੇष੍ਟਮਯਂ ਸਰ੍ਵਮਾਨ੍ਤਰਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਛਾ ਰੂਪ ਸਮਝ ਕੇ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੂਰ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਭੁਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਪਾਦੋਦਕਸਂਭਵਾਮ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਪਾਣੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ।
ਤਯਾ ਸਂਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਦੇਹਗਤਂ ਮਲਮ੍
ਉਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਮਲ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੌਤੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਦੇ ਕਹੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ਕਾਲੌ ਚ ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮषਡਙ੍ਗਕੈਃ
ਥਾਂ ਤੇ ਸਮਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਕੇ, ਛੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਸਾਸ਼ ਦੀ ਕਾਬੂ-ਕਰਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੋਦਰਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕਰੈਃ ਸ੍ਪृष੍ਟਾਨਿ ਤੇ ਰਵੇਃ
ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ।