ਸ੍ਵਾਧਿष੍ਟਾਨੇ ਵਿਦ੍ਰੁਮਾਭੇ ਵਾਦਿਲਾਨ੍ਤਾਰ੍ਣਸਂਯੁਤੇ
ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਵਿੱਚ, ਲਾਲ ਮਣੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, 'ਵ' ਤੋਂ 'ਲ' ਤੱਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋੜੀ ਹੋਈ।
ਸ੍ਰੁਵਾਕ੍ਸ਼ਮਾਲਾਲਸਿਤਬਾਹਵੇ ਪਦ੍ਮਜਨ੍ਮਨੇ
ਕਮਲ ਜਨਮੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਚਮਚ ਅਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯੁਲ੍ਲਸਿਤਮੇਘਾਭੇ ਡਾਦਿਫਆਨ੍ਤਾਰ੍ਣਪਤ੍ਰਕੇ
ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਪੱਤਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਡ' ਤੋਂ 'ਫ' ਤੱਕ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ,
ਸਸ਼੍ਰਿਯੇ षਟ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਵਿष੍ਣਵੇ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਸ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਸ਼ੂਲਾਭਯਵਰਸਧਾਕਲਸ਼ਧਾਰਿਣੇ
ਸਫੈਦ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਅਭੈ ਮੂਦਰਾ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਅਤੇ ਕਲਸ਼ ਫੜੇ ਹੋਏ,
ਵृषਾਰੂਢਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਯ षਟ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਵ੍ਰਿਸ਼ ਤੇ ਸਵਾਰ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਜ੍ਯੋਤਿਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਧਿਪਤਯੇ ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ,
ਆਜ੍ਞਾਚਕ੍ਰੇ ਹਕ੍ਸ਼ਯੁਕ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਦਿਲੇ ऽਬ੍ਜੇ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਆਗਿਆ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, 'ਹ' ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਜੋੜੀ, ਦੋ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਾਰੇ ਮਹਾਪਦ੍ਮੇ ਨਾਦਬਿਨ੍ਦੁਦ੍ਵਯਾਨ੍ਵਿਤੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਨਾਦ ਤੇ ਬਿੰਦੂ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ,
ਪ੍ਰਰਮਾਦ੍ਯੇ ਚ ਗੁਰਵੇ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਪੂਜਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਕਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਪ੍ਰਮਿਤਸ੍ਯ ਜਪਸ੍ਯ ਚ
ਇੱਕਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਜਪ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ,
ਸਂਕਲ੍ਪੇਨ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾਤਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮੇ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਇਸ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ: 'ਮੋਖ ਦਿੰਦੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮੈਵਾਹਂ ਨ ਸਂਸਾਰੀ ਨਿਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤੋ ਨ ਸ਼ੋਕਭਾਕ੍
ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮ ਹੀ ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਨਹੀਂ, ਸਦਾ ਮੁਕਤ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ।
ਤਤਃ ਸਮਾਚਰੇਦ੍ਦੇਹਕृਤ੍ਯਂ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਤਥਾ
ਫਿਰ, ਸਰੀਰਕ ਕੰਮ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਧਿਧਾਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਦਾਚਾਰਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਤੇ ਸਦਾ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਦੀ ਲਕੜੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸਮੁਦ੍ਰਮੇਖਲੇ ਦੇਵਿ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਤਨਮਣ੍ਡਲੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਮਰ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ ਤੇ ਪਹਾੜ ਛਾਤੀ ਹਨ,
ਇਤਿ ਭੂਮਿਂ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਵਿਹਰੇਞ੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ऋषਯੋ ਦੇਵਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਯੇ ਚ ਗੁਹ੍ਯਕਾਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤੇ, ਭੂਤ ਤੇ ਗੁਪਤ ਜੀਵ ਜਾਵਣ,
ਇਤਿ ਤਾਲਤ੍ਰਯਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਃ ਪ੍ਰਾਵृਤ੍ਯ ਵਾਸਸਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਤਾਲੀ ਵਜਾ ਕੇ, ਸਿਰ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ,
ਮਲਂ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਸੌਚਂ ਤੁ ਮृਦਾਦ੍ਭਿਃ ਸਮੁਪਾਚਰੇਤ੍
ਮਲ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਰਯੋਃ ਸਪ੍ਤ ਵੈ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਰਿਤ੍ਰਿਵਰਂ ਚ ਪਾਦਯੋਃ
ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਨਸ੍ਪਤਿਂ ਚਾਥ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਨ੍ਮਨੁਨਾਮੁਨਾ
ਪੌਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਮਨੁ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਂ ਚ ਮੇਧਾਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਦੇਹਿ ਵਨਸ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਪੌਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਾਮਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹृਦਨ੍ਤਃ ਕਾਮਬੀਜਾਢ੍ਯਂ ਦਨ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚਾਨੇਨ ਸ਼ੋਧਯੇਤ੍
ਇੱਛਾ ਦੇ ਬੀਜ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਸ ਨਾਲ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਗਾਰਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਮਪਸਾਰ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਨਿਰਮਾਲਿਆ ਹਟਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਰੇਣ ਪਾਤ੍ਰਂ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮੂਲੇਨ ਜ੍ਵਾਲਯੇਞ੍ਚ ਤਮ੍
ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਜੜ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਜਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਗੋਘृਤਪ੍ਰਦੀਪੇਨ ਭ੍ਰਾਮਿਤੇਨ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਚੰਗੀ ਗਾਂ ਦੇ ਘੀ ਦੀ ਦੀਵੇ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਨੀਰਾਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿਤ੍ਵਾ ਨਿਜੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੀਰਾਜਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ੍ਨਾਨੀਯਂ ਚ ਨਿਧਾਯ ਵੈ
ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।