ਅਗ੍ਨਿਨੈਰृਤਿਵਾਗੀਸ਼ਾਨ੍ ਕ੍ਰਮੇਣ ਪਰਿਪੀਜਯੇਤ੍
ਉਹ ਅੱਗ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਵਾਗੀਸ਼ਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜੇ।
ਰਵਿਂ ਸ਼ਿਵਾਂ ਸ਼ਿਵਂ ਚੈਵ ਯਦਾ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਉਹ ਰਵੀ, ਸ਼ਿਵਾ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਈਸ਼ਂ ਵਿਘ੍ਨਾਰ੍ਕਗੋਵਿਨ੍ਦਾਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਚੇਦ੍ਗਣਨਾਯਕਮ੍
ਉਹ ਈਸ਼, ਵਿਘਨ, ਅਰਕ ਅਤੇ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਗਣਨਾਯਕ ਹੋਵੇ।
ਗਣੇषਂ ਵਿष੍ਣੁਮਂਬਾਂ ਚ ਸ਼ਿਵਂ ਚੇਤਿ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਗਣੇਸ਼, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਅੰਬਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਉਸੀ ਕ੍ਰਮ ਵਿਚ ਪੂਜੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਹ੍ਯੁਤ੍ਥਾਯ ਕृਤ੍ਵਾਚਾ ਵਸ਼੍ਯਕਂ ਬੁਧਃ
ਬ੍ਰਾਹਮ ਮੂਹੂਰਤ ਵਿਚ ਉਠ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਜਰੂਰੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕਰੇ।
ਸਹਸ੍ਰਦਲਸ਼ੁਕ੍ਲਾਬ੍ਜਕਾਰ੍ਂਣਕਾਸ੍ਥਦੁਮਣ੍ਡਲੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ ਦੇ ਡੰਡੀ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਮੰਡਲ ਵਿਚ—
ਦ੍ਵਿਨੇਤ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਾਨੁਂਲੇਪਨਮ੍
ਉਹ ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਫੈਦ ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਆਰਾਧ੍ਯ ਪਾਦੁਕਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦਸ਼ਧਾਪ੍ਰਜਪੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਪਾਦੂਕਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਸ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਸਕ੍ਸ਼ਮਲਵਾਰ੍ਯਗ੍ਨਿਵਾਮਕਰ੍ਣੈਦੁਯੁਗ੍ਮਰੁਤ੍
ਹ, ਕ੍ਸ਼, ਮ, ਲ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਖੱਬਾ ਕੰਨ ਅਤੇ ਦੋ ਹਵਾ —
ਸਹਕ੍ਸ਼ਮਲਤੋਯਾਗ੍ਨਿਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਿਯੁਤੋ ਮਰੁਤ੍
ਕ੍ਸ਼, ਮ, ਲ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਚੰਦ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਨਾਲ —
ਦੇਵ੍ਯਂਬਾਨ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਪਾਨ੍ਦੁਕਾਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਹृਦਨ੍ਤਿਮੇ
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮੈਂ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਫੈਦ ਪਾਦੂਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਗੁਹ੍ਯੇਤਿ ਚ ਸਮਰ੍ਪ੍ਯਾਥ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰੇਤੈਰ੍ਨਮੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਫਿਰ 'ਗੁਹ੍ਯ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।
ਤਤ੍ਪਦਂ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਯੇਨ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰਵੇ ਨਮਃ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਦਿਖਾਇਆ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਨ੍ਮੀਲਿਤਂ ਯੇਨ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼੍ਰੀਗੁਰਵੇ ਨਮਃ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਯਸ੍ਯ ਵਾਗਮृਤਂ ਹॄਨ੍ਤਿ ਵਿषਂ ਸਂਸਾਰਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ੴ ਨਮਸ੍ਤੇ ਨਾਥ ਭਗਵਾਨ੍ ਸ਼ਿਵਾਯ ਗੁਰੁਰੂਪਿਣੇ
ਓਮ, ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਨਾਥ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਹੇ ਗੁਰੂ ਰੂਪ ਸ਼ਿਵ।
ਨਵਾਯ ਤਨਰੂਪਾਯ ਪਰਮਾਰ੍ਥੈਕਰੂਪਿਣੇ
ਸਦਾ ਨਵੇਂ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰ ਪਰਮ ਸੱਚ ਹੈ—
ਸ੍ਤਤਨ੍ਤ੍ਰਾਯ ਦਯਾਕॢਪ੍ਤਵਿਗ੍ਰਹਾਯ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਨੇ
ਆਜ਼ਾਦ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ—
ਵਿਵੇਕਿਨਾਂ ਵਿਵੇਕਾਯ ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਾਯ ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਿਨਾਮ੍
ਵਿਵੇਕੀਆਂ ਦੀ ਵਿਵੇਕ, ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵਿਚਾਰ—
ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਃ ਪृष੍ਟੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮੁਪਰ੍ਯਧਃ
ਸਮ੍ਹੇ, ਪਾਸੇ, ਪਿੱਛੇ, ਉੱਤੇ ਤੇ ਹੇਠਾਂ — ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਹਂ ਦੇਵ ਕृਤਾਕृਤ੍ਯੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵ, ਮੈਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵ ਗੁਰਵੇ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸਭ ਕੁਝ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਕਰੋਮਿ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਤਦਸ੍ਤੁ ਤਵ ਪੂਜਨਮ੍
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ।
ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਂ ਨਿਜਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਲਿਰ੍ਮਲਂ ਭਾਵਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਰਮਲ ਸਮਝੇ।
ਮੂਲਾਧਾਰਾਦਧੋ ਭਾਗੇ ਵਰ੍ਤੁਲਂ ਵਾਯੁਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਮੂਲਾਧਾਰ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਗੋਲਾਕਾਰ ਹਵਾ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਕੋਣਂ ਮਣ੍ਡਲਂ ਵਹ੍ਨੇਸ੍ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਵਹ੍ਨਿਬੀਜਤਃ
ਉਥੇ ਤ੍ਰਿਕੋਣੀ ਅੱਗ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦਾ ਬੀਜ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਭੁਜਗਾਕਾਰਾਂ ਸ੍ਵਯਂਭੂਲਿਙ੍ਗਵੇष੍ਟਿਨੀਮ੍
ਉਥੇ, ਸੁੱਤੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਮੋੜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਤਪੰਨ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਕੁਲਕੁਣ੍ਡਲਿਨੀਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਕੂਰ੍ਚੇਨੋਤ੍ਥਾਪਯੇਞ੍ਚ ਤਾਮ੍
ਕੁਲਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਦੇ ਕੋਨੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉਪਰ ਚੁਕਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਪਦਿष੍ਟਵਿਧਿਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਨ੍ਧ੍ਰਂ ਨਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਗੁਰੂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਰੰਧਰ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਪਟਲਵ੍ਯਾਪ੍ਤੈਵਿਮਲਂ ਚਿਨ੍ਮਯਂ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਚੇਤਨ ਅਤੇ ਸਰਵੋਚ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।