ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਮਾਨਸੈਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਨ੍ਮਨੁਨਾਮੁਨਾ
ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਨ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਨਿਰਧਾਰਤ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਸਂਸਾਰਯਾਤ੍ਰਾਂ ਤ੍ਵਨੁਵਰ੍ਤਯਿष੍ਯੇ
ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਲਈ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਵਾਂਗਾ।
ਤਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ ਤ੍ਵਜਪਾਯਾ ਨਿਵੇਦਨਮ੍
ਫਿਰ, ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਅਜਪਾ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਜਪਾਖ੍ਯਾਂ ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਜੀਵੋਜਪਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਜੀਵ ਸਦਾ ਅਜਪਾ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾ ਪਰਮੋਹਂਸਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਬੀਜਸ਼ਕ੍ਤਿਕਮ੍
ਦੇਵੀ ਸਰਵੋਚ ਹੰਸ ਹੈ, ਸ਼ੁਰੂ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ।
ਨਿਰਾਭਾਸਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਜ੍ਞਾਨਂ ਚੇਤਿ ਤਥਾ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਰੂਪ ਰਹਿਤ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਹੈ—ਇਹ ਫਿਰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ।
ਜਾਤਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਸਾਧਕੇਨ੍ਦ੍ਰ षਡਙ੍ਗੇषੁ ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍
ਸਿਧ ਹੋਏ ਸਾਧਕ ਉਹਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏ।
ਸਕਾਰਸ੍ਤਾਦृਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ੇ ਧ੍ਯਾਨਮੀਰਿਤਮ੍
'ਸ' ਅੱਖਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਸਮੇਂ ਧਿਆਨ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮੂਲਾਧਾਰੇ ਵਾਦਿਸਾਂਤਬੀਜਯੁਕ੍ਤੇ ਚਤੁਰ੍ਦਲੇ
ਮੂਲਾਧਾਰ ਵਿੱਚ, 'ਵ' ਤੋਂ 'ਸ' ਤੱਕ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ।
ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ਸੁਧਾਪਾਤ੍ਰਮੋਦਕੋਲ੍ਲਾਸਪਾਣਯੇ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫਾਂਸੀ, ਅੰਕੁਸ਼, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਮਿਠਾ ਸੁਖ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਧਿष੍ਟਾਨੇ ਵਿਦ੍ਰੁਮਾਭੇ ਵਾਦਿਲਾਨ੍ਤਾਰ੍ਣਸਂਯੁਤੇ
ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਵਿੱਚ, ਲਾਲ ਮਣੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, 'ਵ' ਤੋਂ 'ਲ' ਤੱਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋੜੀ ਹੋਈ।
ਸ੍ਰੁਵਾਕ੍ਸ਼ਮਾਲਾਲਸਿਤਬਾਹਵੇ ਪਦ੍ਮਜਨ੍ਮਨੇ
ਕਮਲ ਜਨਮੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਚਮਚ ਅਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯੁਲ੍ਲਸਿਤਮੇਘਾਭੇ ਡਾਦਿਫਆਨ੍ਤਾਰ੍ਣਪਤ੍ਰਕੇ
ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਪੱਤਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਡ' ਤੋਂ 'ਫ' ਤੱਕ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ,
ਸਸ਼੍ਰਿਯੇ षਟ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਵਿष੍ਣਵੇ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਸ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਸ਼ੂਲਾਭਯਵਰਸਧਾਕਲਸ਼ਧਾਰਿਣੇ
ਸਫੈਦ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਅਭੈ ਮੂਦਰਾ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਅਤੇ ਕਲਸ਼ ਫੜੇ ਹੋਏ,
ਵृषਾਰੂਢਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਯ षਟ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਵ੍ਰਿਸ਼ ਤੇ ਸਵਾਰ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਜ੍ਯੋਤਿਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਧਿਪਤਯੇ ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ,
ਆਜ੍ਞਾਚਕ੍ਰੇ ਹਕ੍ਸ਼ਯੁਕ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਦਿਲੇ ऽਬ੍ਜੇ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਆਗਿਆ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, 'ਹ' ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਜੋੜੀ, ਦੋ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਾਰੇ ਮਹਾਪਦ੍ਮੇ ਨਾਦਬਿਨ੍ਦੁਦ੍ਵਯਾਨ੍ਵਿਤੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਨਾਦ ਤੇ ਬਿੰਦੂ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ,
ਪ੍ਰਰਮਾਦ੍ਯੇ ਚ ਗੁਰਵੇ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਪੂਜਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਕਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਪ੍ਰਮਿਤਸ੍ਯ ਜਪਸ੍ਯ ਚ
ਇੱਕਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਜਪ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ,
ਸਂਕਲ੍ਪੇਨ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾਤਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮੇ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਇਸ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ: 'ਮੋਖ ਦਿੰਦੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮੈਵਾਹਂ ਨ ਸਂਸਾਰੀ ਨਿਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤੋ ਨ ਸ਼ੋਕਭਾਕ੍
ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮ ਹੀ ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਨਹੀਂ, ਸਦਾ ਮੁਕਤ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ।
ਤਤਃ ਸਮਾਚਰੇਦ੍ਦੇਹਕृਤ੍ਯਂ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਤਥਾ
ਫਿਰ, ਸਰੀਰਕ ਕੰਮ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਧਿਧਾਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਦਾਚਾਰਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਤੇ ਸਦਾ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਦੀ ਲਕੜੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸਮੁਦ੍ਰਮੇਖਲੇ ਦੇਵਿ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਤਨਮਣ੍ਡਲੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਮਰ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ ਤੇ ਪਹਾੜ ਛਾਤੀ ਹਨ,
ਇਤਿ ਭੂਮਿਂ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਵਿਹਰੇਞ੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ऋषਯੋ ਦੇਵਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਯੇ ਚ ਗੁਹ੍ਯਕਾਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤੇ, ਭੂਤ ਤੇ ਗੁਪਤ ਜੀਵ ਜਾਵਣ,
ਇਤਿ ਤਾਲਤ੍ਰਯਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਃ ਪ੍ਰਾਵृਤ੍ਯ ਵਾਸਸਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਤਾਲੀ ਵਜਾ ਕੇ, ਸਿਰ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ,
ਮਲਂ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਸੌਚਂ ਤੁ ਮृਦਾਦ੍ਭਿਃ ਸਮੁਪਾਚਰੇਤ੍
ਮਲ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।